Datarock - Face the Brutality (2018)
mijn stem
1 stem
Noorwegen
Electronic / Pop
Label: Young Aspiring Professionals
-
Bmx (3:04)
-
Ruffle Shuffle (3:29)
-
Sense of Reason (3:59)
-
Laugh in the Face of Darkness (5:50)
-
Everything (3:22)
-
Feathers & Wax (4:01)
-
Beautiful Monster (4:31)
-
Invitation to Love (6:08)
-
Outta Here (3:11)
-
Darkness at the Edge of the Pit (2:00)
0
geplaatst: 6 maart 2018, 11:37 uur
E-Clect-Eddy schreef:
Hé, deze Noorse Electro Rockers bestaan nog steeds!
Hé, deze Noorse Electro Rockers bestaan nog steeds!
Tell me more, was it love at first sight?
0
geplaatst: 6 maart 2018, 14:21 uur
wel met net nummer FA-FA-FA van het debuut Datarock Datarock (2005)
Maar de singles van dit album klinken veel minder Electro Rock, maar nog wel in mijn straatje.
0
geplaatst: 10 maart 2018, 15:44 uur
Van de week nog eens wat ouder werk van de band beluisterd, leuk maar toch niet zo spannend als ik me herinner. Komt ook doordat ik een fan ben van een enkel nummer Fa-Fa-Fa maar dan wel de Miami Horror remix daarvan, die is meer Electro Rock / ElectroClash dan het reguliere werk / versie's.
Dit album wordt op Discogs als Indie Rock / Alternative Rock genoemd en dat hoor ik er ook wel in. In sommige nummers is de synth wat prominenter aanwezig dan andere maar te weinig om het nog als Electro Rock te zien.
Het album opent met een niet heel spannende instrumental BMX, waarom? Wil men de verwachtingen temperen? missie geslaagd.
De singles waren: Ruffle Shuffle, Feathers & Wax en Laugh in the Face of Darkness en daarvan is de laatste wat mij betreft de meest interessante, heeft ook meer vintage synth-bijdragen dan de rest.
Verder is Everything wat energieker met wat Tropical percussie elementen.
Feathers & Wax doet wat denken aan werk van David Byrne "who would ever wanna be pigeon-holed?"
De meeste nummers zijn goed dansbaar, al leent het ene nummer zich daar beter voor dan het ander: zo heeft Beautiful Monster wat breaks en een lastige ritme.
Darkness at the Edge of the Pit is een energiek afsluiter met (Dance) Punk neigingen.
Datarock stond erom bekend om hun gebruik van diverse muzikale ingrediënten en dat toch tot een geheel te vormen. Het maakt een prima album, maar echte hoogtepunten ontbreken en ook het openingsnummers had niet gehoeven. Het album is leuk om een paar keer te horen, meer niet.
Dit album wordt op Discogs als Indie Rock / Alternative Rock genoemd en dat hoor ik er ook wel in. In sommige nummers is de synth wat prominenter aanwezig dan andere maar te weinig om het nog als Electro Rock te zien.
Het album opent met een niet heel spannende instrumental BMX, waarom? Wil men de verwachtingen temperen? missie geslaagd.
De singles waren: Ruffle Shuffle, Feathers & Wax en Laugh in the Face of Darkness en daarvan is de laatste wat mij betreft de meest interessante, heeft ook meer vintage synth-bijdragen dan de rest.
Verder is Everything wat energieker met wat Tropical percussie elementen.
Feathers & Wax doet wat denken aan werk van David Byrne "who would ever wanna be pigeon-holed?"
De meeste nummers zijn goed dansbaar, al leent het ene nummer zich daar beter voor dan het ander: zo heeft Beautiful Monster wat breaks en een lastige ritme.
Darkness at the Edge of the Pit is een energiek afsluiter met (Dance) Punk neigingen.
Datarock stond erom bekend om hun gebruik van diverse muzikale ingrediënten en dat toch tot een geheel te vormen. Het maakt een prima album, maar echte hoogtepunten ontbreken en ook het openingsnummers had niet gehoeven. Het album is leuk om een paar keer te horen, meer niet.
* denotes required fields.
* denotes required fields.