Vreemde Kostgangers - Nachtwerk (2017)

De oude heren zijn zeer productief zeg. 16 nieuwe liedjes. Ik ben benieuwd.

wat een deceptie net binnen en na drie nummers afgezet. vrienten gaat ineens met de zachte g. zingen...de groot met jaren zestig gezeur.. sorry maar dit is uitmelken van een leuk eerder album. grote sof

De recensie hierboven is een beetje lachwekkend. 3 nummers luisteren en dan 0,5 geven. Sad.
Anyway, ik heb deze plaat vandaag meerdere malen beluisterd. Dit album zit muzikaal en tekstueel een stuk beter in elkaar dan de vorige cd. Veel liedjes op de eerste plaat waren flauw en gezapig. Gelukkig is er nu 'Nachtwerk'. Ik hoor heel veel mooie dingen, fijne liedjes met beeldende teksten. Hoogtepunten: Leven Zat in de Stad (wat een heerlijke opener, zet meteen de goede toon), Water bij de Wijn (typisch Vrienten, fijne melodie), Een Eenzaam Avontuur (hilarische tekst) en Dynamiet (mooie afsluiter). Ook ben ik blij dat de opname van deze cd veel beter is (de stemmen van de heren zijn nu wél beter te onderscheiden)
Voorlopig zet ik hoog in. Kwalitatief een erg sterke cd!

Ben erg nieuwsgierig naar deze plaat, maar om een of andere vage reden duurt het nog 3 maanden voor het vinyl klaar is (dit is steeds alleen het geval met Nederlands produkt) dus ik moet nog even geduld hebben.

Lage stem verwijderd, het is niet toegestaan om te stemmen op albums die je nog niet helemaal beluisterd hebt.

Inderdaad. wacht dan met de releases tot alles klaar is.

Ik begrijp dat ook nooit zo goed. Het gebeurt eigenlijk doorlopend, en niet alleen bij NL releases. Je kunt er als vinylliefhebber onderhand standaard vanuit gaan dat de vinylversie later komt dan de cd.
Wacht dan inderdaad tot je alles tegelijk kunt aanbieden. Het zal wel een reden hebben en ze gaan er van uit dat de vinylgekken het toch wel kopen.

Bij de voorganger schreef ik al dat ik meer heb met de aardige jongens. Misschien dat de spruitjeswalm die de Vreemde Kostgangers met zich meebrengt een rol speelt. Ook heb ik het minst met de nummers waar Kooijmans de hoofdrol krijgt.

Op deze snelle opvolger raak ik dat gevoel nog steeds niet helemaal kwijt. Een nummer als Schrijven vind ik haast een ouderwets Songfestival nummer. Hier maak ik geen vrienden mee nee, maar het is een gevoel dat blijft hangen.
Toch heb ik de heren altijd hoog zitten, daar ligt het niet aan.

En...... opener Leven Zat in de Stad is heel sterk. De rest wisselt wat in waardering. Ik heb wel de indruk dat het album meer ademt dan de vorige, en het bevat nummers die ik wel kan waarderen zoals De Afgesproken Plek bijvoorbeeld en de genoemde album opener.
Het lijkt allemaal wat doordachter. Het spontane karakter gaat daarmee misschien wat verloren, maar het wint wat mij betreft wel aan kracht.

Een heel groot fan zal ik niet worden, daarvoor luister ik dan liever naar het solowerk van Vrienten en de Groot en kan ik niet wennen aan Kooijmans (alhoewel Bang wel een zeer sterk nummer is en ik tot de beste nummers van Nachtwerk beschouw). Nachtwerk is een stap vooruit.

Het tweede album van de Vreemde Kostgangers in een jaar tijd. De heren zijn erg productief en dat kan ik wel waarderen. Ook dit album vind ik weer ernstig de moeite waard. Begint al meteen sterk met "Leven zat in de stad" en bevat nog meer pareltjes. De meeste teksten zijn van Boudewijn en erg sterk. Het enige nummer dat ik iets minder vind is "Warm vanavond". Maar gezien de hoeveelheid nummers is dat niet zo erg. Een heerlijk album!

Over 9 maanden nummertje 3? Ik zou het fijn vinden.

Ik heb de verleiding toch niet kunnen weerstaan, en de cd maar vast aangeschaft. Als Doe Maar verzamelaar hoor ik deze toch te hebben (vind ik), en de LP duurt nog 3 maanden, dus dan maar vast de cd.

Ook ik vind dit album iets lekkerder dan de 1e. Het ademt meer plezier uit, en minder moeten, ofzo.

Misschien is er meer eenheid doordat alle teksten van de Groot afkomstig zijn? En die weet wel hoe dat moet. Als je dan Vrienten en Kooymans hebt om de muziek te maken zit je gebakken!

Het door Boudewijn gezongen Een Eenzaam Avontuur vind ik één van de hoogtepunten van de plaat. Een nuchtere en humoristische kijk op de dood. Mocht hij ooit komen te overlijden, dan moeten de nieuws bullitens dit nummer erbij doen, wordt 't een stuk minder triest.

Ze Houdt van Mij ook door de Groot uitgevoerd vind ik een stuk saaier, maar dat is dan ook meteen het enige nummer wat ik een skip moment vind.

Ik kan de zang van Kooymans erg waarderen, ook bij de Earring, en op zijn solo werk, alleen moet echt wennen aan zijn NL zang en uitspraak. Ik Heb een Hekel aan de Blues vind ik wel erg mooi gezongen. Ook de performance bij DWDD was prachtig. Daar laat George toch zien één van 'slands beste zangers te zijn. Zonder Kooymans was dit trio echt te saai geweest denk ik.

En Vrienten, tja de man kan bij mij weinig fout doen, en geniet van zijn bijdragen.

