Iron Maiden - Can I Play with Madness / The Evil That Men Do (1990)
mijn stem
33 stemmen
0
geplaatst: 18 april 2013, 13:52 uur
Deel 9 uit de First Ten Years serie zoals Iron Maiden die in 1990 op de markt bracht.
Het bestaat uit de Can I Play With Madness en The Evil That Men Do singles. Het waren twee redelijk succesvolle singles van het Seventh Son Of A Seventh Son album.
De A kanten zijn gewoon de bekende studioversies.
Black Bart Blues is een nogal rare, ongetwijfeld humoristisch bedoelde track met een hoog sesamstraatgehalte. Een muppet komt de tourbus binnen en zeurt aan Dickinsons hoofd. Dat is een beetje het verhaal dat het nummer vertelt.
Black Bart is een bijnaam van de Amerikaanse wild west bandiet die gedichten achterliet op de plaatsen die hij leegroofde. Naar deze figuur vernoemde Iron Maiden een verroest stuk middeleeuws harnas dat in 1983 tijdens de tour door de VS langs de snelweg gekocht werd en sindsdien altijd in de tourbus aanwezig is geweest. In ieder geval tot en met 1990.
Massacre is een nogal matige interpretatie van de Thin Lizzysong zoals die op Johnny The Fox staat. Het aardige is dat Massacre net als The Trooper over de charge van de Lichte Brigade tijdens de Krimoorlog handelt. Wellicht stamt daar ook gewoon de keuze vanaf.
De remakes van Prowler en Charlotte The Harlot zijn om te huilen zo slecht. Prowler mist alle kracht en urgentie van de oudere versies. En Charlotte The Harlot gaat nogal gebukt onder de zwakke invulling die Dickinson aan het nummer geeft. Wat een zootje maakt hij van het rustige middengedeelte zeg! Nu ja, toch leuk om de songs eens met Dickinson te horen, maar zoals vrijwel elke band die remakes opneemt, krijgt ook Iron Maiden het niet voor elkaar om daar iets gaafs van te maken.
Nicko McBrain zet de achtergronden op humoristische wijze nog eens uiteen. Toch wel leuk spul voor de fan. Dat wel maar muzikaal gezien vind ik dit verreweg de minste van de singles.
Het bestaat uit de Can I Play With Madness en The Evil That Men Do singles. Het waren twee redelijk succesvolle singles van het Seventh Son Of A Seventh Son album.
De A kanten zijn gewoon de bekende studioversies.
Black Bart Blues is een nogal rare, ongetwijfeld humoristisch bedoelde track met een hoog sesamstraatgehalte. Een muppet komt de tourbus binnen en zeurt aan Dickinsons hoofd. Dat is een beetje het verhaal dat het nummer vertelt.
Black Bart is een bijnaam van de Amerikaanse wild west bandiet die gedichten achterliet op de plaatsen die hij leegroofde. Naar deze figuur vernoemde Iron Maiden een verroest stuk middeleeuws harnas dat in 1983 tijdens de tour door de VS langs de snelweg gekocht werd en sindsdien altijd in de tourbus aanwezig is geweest. In ieder geval tot en met 1990.
Massacre is een nogal matige interpretatie van de Thin Lizzysong zoals die op Johnny The Fox staat. Het aardige is dat Massacre net als The Trooper over de charge van de Lichte Brigade tijdens de Krimoorlog handelt. Wellicht stamt daar ook gewoon de keuze vanaf.
De remakes van Prowler en Charlotte The Harlot zijn om te huilen zo slecht. Prowler mist alle kracht en urgentie van de oudere versies. En Charlotte The Harlot gaat nogal gebukt onder de zwakke invulling die Dickinson aan het nummer geeft. Wat een zootje maakt hij van het rustige middengedeelte zeg! Nu ja, toch leuk om de songs eens met Dickinson te horen, maar zoals vrijwel elke band die remakes opneemt, krijgt ook Iron Maiden het niet voor elkaar om daar iets gaafs van te maken.
Nicko McBrain zet de achtergronden op humoristische wijze nog eens uiteen. Toch wel leuk spul voor de fan. Dat wel maar muzikaal gezien vind ik dit verreweg de minste van de singles.
* denotes required fields.
* denotes required fields.