Bennie Jolink - Opa, Vertel Es (2007)

Opa, Vertel Es (2007) is de tweede soloplaat van Bennie Jolink, 8 jaar na de eerste (de Engelstalige) “Howlin’ At The Moon”. Dit keer was het concept waarschijnlijk een plaat in de stijl van de “American Recordings” van Johnny Cash. Dus Bennie in de rol van oude wijze man met veel levenservaring die met doorleefde stem zijn songs brengt en daarbij wordt begeleid met een muzikaal sobere ondersteuning.

Werkt dit? Ja deels best wel.

Ben zet zijn zwaarste stem op en als songmateriaal zijn vooral stemmige liedjes uit gekozen en dat maakt in de beste gevallen veel indruk. Zoals in “Littekens Blieft” (een mooie song over de tegenslagen die een ieder oploopt in een mensenleven), “Opa, Vertel Es” (over sterke verhalen) en “Sloa Ow Vrouw” (met leuke tekstuele twist waarbij de songtitel juist lief is, “Sloa Ow Vrouw nooit over”, “Sloa Ow Vrouw gade” etc.). Op deze 3 beste tracks komt het concept van de plaat zeer goed over.

Maar helaas zijn niet alle songs zijn even sterk, wanneer dan de begeleiding ook erg sober is kan de balans dan net ook wel doorslaan naar saai en langdradig. Voorbeelden hiervan zijn “Krek Alens”, “Dan He-J Niks” en “Goan en Stoan”.

Verder staan er 2 Normaal classics op in een nieuw jasje “De Beer is Los” (1982) en “Ies Kan Liehn” (1983), beide nostalgische songs die prima passen bij de vertellende opa Jolink. Ook tonen deze classics aan dat Ben voor Normaal naast lolligere songs ook serieuze en tekstueel sterke songs heeft geschreven die ruim 30 jaar na dato nog steeds vier overeind staan. In deze nieuwe sobere uitvoeringen blijven het sterke songs, maar ze zijn zeker niet beter dan de originele versies.

Een Bennie Jolink plaat zonder Høken, Brekken en Angoan? Ja het kan. Het past hem (in 2007) inmiddels opa en 60+ meer dan goed.