MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Pete Way - Alive in Cleveland (2003)

Alternatieve titel: Live at the Revolution, 4 October 2002

mijn stem
3,50 (1)
1 stem

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Majestic Rock

  1. American Kid (What a Shame) (4:18)
  2. Hangin' Out (4:03)
  3. That's Tuff (6:49)
  4. Fooled Again (4:31)
  5. Too Hot to Handle (5:09)
  6. Might as Well Go Drinkin' (1:54)
  7. You & Me (7:34)
  8. Hole 1 / Hole 2 (9:47)
  9. I Need Her Bad (6:53)
  10. Born Again (5:08)
  11. Somethin' Else (3:11)
  12. Crazy (6:50)
  13. Hand to Hold (7:44)
  14. Paradise * (3:23)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:13:51 (1:17:14)
zoeken in:
avatar van RonaldjK
3,5
Pete Way viel als bassist van UFO op als een enorm podiumbeest. Hij wilde de muziek rauw, reden om de groep na het album Mechanix (1982) te verlaten en na een kort verblijf bij Fastway zijn eigen Waysted te beginnen, waarmee hij vreemd genoeg gepolijstere muziek maakte.

Fouten maak je om van te leren, moet hij hebben gedacht. Zijn solowerk dat vanaf 2000 verscheen, bevat dan ook meestal stevige hardrock 'n' roll. Op Alive in Cleveland, opgenomen op 4 oktober 2002, hoor je hoezeer het podium zijn natuurlijke omgeving was. Hierop speelt hij net als op Amphetamine als powertrio met gitarist Walt James en drummer Scott Phillips. Ways stem schuurt aangenaam.
Het werk dat ze spelen komt van zijn solodebuut én van het studioalbum dat hij onder de naam The Plot in datzelfde 2003 zou uitbrengen met Michael Schenker als gitarist.

In de uitgerekte liveversie van That's Tuff klinken in James' spel vleugjes Jimi Hendrix en in de tekst de woorden van The Doors' Jim Morrison, dankzij de regel "Riders on the storm". Van UFO wordt Too Hard to Handle gespeeld.
Bij het luisteren zie je de heren bijna zweten in The Revolution, Parma, Ohio, waarbij de spontaniteit eraf spat. Je hoort een goed ingespeelde groep, vaardig op hun instrumenten. You & Me is opgedragen aan Michael Schenker, Bon Scott en "especially to mister Philip Lynott", met als boodschap "Never drink on your own". Met ballades Hole in My Heart en Hand to Hold kan Way dankzij zijn hese zang goed uit de voeten, hetzelfde geldt voor het akoestische slotlied Paradise, zonder bas of drums.

Pete Way solo is anders dan UFO, dat veel melodieuzere hardrock maakte. In 2022 verscheen Alive in Cleveland nogmaals, toen in verzamelbox Pete Way: Solo Albums 2000-2004. Daarin zit ook zijn volgende soloalbum, dat dan toch verrassend bleek: Acoustic Animal.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 06:28 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 06:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.