Palmbomen II - Memories of Cindy (2018)

Mooie intrigerende plaat van Palmbomen.. Qua sound vaak teruggrijpend naar de begin jaren 90 zoals “Seventheen”, heerlijk!
De komende weken nog vaak op repeat. Eindelijk op Spotify..

Samenstelling van vier ep's dus. Mooi werk weer maar anderhalf uur aan een stuk is misschien wel wat lang voor deze nostalgische trip. Nog wat vaker opzetten.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Palmbomen II - Memories Of Cindy - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Palmbomen II is het alter ego van de Nederlandse muzikant en producer Kai Hugo, die overigens al enkele jaren in Los Angeles woont en een paar jaar geleden nog muziek maakte als Palmbomen.

Memories Of Cindy bestaat uit vier EP’s en is goed voor bijna anderhalf muziek.

Hoofdpersonage Cindy is ontleend aan een aflevering van de cultserie The X-Files en is aan het begin van de plaat om het leven gekomen door een noodlottig ongeval, waarna de plaat inzoomt op de plek waar ze leefde; het bijzondere dorp Carmel Vista, waar niets is als het lijkt.

Kai Hugo heeft het verhaal van Memories Of Cindy al ingevuld met elementen die geïnspireerd lijken door tv-series als Twin Peaks en The X-Files en heeft bovendien korte films gemaakt die het verhaal van Cindy visualiseren. Het ziet er allemaal prachtig uit, maar ik verzin toch liever mijn eigen beelden bij de muziek van Palmbomen II, die hiervoor volop aanknopingspunten biedt.

De anderhalf uur muziek op Memories Of Cindy is grotendeels instrumentaal en elektronisch. Hier en daar zijn stemmen te horen, maar deze worden vooral als instrument of als spoken word ingezet. Memories Of Cindy krijgt etiketten als dance en house opgeplakt, maar zelf ervaar ik luisteren naar de plaat als een anderhalf uur durende luistertrip vol atmosferische elektronische klanken en hier en daar uiterst subtiele beats.

De eerste keer dat ik naar de plaat luisterde deed ik dit omdat ik me op ander schrijfwerk wilde concentreren en niet wilde worden afgeleid door vocalen. Memories Of Cindy van Palmbomen II voldoet in dit soort gevallen uitstekend. De elektronische klanken op de plaat kabbelen heerlijk voort en zitten inspiratie niet in de weg.

Vervolgens heb ik de nieuwe plaat van Palmbomen II ook nog eens aan het einde van de avond opgezet en ook dan voldoet de muziek van het alter ego van Kai Hugo uitstekend en is Memories Of Cindy de soundtrack bij beelden die je zelf mag verzinnen.

Palmbomen II zet op Memories Of Cindy een flinke batterij moderne elektronica in, maar de plaat heeft een sfeer die herinnert aan de jaren 90, toen de al eerder genoemde series als Twin Peaks en The X-Files goed waren voor betovering en verwondering.

Enige liefde voor elektronische popmuziek is noodzakelijk om te kunnen genieten van de muziek van Palmbomen II. Het is een genre waar ik niet erg in thuis ben en dat normaal gesproken ook niet mijn voorkeur heeft, maar van het vleugje Kraftwerk dat hier en daar opduikt word ik uiteraard wel blij.

Ook de rest van de muziek op Memories Of Cindy heeft me aangenaam verrast. Het is prima muziek om bij te werken, maar de muziek van Palmbomen II is nog interessanter wanneer je alle lagen kunt ontrafelen en de fantasie de vrije loop kunt laten. Wanneer je daar even geen zin in hebt zijn er altijd nog de bijzondere beelden van Palmbomen II zelf.

Anderhalf uur instrumentale elektronische muziek leek me op voorhand een erg lange en niet bijster interessante zit, maar Palmbomen II heeft me aangenaam verrast met het fraaie en beeldende Memories Of Cindy. Erwin Zijleman

Geinig wel, gehoord in Plato. Ook eens gedownload. Beetje House-y, New Order hoor ik er ook in, beetje CT en Wave, maar vooral lekker hippe strandtent loungy feel good vibe. Lekkere zomerse achtergrondmuziek dus

Met een gemiddelde waardering van 2.25 van mij op de muziek van Kai Hugo aka Palmbomen (II) verwachtte ik hier wederom niet heel van.

Ook nu blijkt weer dat ik bij elke release van deze beste man bijna de zelfde mening kan geven.
Verschrikkelijk achter de feiten aan lopende analoog gezever. Enorm blijven hangen in de 80's revival van zo'n zes jaar geleden.Productioneel ook altijd van het zelfde laken een pak, te geforceerd "kapot".
Het kwalijkst is nog wel dat werkelijk geen één track catchy is of blijft hangen. Ene oor in andere weer heel snel uit.

Helaas helaas.

De grote vraag blijft natuurlijk waarom je meerdere albums gaat beluisteren van een artiest, die je niets vindt.

De productie is allesbehalve baanbrekend hier inderdaad. Palmbomen II speelt een beetje in dezelfde hoek als bv. Fatima Yamaha: lo-fi elektronische muziek die het midden houdt tussen de dansvloer en de huiskamer. Memories of Cindy is wel wat donkerder dan de muziek van Bron.

Ik denk ook niet per se dat het de bedoeling was om catchy nummers te maken, maar meer om een algehele luistertrip te maken. In die hoedanigheid werkt hij ook het best; dit is typisch een album dat ik in zijn volledigheid luister, maar waar ik niet of nauwelijks losse nummers van luister.

Zit het nu weer eens te luisteren en ben het eigenlijk wel met jurado eens.. Voor die lo-fi productie was ik een aantal jaar terug al niet meer vatbaar eigenlijk en het moet hier een beetje 'verbloemen' dat het gewoon om vrij kazige tracks gaat.. Niet echt memorabel dus.