0
geplaatst: 9 november 2017, 00:12 uur
Even een paar singles geluisterd en dit is best wel lekker, Alternative Rock aldus Discogs. Hier en daar een beetje 'smerig' dan weer neigend naar experimentele Singer-Songwriter, met genoeg ruimte voor gepiel op de gitaar.
2
geplaatst: 26 november 2017, 10:09 uur
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: EERA - Reflections Of Youth - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Het begint gelukkig wat rustiger te worden aan het release front en dat geeft me de tijd om nog eens door de stapel die zich de afgelopen maand(en) heeft opgebouwd te lopen.
Hierbij kwam ik eerder deze week Reflections Of Youth van EERA tegen en deze plaat schaar ik inmiddels onder de aangename verrassingen en de interessantere debuten van het moment.
EERA is het alter ego van de Noorse singer-songwriter Anna Lena Bruland, die al een tijdje vanuit Londen opereert. Reflections Of Youth is het debuut van de Noorse muzikante en het is een debuut dat zich niet makkelijk in een hokje laat duwen.
De plaat opent met een rauw en wat onderkoeld popliedje dat wel wat raakvlakken heeft met het werk van PJ Harvey. Die naam duikt vaker op bij beluistering van het debuut van EERA, maar Anna Lena Bruland springt niet alleen kris kras door het bijzondere oeuvre van PJ Harvey, maar geeft bovendien haar eigen draai aan de invloeden die ze heeft opgepikt.
In de tweede track lijkt de Noorse even in de voetsporen van Lana del Rey te treden, maar al snel trekken donkere wolken over. In deze donkere wolken is een vleugje dreampop verwerkt, maar EERA gaat ook aan de haal met invloeden uit de postpunk en verloochent ook haar afkomst niet. Reflections Of Youth heeft hier en daar het donkere en sprookjesachtige dat de platen van de Scandinavische ijsprinsessen kenmerkt, maar bij EERA kan het alle kanten op.
Het ene moment waaien de atmosferische klanken breed uit, maar niet veel later kiest de Noorse singer-songwriter voor een uiterst intiem en ingetogen popliedje, dat aan het eind toch weer verrast met een experimentele elektronische wending of voor een stevige gitaarsong.
Vergeleken met de meeste van haar soortgenoten is de muziek van EERA behoorlijk rauw en domineren de rafels. Het gitaarwerk op de plaat is ruw en eenvoudig en geeft de muziek van EERA een bijzondere energie. De meeste songs op Reflections Of Youth hebben een donkere ondertoon, maar het kan bij EERA zoals eerder gezegd alle kanten op.
De vanuit Londen opererende muzikante laat zich niet in een hokje duwen en kiest nadrukkelijk het experiment. De meeste tracks op de plaat eindigen hierdoor anders dan ze begonnen zijn, wat van het debuut van EERA een vat vol tegenstrijdigheden maakt. Het heeft absoluut wat van PJ Harvey, maar ook Patti Smith moet worden genoemd als vergelijkingsmateriaal, net als Jeff Buckley, Cat Power, The Cocteau Twins, een beetje Riot Grrrl, af en toe wat van Kate Bush, een beetje Beth Gibbons en zo kan ik nog wel even door gaan.
Laat ik er maar op houden dat vergelijken in het geval van EERA zinloos is. Op Reflections Of Youth slaat de Noorse muzikante uiteenlopende wegen in, maar maakt ze eigenlijk continu indruk met songs die dieper graven dan die van de concurrentie en songs die veel meer impact hebben dan die van haar soortgenoten.
Bij eerste beluistering springt de plaat misschien nog net wat teveel van de hak op de tak, maar bij de volgende ronde is iedere noot raak en betovert Anna Lena Bruland met afwisselend rauwe en sprookjesachtige klanken, met songs die de fantasie maar blijven prikkelen en met een stem die ruw kan uithalen, zwaar kan benevelen of zwoel kan verleiden.
Reflections Of Youth is in de release storm van een maand geleden ongetwijfeld bij velen uit beeld geraakt, maar het debuut van EERA verdient alle aandacht, al is het maar omdat het een jaarlijstjesplaat is. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: EERA - Reflections Of Youth - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Het begint gelukkig wat rustiger te worden aan het release front en dat geeft me de tijd om nog eens door de stapel die zich de afgelopen maand(en) heeft opgebouwd te lopen.
