Joost Lijbaart & Wolfert Brederode - One (2006)

De bezetting op de cd One is ongebruikelijk. Joost Lijbaart bespeelt de drums, Wolfert Brederode de piano. En dat pakt ontzettend goed uit. Op One staan alleen maar warme, poëtische en spannende eigen composities, er zit geen miskleun bij.

Het duo heeft samen dan ook nogal wat talent in huis. Brederode is op het conservatorium zowel op klassiek als op jazz afgestudeerd. Dat is te horen. Hij legt in zijn spel de onvoorspelbaarheid van een improvisator aan de dag en de virtuositeit en nauwkeurigheid van een concertpianist. Om te huilen zo subtiel is zijn aanslag. De klanken stromen soepel als water uit zijn vleugel. En dan Joost Lijbaart, een geweldige, inventieve drummer, die inmiddels net zo gemakkelijk pop, Afrikaanse ritmes, moderne klassieke muziek, geïmproviseerde muziek als jazz speelt.

Samen vormen ze een wendbare, snelle tandem voor prachtige muziek. Het is niet zo dat Lijbaart het ritme aan geeft en Brederode daar een beetje over heen gaat pingelen. Nee, de klanken van de piano en drums worden subtiel met elkaar verweven. Soms tovert Lijbaart een metalig melodietje uit de bekkens, soms hamert Brederode op zijn toetsen als op een trommel. En soms is gewoon helemaal stil en vallen de klanken als dikke glanzende druppels regen uit de lucht.

jazzenzo.nl schreef:
Soms, heel soms komen er muziekopnames voorbij, die je de adem doen stokken. Deze ’One’ is er een van.
(..)
Sterkste punt is dat de twee musici in elkaars klanken kruipen. Ze bekampen elkaar geen moment, maar luisteren, tasten en vloeien dan naar schitterend zachte droomwerelden. Joost Lijbaart gebruikt hier alleen maar percussie. Zijn instrumentarium wordt gestreeld, nergens geranseld. Hetzelfde geldt voor Wolfert Brederode. Zijn spel lijkt op Debussy en Ravel, schetst eveneens suggesties. Mooie, breekbare melodieën schuiven zacht in prachtige improvisaties. Stilte, weggelaten noten, het helpt allemaal mee van dit album iets unieks te maken. In de tien eigen stukken doet het er niet toe, wie nu eigenlijk deze of die compositie schreef. Het is tweelingmuziek geworden, die haar weerga niet kent. Hier is absoluut sprake van iets nieuws. Weergaloos!

Koekebakker schreef:
En voor jazzliefhebbers in Enschede en omstreken (er schijnt er tenminste eentje regelmatig hier rond te dwalen ) : Brederode komt 16 april in een kwartet met Claudio Puntin, Mats Eilertsen en Samuel Rohrer bij JPD in de Vrijhof.

Koekebakker schreef:
...en mooi was het... vervolgde Koekebakker zijn monoloog.

Het Parool schreef:
Brederode is op het conservatorium zowel op klassiek als op jazz afgestudeerd. Dat is te horen. Hij legt in zijn spel de onvoorspelbaarheid van een improvisator aan de dag en de virtuositeit en nauwkeurigheid van een concertpianist.

we tigers schreef:
Het open en muzikale drumwerk doet me af en toe denken aan Paul Motian (maar aangezien ik daar maar twee albums van ken, zal deze stelling nog wel door kenners als blabla bijgesteld worden).

blabla schreef:
Bij deze

Broem schreef:
Als er een artiest is mij de afgelopen tijd heeft weten te boeien is dat drummer Joost Lijbaart wel. Ken hem al langer als lid van Yuri Honing, maar zijn soloalbums boeien enorm. Dit album is een samenwerking met pianist Wolfert Brederode en dat klinkt heerlijk. Lijbaart is een meester in percussie en tovert een prachtig arsenaal aan geluiden uit zijn drumkit. Vaak subtiel en op dit album grotendeels in dienst van het pianospel van Brederode. Album een paar keer geluisterd de afgelopen tijd. Prachtig.

Mjuman schreef:


Ooit een live concert bijgewoond - vermoedelijk van Yuri Honing, waarbij hij uit een - in mijn ogen - lullige drumkit een fijn, toepasselijk drumwerk leverde - volgens mij was dat bij de live uitvoering van Yuri Honing Acoustic Quartet - Goldbrun (2017)