Peter Cetera - Solitude/Solitaire (1986)

Tja, soloalbum van de zanger van Chicago met daarop de hit Glory of Love uit de film karate kid II. Dat zit wel goed zou je denken. Maar waar zijn vólgende solo cd (One More Story) ver boven het groepswerk van Chicago's 80-jaren albums uitstijgt zinkt deze tot ver daaronder. En dat dus ondanks de aanwezigheid van het prachtige en tijdloze Glory Of Love.

Typisch zo'n slechte plaat dat je, mocht je hem ooit op vinyl willen, er geen slecht exemplaar van zal vinden. Ze zijn allemaal hooguit een paar keer gedraaid. Of je vindt een mishandeld exemplaar van een vorige eigenaar die zwaar teleurgesteld zijn plaat heeft gemolesteerd.
Glory of Love tijdloos? Dat was het zeker in de jaren 80, maar nu niet meer hoor. De houdbaarheidsdatum van dat nummer is voor mij in elk geval al een hele poos verstreken.

Ik durf er niet aan. Cetera bracht Chicago op een bepaald moment al naar een discutabele richting.
Weg blazers en opzwepende stukken. Maar steeds meer zoete op typisch Amerikaans geleeste slappe hap, dat soort waar Sky Radio mee wegloopt.
Ik vrees dus dat het hier nog erger is.

Ik blijf Peter Cetera een goede zanger vinden maar het materiaal waar ie hier mee in de weer is vind ik maar zozo.Dan is zijn werk met Chicago toch interessanter.De typische 'eighties' productie vind ik ook niet echt bij zijn stem passen.