Hoor je bij het nieuwe album van De Kift nog wat terug van hun samenwerking met Rats On Rafts?
In eerste instantie denk ik van niet, maar het klinkt voor mijn gevoel weer net wat puntiger en sneller.
Opener Bal is strijdbaar, alsof een stel jonge honden met gebalde vuist en stenen klaar staan op de barricades.
Misschien zelfs wel meer jaren 80 dan Rats On Rafts.
Het roept het muffe, stinkende, drank vermengd met urine gevoel op van de kraakpanden uit andere tijden.
Toen idealisme nog door linkse populisten werd verwoord, en pamfletten nog illegaal in de late avonduren op school werden gedrukt; besmeurd met spreuken van activisten, met onderaan een aankondiging van de een of andere vage band.
Als je dit al bereikt in het eerste nummer, dan heb je dus mijn aandacht.
Verder blijft De Kift De Kift, hun huwelijk tussen punk en fanfare houdt al jaren stand, en de scheuren zijn nog niet zichtbaar.
Het verhalende is nog steeds sterk aanwezig, maar klinkt hier zelfs swingender, muzikaler zelfs.
Minder kleinkunstig en als een hoorspel, meer dan ooit is het een echte plaat, die ook zonder de voordracht in je achterhoofd, heerlijk weg luistert.
En hoe zullen ze dit live brengen?
Ik zal het vanavond samen met
Bardt1980 ervaren.