Teenage Fanclub - Songs from Northern Britain (1997)

In het middelbaar was er ooit een kerel die heel enthousiast was aan het vertellen over Type-O-Negative: "ja joh - nadat je die plaat hebt beluisterd, wil je jezelf verhangen - dan besef je pas hoe rottig het leven is".

Toen ik dat hoorde dacht ik: "kust mijne frak, gast" (voor de Nederlandse medemens: "Loop heen, kerel" )

Ik bedoel maar: ja - het leven voelt bij mij op sommige donkere momenten aan alsof ik in een strafkolonie ben terechtgekomen. Ik maak me sterk dat ik met dat gevoel absoluut geen unicum ben.

Wat ik op dat moment kan missen als kiespijn is muziek die me lijkt te zeggen: "inderdaad - het heeft geen zin, het leven".

Dan wil ik iets dat me doet voelen dat er inderdaad beterschap aan de horizon te vinden valt - dat de tunnel korter is dan je denkt, en wat belangrijker is: dat hij wel degelijk eindigt.

Teenage Fanclub doet dat voor mij met dit album. Omdat hij 100 % handelt over het belangrijkste in mijn leven (zowel muzikaal als tekstueel): liefde.

Ben ik een romantische idioot dat ik nog steeds geloof in het eeuwige geluk met dat ene meisje aan mijn zijde? Hoogstwaarschijnlijk wel

Maar diep in mezelf geloof ik dat het wel degelijk kan: een meisje dat ervoor zorgt dat je je ziel beter gaat aanvoelen ("Can't Feel My Soul"), een meisje waarmee je ten strijde trekt tegen de buitenwereld - je partner-in-crime ("It's A Bad World") en natuurlijk het mooiste nummer over een relatie ever (volgens mij): "I Don't Want Control of You".

En dan hou ik nog mijn mond over de mooiste songtitel ooit (again volgens het Zach-handboek): "Your love is the place where I come from".

Ik denk dat dit album een vriend voor het leven blijft

dit was één van de 10 albums die ik meenam op reis naar Australië, En ik moet zeggen dat ik dit album het vaakst in m'n discman heb gehad. Liefdesmuziek? Waarschijnlijk wel. Maar ik vond het dé ideale muziek tijdens die ellenlange busritten...

Overigens vind ik alle albums van TFC zeer de moeite waard, ze hebben nog nooit iets slechts uitgebracht.

Slechts 22 stemmen en een schamel tweetal aan reacties voor een van de beste albums uit de jarige negentig? De ultieme zomer/herfst/winter -en lenteplaat! Teenage Fanclub op hun best. Ieder nummer staat als een huis. Afzonderlijk zijn de nummers prachtig, maar het album als geheel is veel meer dan de som der delen. Een album dat me nog steeds tot in het diepst van mijn ziel weet te beroeren.

Uit de grond van mijn hart 5***** die met mij mee zullen gaan het graf in.

schitterende plaat van zwaar onderschatte band . wat een popliedjes kunnen deze mannen maken. vanaf bandwagonesque tot en met deze is het gewoon smullerij van de bovenste plank!

Een man van mijn hart.

Teenage Fanclub gaat hier meer op de akoestische toer maar anderzijds zijn de songs rijker en avontuurlijker gearrangeerd met soms violen en synths die perfect in het totaalgeluid zijn geïntegreerd. Naast Beatles en Byrds doet dit album mij bij momenten ook denken aan The Eagles door de perfecte meerstemmige zang en licht country tintje in enkele songs. Maar weer staan hier hemelsmooie songs die je meer waardeert per luisterbeurt, dit behoort absoluut tot het beste wat de Britpop in de jaren '90 heeft gebracht.

live in Utrecht
Start Again
I Don't Want Control of You