Rod Picott - Out Past the Wires (2017)

Is al eind 2017 verschenen, maar pas afgelopen vrijdag in Europa te beluisteren.Ik ben hem nu pas aan het beluisteren. Is vreselijk jammer dat ik deze nu niet aan het einde van dit jaar in mijn Top 10 kan opvoeren. Want ik heb zo het vermoeden dat hij daar best eens zou kunnen eindigen.

Wat een fantastisch album! Maar liefst 22 nummers lijkt wat erg veel in dit genre, maar van deze 22 is er geen enkel nummer teveel. Rod levert op zijn oude dag een album af, dat over enkele jaren wel eens genoemd kunnen worden in een lijstje met klassiekers in dit genre van grootmeesters zoals John Prine, Townes Van Zandt, Steve Earle, Chip Taylor, enz.

Vanavond hebben mijn vrouw en ik hem live aan het werk gezien samen met de harmonieuze folkpoptweeling Roger Roger met hun bloedzuivere zang in de Doetinchemse Baptistenkerk .Picott speelde veel van Out Past The Wires. Very Nice!

Wat een prachtig album. Rod lukt het om hier zijn beste album in jaren, misschien wel van zijn leven, af te leveren.

Introspectief, biografisch, gevoelig, mooi. Rod bezingt het leven van alle kanten, het lelijke, het goede, het grijze gebied tussen dromen en werkelijkheid.

Deze maand komt er een boek uit van Rod Picott met dezelfde titel. Dat belooft iets interessants, lijkt mij.

Weer eens beluisterd. Wat blijft dit toch een fantastisch album. Het merendeel bestaat uit ballads, de een nog mooier dan de ander. Af en toe onderbroken door een uptempo song.

In The Shape of You maakt de eerste zin snel duidelijk waar dit nummer over gaat: There's a Hole in Me the Shape of You.

En van al die fantastische ballads vind ik Date of Grace het allermooiste: een gitaar met een strijkkwartet volstaat voor een brok in de keel ...

Thanks to Tonio ontdekt, naar aanleiding van dit album dat ik iedere liefhebber van sombermansroots kan aanbevelen. Ik kende deze Rod Picott dus niet en ik moet zeggen, een aangename kennismaking. Zo voor mijn gehoor een echte klassiek Americana album in de traditie van Steve Earle. Klassiek albumervaring op een prettige manier. Ga straks ook eens luisteren naar de jongere Rod Picott. Even kijken wat ie allemaal heeft meegemaakt!

geweldig album van de voor mij onbekende singer/songwriter Rod Picott. ben niet van het streamen dus nieuwsgierig geworden door wat er hier op de site door Tonio werd gepost over dit album, deze een beetje op de gok aangeschaft. voor slechts 15 euro een muzikale rijkdom van 1 uur en 20 minuten in huis gehaald. inmiddels meerdere malen beluisterd, geen seconde spijt van en fan van de man geworden. dit past als liefhebber van o.a. Chip Taylor, Bob Neuwirth, John Prine, Townes Van Zandt, etc. helemaal in mijn straatje. de man heeft een fijne doorleefde stem en is in staat om emotie over te brengen. een grootse prestatie om over de hele linie van 22 nummers de aandacht vast te houden. er staat inderdaad geen enkel nummer teveel op. de ballads zijn groots. het merendeel schreef de man zelf en een 6 tal nummers zijn co-written waarvan 4 met zijn jeugdvriend Slaid Cleaves. in het woud van de vele releases van singer/songwriters in het roots/americana genre zie je de door het bos de bomen niet meer. dan is het des te fijner om via MuMe een artiest als Rod Picott hier op te pikken. gezien de commentaren bij zijn andere albums lijkt dit album wel het "magnum opus" van de man.

Blijft een feest om te beluisteren. Een heus meesterwerk, mag ik nu na 8 jaar stellen.

Nog altijd maar 12 stemmen, maar wel een erg hoge score. Dus ga alsjeblieft luisteren als je een beetje van dit genre houdt. Je zult niet teleurgesteld worden.

dag tonio ik heb de cd vandaag gedownload en ga ze deze week enkele keren beluisteren
hou je nog op de hoogte wat ik ervan vind

Inderdaad een goede cd .maar niet echt beklijvend bij mij . Vooral 22 nummers vind ik te veel van het goede . Groetjes van een muziekfan