Ik ga nu 4 sterren geven, want dat verdienen deze 3 iconen wel.

Niet direct mijn doordeweekse kopje thee maar toch zeer zeker een charmante plaat om zo nu en dan eens aan te hebben. Kooymans steekt er wel bovenuit met zijn markante en krachtige stemgeluid.

Haastige spoed is zelden goed en dit tweede album van de Vreemde Kostgangers, amper negen maanden na het debuut uitgebracht, is dan ook de test voor de mannen. Haast hebben ze, dat begrijp ik wel. De vergelijking met The Traveling Wilburys dringt zich op. Een supergroep die het vooral moet hebben van het juiste moment, de juiste plaats. Nú doen dus, voordat er iemand ontvalt. Zestien songs maar liefst.

Had het eerste album een wat gruizige sound, niet altijd goed te verstaan, klinkt het nu een stukje helderder, met de zang wat meer op de voorgrond. Dat geeft me het onbehaaglijke ‘kleinkunst-gevoel’, een net iets te nadrukkelijk leuke teksten willen zeggen, met muziek erbij, dat dan nog wel. Ook nu weer aan de spreekwoordelijke keukentafel bereid en met dikke pret in elkaar gezet, ongetwijfeld. Maar ik vind het dit keer een beetje gemaakt hier en daar.

Ook de thematiek; de liefde. Niets op tegen natuurlijk, maar een beetje volwassen stel mannen kan het toch ook over iets anders hebben: het klimaat, terreur van IS of mobieltjes, de VS (Meneer de President, slaap zacht!). Maar dan gaan de zeventigers zich te buiten aan versierwerk met leuke meiden die hun kleindochter kunnen zijn. Beetje bij de les, mannen. Ik twijfel nog.

Hoogtepunt is zeker Ik Heb een Hekel aan de Blues. Prachtnummer. Verder hoop ik dat het beter gaat voegen op de langere duur...

Ik denk dat je je hier in vergist. Bij de 1e show vertelde ze bij elke song een verhaal, en eigenlijk was het toen allemaal gebasseerd op verhalen uit vervlogen tijden. Op dit album zijn de meeste teksten geschreven door de Groot, maar ik denk dat dat hetzelfde idee is.

Je hebt me op dit punt gerustgesteld. Ik denk dat de heren na een concert misschien ook wel te moe zijn voor 'Nachtwerk'. Geeft niks natuurlijk, de herinnering kan ook mooi zijn. (Tot zover de grapjes over de leeftijd van de mannen) Ze Houdt van Mij is trouwens een liefdesliedje, helemaal Boudewijn de Groot, zoals ik dat graag hoor: klein maar fijn. Hier is dan wel het rockelement even aan de kant gezet. Boudewijn kan het nog steeds en klinkt als vanouds, bleef wonderlijk dezelfde al die jaren. Henny Vrienten trekt de kar muzikaal, als ik het goed heb. Er is hoorbaar meer tijd uitgetrokken in de studio om te schaven aan het eindproduct en dat geeft een, voor mij, net iets te gebalanceerd geluid met de zang nét iets te prominent op de voorgrond. Dan houd je minder rock over. Niet alle teksten wil ik goed verstaan.

Boudewijn bleef maar teksten schrijven, bij voorkeur 's nachts. Zie daar een nieuw album en de titel ervan

Bijna net zo goed als het jongehondendebuut van deze oude toppers. Ook deze draai ik lekker vaak. Klasse composities die je in de Nederpop tegenwoordig echt hoogst zelden, zeg maar niet, aantreft. Whatever happened to de Nederlandstalige popmuziek?

Dit is geen half werk maar snel werk. In hetzelfde jaar nog met een tweede album komen. Ik vind hem eigenlijk wel net zo sterk als het debuut. Een plezier om naar te luisteren. Zo mogen ze er van mij nog wel een paar maken.

Tweede album van dit gelegenheidstrio. Het luistert heerlijk weg. Hele fijne en leuke teksten. Muzikaal staat het als een huis en met deze 3 giganten zijn de vocalen uiteraard dik in orde,
Mooi dat ze elkaar gevonden hebben.

Bijzonder dat 3 van die verschillende figuren op gevorderde leeftijd een band begin die ook echt als een band aandoet. Een zeer geslaagde muzikale onderneming. Twee albums om te koesteren!

Dat de heren op leeftijd zijn was vier jaar geleden geen geheim en is het nog steeds niet. Toch is het wat bitter dit vier jaar later terug te lezen: George Kooymans geveld door ALS, Henny Vrienten met onbekende ziekte gestopt en Boudewijn de Groot in elk geval definitief gestopt met optreden.

Ik heb de eersteling uiteindelijk in het hart gesloten. De opvolger hoor ik net voor het eerst. Vond het een wat lange zit... maar er zal nog wel een tweede kans volgen.

Er komt alsnog een derde album van dit drietal. John Sonneveld is momenteel bezig hiermee.

Is het al bevestigd dat er een derde album komt?

Jep, paar weken terug gelezen bij de ‘biograaf’ die het boek over George getiteld Songs gitaren en snaren schreef. Toevallig ook de gitarist in een Earring-tributeband. En ook prive wel enig contact met hem heeft, waarschijnlijk daarom dat bericht ook naar buiten brengt.

“Ik ben superblij om aan te mogen kondigen dat John Sonneveld is begonnen met het mixen van het NIEUWE (volledige) album van Kooymans-Carillo.

De release staat gepland voor maart 2022.”

Oeps, ging dus om Kooymans-Carillo ipv Vreemde Kostgangers.
Of er nog iets met de VK demo’s gedaan wordt die in 2020 opgenomen zijn, hopelijk komt ook daar nog iets van naar buiten.

Welke nummers worden door Kooymans gezongen?