Harold Melvin & The Blue Notes - Wake Up Everybody (1975)

Beetje glad, maar qua zang valt dat mee, erg gepassioneerd, bv op track 1 en 4. Soul!

De Philly sound vind ik soms wat te zoet klinken, maar op dit Wake Up Everybody van Harold Melvin & The Blue Notes uit 1975 zijn de tonen raak. Er staan goede, mooie nummers op die uitstekend worden neergezet, zowel instrumentaal als vocaal. Allereerst natuurlijk de bekende titelsong en wel in de volle lange versie, een prachtnummer vind ik dat. Een hit was ook Don't Leave Me This Way, wat ik al lang ken en echt geweldig blijf vinden. Ook de ballads zijn geslaagd, zoals bijvoorbeeld het fraaie You Know How to Make Me Feel So Good. En dan tot slot het artwork: een juweel van een seventies hoes. Dit moet je eigenlijk op LP hebben.

Klassiek Philly soul album. En ik kan op zijn tijd best genieten van een lekker stukje philly soul en zeker van dit album en de titelsong is geweldig. En dan die machtige stem van Teddy Pendergrass. En de ballads zijn prachtig en als het swingt, swingt het als een tiet.

Ja, ook ik ben een groot liefhebber van de Phillysoul. Inderdaad altijd wat gladjes qua productie en muzikale uitvoering (van huisorkest MFSB), maar altijd gedreven vakwerk. Het waren vooral de stemmen van de uitvoerenden die het soulrandje eraan moesten toevoegen, en op dat punt zit je met Teddy Pendergrass - die aanvankelijk bij de groep begon als drummer (!) - natuurlijk helemaal goed.

Extra pluspunt is dat het producers- en componistenduo Gamble & Huff vaak wel wat sociaal-maatschappelijk commentaar aan hun teksten toevoegden, wat een meerwaarde gaf. Het titelnummer is er op dit album het mooiste voorbeeld van. Maar dat Teddy en de zijnen ook met lovesongs prima uit de voeten konden, wisten we al langer - en dat zou hij gedurende zijn solocarrière nog eens onderstrepen.

De topper op dit album is natuurlijk Don't leave me this way. Destijds in deze oerversie alleen in Engeland een behoorlijke hit (en dan nog twee jaar later, in de slipstream van de cover van Thelma Houston), maar later uitgegroeid tot een veelgecoverde 'evergreen'. Ik heb die van Thelma Houston ook hoog zitten (die heeft een hoger discothekengehalte), maar dit blijft toch de beste uitvoering. De Tom Moulton mix duurt zelfs ruim tien minuten!

Mooie hoes! Niet meteen een hoes die je zou associëren met een soul album. Heb alleen een verzamelaar van dit gezelschap.

Heerlijke LP gevuld met de Philly Sound. Harold en Teddy laten horen wat timing inhoud. Vakmensen van de bovenste plank. Ook deze LP weer verschenen op het Gamble & Huff label die de scène in hun greep hadden. Een aantal nummers heeft Tom Moulton later nog een paar goeie mixen gemaakt.
Zeker het nummer Wake Up Everybody is opvallend actueel.