Charlie Barnes - Oceanography (2018)
mijn stem
1 stem
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Superball
-
Intro (1:55)
-
Oceanography (4:42)
-
Will & Testament (3:54)
-
Bruising (3:37)
-
Ruins (4:43)
-
One Word Answers (5:35)
-
The Departure (4:15)
-
Legacy (5:32)
-
Former Glories (3:39)
-
Maria (4:03)
-
All I Have (3:43)
-
The Weather (5:03)
0
geplaatst: 9 maart 2018, 17:49 uur
Charlie Barnes heeft na zijn vorige album More Stately Mansions ervaring opgedaan als tourlid van de band Bastille (wat hij nog steeds doet).
Dat betekent grote stadions en festivals en heel veel nieuwe fans, vooral meiden.
Mijn eigen kennismaking met Charlie gaat wat verder terug. Hij is bevriend met de geluids- en lichtman van de band REVERE en door die link heeft hij een huiskamertour gedaan met die band, een band waar ik verder niets meer over hoef te zeggen op deze site lijkt me. Die optredens waren niet door mij georganiseerd maar wel door users als vigil en reptile71. Bij mij heeft ie twee nachten kunnen overnachten. Mooie tijden met de bandleden en Charlie bleek een supertoffe gast, maar nog veel belangrijker: bleek over een gouden strot te beschikken en zijn eigen nummers als opwarmer voor REVERE mochten er zijn.
Zou al die ervaring van invloed zijn op het nieuwe album Oceanography dat voornamelijk in hotelkamers tot stand is gekomen? De pas getrouwde Barnes (sorry Bastille fans) laat horen nog steeds over die strot te beschikken, maar weet het wat meer in banen te leiden. De nummers zijn duidelijk ook wat toegankelijker. De scherpe randen zijn er wat vanaf. Randen die in het verleden soms misschien wat té scherp waren en daardoor niet voor iedereen geschikt.
Of het de invloed van Bastille is weet ik niet, want Oceanography klinkt net wat makkelijker, maar let op: nog steeds heeft het scherpe randen en draagt het een duidelijk Barnes-stempel en hoor ik Bastille er niet in terug. Wel hoor ik wederom wat Muse, maar dat kan komen door zijn stemgeluid en de af en toe ronkende gitaren. Ook Jeff Buckley is nog steeds niet heel ver weg.
Meer pop, meer toegankelijkheid. Melancholie gaan nog steeds goed samen met wat heftiger uitspattingen. Charlie Barnes is volwassener geworden en weet zijn nummers strakker weer te geven. Hierdoor denk ik dat dit album best wel eens een breder publiek kan weten te bereiken dan de voorgangers, al is het alleen maar omdat hij nu een grotere fanbase heeft weten te creëren. Geen slechte stap zo'n tourlid baantje.
Dat betekent grote stadions en festivals en heel veel nieuwe fans, vooral meiden.
Mijn eigen kennismaking met Charlie gaat wat verder terug. Hij is bevriend met de geluids- en lichtman van de band REVERE en door die link heeft hij een huiskamertour gedaan met die band, een band waar ik verder niets meer over hoef te zeggen op deze site lijkt me. Die optredens waren niet door mij georganiseerd maar wel door users als vigil en reptile71. Bij mij heeft ie twee nachten kunnen overnachten. Mooie tijden met de bandleden en Charlie bleek een supertoffe gast, maar nog veel belangrijker: bleek over een gouden strot te beschikken en zijn eigen nummers als opwarmer voor REVERE mochten er zijn.
Zou al die ervaring van invloed zijn op het nieuwe album Oceanography dat voornamelijk in hotelkamers tot stand is gekomen? De pas getrouwde Barnes (sorry Bastille fans) laat horen nog steeds over die strot te beschikken, maar weet het wat meer in banen te leiden. De nummers zijn duidelijk ook wat toegankelijker. De scherpe randen zijn er wat vanaf. Randen die in het verleden soms misschien wat té scherp waren en daardoor niet voor iedereen geschikt.
Of het de invloed van Bastille is weet ik niet, want Oceanography klinkt net wat makkelijker, maar let op: nog steeds heeft het scherpe randen en draagt het een duidelijk Barnes-stempel en hoor ik Bastille er niet in terug. Wel hoor ik wederom wat Muse, maar dat kan komen door zijn stemgeluid en de af en toe ronkende gitaren. Ook Jeff Buckley is nog steeds niet heel ver weg.
Meer pop, meer toegankelijkheid. Melancholie gaan nog steeds goed samen met wat heftiger uitspattingen. Charlie Barnes is volwassener geworden en weet zijn nummers strakker weer te geven. Hierdoor denk ik dat dit album best wel eens een breder publiek kan weten te bereiken dan de voorgangers, al is het alleen maar omdat hij nu een grotere fanbase heeft weten te creëren. Geen slechte stap zo'n tourlid baantje.
* denotes required fields.
* denotes required fields.