Hierbij kwam ik eerder deze week Reflections Of Youth van EERA tegen en deze plaat schaar ik inmiddels onder de aangename verrassingen en de interessantere debuten van het moment.
EERA is het alter ego van de Noorse singer-songwriter Anna Lena Bruland, die al een tijdje vanuit Londen opereert. Reflections Of Youth is het debuut van de Noorse muzikante en het is een debuut dat zich niet makkelijk in een hokje laat duwen.
De plaat opent met een rauw en wat onderkoeld popliedje dat wel wat raakvlakken heeft met het werk van PJ Harvey. Die naam duikt vaker op bij beluistering van het debuut van EERA, maar Anna Lena Bruland springt niet alleen kris kras door het bijzondere oeuvre van PJ Harvey, maar geeft bovendien haar eigen draai aan de invloeden die ze heeft opgepikt.
In de tweede track lijkt de Noorse even in de voetsporen van Lana del Rey te treden, maar al snel trekken donkere wolken over. In deze donkere wolken is een vleugje dreampop verwerkt, maar EERA gaat ook aan de haal met invloeden uit de postpunk en verloochent ook haar afkomst niet. Reflections Of Youth heeft hier en daar het donkere en sprookjesachtige dat de platen van de Scandinavische ijsprinsessen kenmerkt, maar bij EERA kan het alle kanten op.
Het ene moment waaien de atmosferische klanken breed uit, maar niet veel later kiest de Noorse singer-songwriter voor een uiterst intiem en ingetogen popliedje, dat aan het eind toch weer verrast met een experimentele elektronische wending of voor een stevige gitaarsong.
Vergeleken met de meeste van haar soortgenoten is de muziek van EERA behoorlijk rauw en domineren de rafels. Het gitaarwerk op de plaat is ruw en eenvoudig en geeft de muziek van EERA een bijzondere energie. De meeste songs op Reflections Of Youth hebben een donkere ondertoon, maar het kan bij EERA zoals eerder gezegd alle kanten op.
De vanuit Londen opererende muzikante laat zich niet in een hokje duwen en kiest nadrukkelijk het experiment. De meeste tracks op de plaat eindigen hierdoor anders dan ze begonnen zijn, wat van het debuut van EERA een vat vol tegenstrijdigheden maakt. Het heeft absoluut wat van PJ Harvey, maar ook Patti Smith moet worden genoemd als vergelijkingsmateriaal, net als Jeff Buckley, Cat Power, The Cocteau Twins, een beetje Riot Grrrl, af en toe wat van Kate Bush, een beetje Beth Gibbons en zo kan ik nog wel even door gaan.
Laat ik er maar op houden dat vergelijken in het geval van EERA zinloos is. Op Reflections Of Youth slaat de Noorse muzikante uiteenlopende wegen in, maar maakt ze eigenlijk continu indruk met songs die dieper graven dan die van de concurrentie en songs die veel meer impact hebben dan die van haar soortgenoten.
Bij eerste beluistering springt de plaat misschien nog net wat teveel van de hak op de tak, maar bij de volgende ronde is iedere noot raak en betovert Anna Lena Bruland met afwisselend rauwe en sprookjesachtige klanken, met songs die de fantasie maar blijven prikkelen en met een stem die ruw kan uithalen, zwaar kan benevelen of zwoel kan verleiden.
Reflections Of Youth is in de release storm van een maand geleden ongetwijfeld bij velen uit beeld geraakt, maar het debuut van EERA verdient alle aandacht, al is het maar omdat het een jaarlijstjesplaat is. Erwin Zijleman
0
Erwin72
geplaatst: 29 november 2017, 19:38 uur
Aan de albumhoes is duidelijk minder aandacht geschonken dan aan de inhoud. Gelukkig maar, want uiteindelijk draait het om de muziek. En de muziek op dit album is spannend en afwisselend. Invloeden van PJ Harvey hoor je zeker terug in haar muziek. Ik hoor ook wel wat flarden Nadine Shah en ook dat is geen straf. Maar gelukkig heeft ze toch vooral een eigen geluid. Geslaagd debuut wat mij betreft.
0
geplaatst: 1 december 2017, 13:46 uur
De eerste beluistering valt goed, doet wat denken aan EMA - Exile in the Outer Ring (2017)
* denotes required fields.
* denotes required fields.