Midge Ure - Orchestrated (2017)

Er zijn ook 4 singles uit van dit album van Midge met orkest: Vienna, Hymn, If I Was en Dancing with Tears in My Eyes

Vienna op zich muzikaal aardig vertaald naar een versie met orkest maar wat jammer dat zijn stem zoveel kracht en souplesse heeft verloren. De zacht ingezongen passages gaan dan nog wel, maar heb de indruk dat soms de auto-tune inspringt bij de gedeeltes dat ook krachtig uitgehaald moet worden. Dit verhaal gaat op voor alle singles.

Dan vraag ik me af hoe dit gaat klinken als hij live op podium staat. Onlangs zag ik dat Midge weer op tournee is en komend jaar ook Nederland aandoet. Op de setlist staan veel Ultravox klassiekers. Had veel zin om te gaan maar als ik dit zo hoor dan slaan de twijfels toe.

Zijn voormalige bandmaatje in Visage, Steve Strange deed dit 3 jaar geleden ook al met Orchestral (2014) om een paar weken na de release te overlijden. Hoop dat het Midge Ure beter zal vergaan. Maar als ik af ga op de singles dan lijkt het dat Steve Strange's avontuur met orkest hem beter af ging.

Bijzonder album dat goed laat horen dat de normaal gesproken op elektronisch gestoelde muziek prima door een heus orkest kan woorden gemaakt. De songs van Midge Ure en Ultravox blijven staan als een huis. Wel is zoals door E-Clect-Eddy aangaf in ziijn bericht wat aan de hand met de stem van Midge Ure. Die klinkt soms erg dun de kracht is er duidelijk uit. Hetgeen jammer is in combinatie met het orkest wat hem begeleid, zijn vocalen raken wat ondergesneeuwd als het ware. Maar wat bovenal naar voren komt is dat de composities van Midge Ure en Ultavox een bijzondere dimensie krijgen in de orkestrale uitvoering Al met al een lekker album voor op de late avond met een blokje kaas en een drankje erbij.

Ik vind dit maar niks. De muziek van Ultravox en Midge Ure passen niet met een orkest. Ik heb een hekel aan Night of the Promstoestanden en dit is zowat hetzelfde.

Hoewel Midge minder goed bij stem is dan in zijn gloriejaren is dat geen schande, je moet immers waar kan, zuinig zijn met je stem. Orchestrated is een sympathieke poging om man's hits (lees; Ultravox) een nieuw jasje aan te meten. Hoewel de originele versies geen geweld wordt aangedaan blijft het ook bij een charmante poging. De oude hits liepen al zo over van keyboard klanken en een pompeuze sound dat de georkestreerde versies niet eens zo opvallen. Wat dan opvalt; een hele rits songs blijven staan als een huis; Dancing blijft een heerlijke klassieker, Man of Two Worlds is fraai gearrangeerd, Lament is pure melancholie en Vienna blijft pure kunst. Zo is een uur wat aan de lange kant en lopen deze versies nu niet direct over van creativiteit en weergaloze invalshoeken. Maar wat overblijft is een charmante poging van Midge om de glorieperiode uit de jaren 80 enigszins te doen herleven. Dit werkt bij vlagen wonderwel, hoewel ik toch liever de oorspronkelijke versies hoor, de tijd waar Midge de kracht en power had om de songs net het randje mee te geven dat Ultravox tot de eredivisie deed behoren van de alternatieve popmuziek.

Heerlijk album, het orkest past goed bij de nummers. 2 minpuntjes, hoe the Voice (1 van mn favoriete nummers) wordt gezongen vind ik jammer, het origineel is vloeiender. En ten tweede... Het album is te kort, voor toch een beetje een greatest hits vind ik een 15 a 16 nummers toch gewenst. Het project is er goed genoeg voor.

Halfje erbij