Pete Way - Amphetamine (2000)

Eerste soloalbum van UFO-bassist Pete Way, nadat deze in de jaren '80 enkele jaren de groep Waysted had aangevoerd. Sinds 1992 is hij terug in het ruimteschip, maar pure hardrock 'n roller als hij is, kan hij daarin niet alles kwijt.

Amphetamine werd in september 1999 opgenomen in de Rockfield Studio in Wales met de getalenteerde Amerikanen Walt James op gitaar en Scott Phillips op drums. Met een dikke 33 minuten duurt het album precies lang genoeg. Way is niet de meest getalenteerde zanger, maar dit soort rechttoe rock is hij echter goed geschikt, alsof een punkzanger overstapte op hardrock. Sterker nog, soms verrast hij me.
Hangin' Out klinkt alsof hij het liedje van Motörhead kreeg en in Fooled Again klinkt een mandoline, wat verbazingwekkend goed werkt. En verder niet opzienbarende maar goudeerlijke rock 'n' roll, de natuurlijke habitat van de lange man die op het podium zoveel energie bracht.
Op Hand to Hold rockt hij langzamer, blijkt James opnieuw een bekwaam gitarist en moet ik aan Bernie Tormé denken, de gitarist die na Gillan soortgelijke muziek als die van Way onder eigen naam maakte.

Sympathiek, niet spectaculair, zoals bijna alles wat de bassist buiten UFO deed. Phil Aston bespreekt onder meer dit album in zijn vlog Now Spinning, als hij verzamelbox Pete Way: Solo Albums 2000-2004 (2022) bespreekt, te zien vanaf 2'01".
In 2003 bracht Way Alive in Cleveland uit, in 2004 gevolgd door Acoustic Animal.