Justin Timberlake - Man of the Woods (2018)

Ondanks het ontbreken van een catchy refrein, vind ik de nieuwe single (Filthy) weer erg fijn en de videoclip is ook wel leuk gemaakt. In principe wijkt het niet eens zoveel af van de Timbaland/Danja-producties van circa 2006-2008, maar het is net wat eigentijdser. Het schijnt dat er ook wat country-invloeden op dit album te horen zijn (het duet met Chris Stapleton vormt al de eerste indicatie daarvan), dus ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken. Heb hier zin in!

Ook erg zin in deze plaat. JT, vrijwel altijd goed!

Dit zou weleens nóg slechter dan de comeback van Eminem kunnen worden. Met de eerste single (en de pathetische titel/cover) ligt hij in ieder geval op koers. Reden genoeg om er tzt een luisterbeurt op te wagen. Ramptoerisme.

En dat baseer je allemaal op de eerste single en de cover? Wat zijn andere indicatoren dat dit een slecht album gaat worden? Het feit dat hij samenwerkt met Chris Stapleton, de beste songwriter van de afgelopen jaren? Of het feit dat hij op dit album ook weer samenwerkt met The Neptunes (en dus niet alleen Pharell)?

Wat betreft de eerste single. Ik was eerst ook niet zo onder de indruk, maar heb 'm vandaag toch al aardig vaak op replay gehad.

En welke comeback van Eminem? Vier albums in de afgelopen acht jaar...

Dit is in elk geval beter dan Eminem waar ik niet kan naar luisteren.

Filthy is lekker!

Jammer, allemaal 'korte' nummers. Vond die lange nummers met 100 wisselingen altijd leukste aan de albums van JT.

Ai, Supplies is behoorlijk waardeloos. Afgaande op de eerste twee singles heb ik weinig hoop. Misschien moet ie eens een nieuwe producer zoeken. Timbaland is natuurlijk een genius, maar z'n beste tijd heeft ie wel gehad.

'Supplies' vind ik juist erg fijn. Het mist een beetje Timberlake persoonlijkheid maar ik vind dat niet erg want een fan ben ik niet. Het is wat mij betreft veel beter dan 'Filthy'.

Aan 'Supplies' heeft Timbaland overigens niet meegewerkt.

Volgens mij is Supplies een Neptunes productie. Niet echt een sterke plaat overigens. Filthy vind ik best aardig.

edit: werd hieronder al gezegd zie ik

Ik zie inderdaad dat het een Neptunes productie is, neemt niet weg dat ik beide nummers nou niet erg denderend vind. Filty heeft wel een lekker basloopje maar daarmee is ook alles gezegd. Misschien vallen de nummers in de context van het album wel mee, dus het is nog even afwachten tot de hele plaat uitkomt. Toch heb ik zo'n vermoeden dat dit wel eens een teleurstellend album kan worden.

'Supplies' schreeuwt werkelijk om de Timberlake signature flip. Wanneer de song weg fade had dit het perfecte moment geweest om de beat nog even een halve minuut te laten voortduwen om vervolgens de song om te gooien zoals hij op de voorgaande albums zo heerlijk deed. Het meest interessante aan de track vind ik overigens de bridge die wat lekker 'buiten de boot valt' met de rest van de track. Vind 'm niet verkeerd, maar hij kan zoveel beter.

Ik vind de achtergrond muziek van de productie heel goed, maar de tekst tenenkrommend. I got supplies, moest zelf beetje lachen.

Ik vind ''Supplies'' beter dan ''Filthy'', ik kan niet wachten op het album...

Say Something

Say Something is zeer geslaagd, mede door die waanzinnige clip. Cool effect in die fabriek.

Over het album valt verder nog weinig te zeggen. Even afwachten...

Say Something met Chris Stapleton is zeer goed, die andere twee singles niet zo...

Meteen het probleem van de studio versie, die voelt zielloos naast die 'live' versie in de fabriek.

Goed, even snel doorheen geklikt en dit is mijn voorlopige conclusie. De samenwerking met The Neptunes (op 9 van de 15 nummers) heeft het album geen goed gedaan. De gelaagdheid die Timbaland altijd aan wist te brengen in de nummers maakte het dikwijls een genot om naar een JT album te luisteren, ook als de teksten niet van een heel hoogstaand niveau waren. Deze gelaagde muzikale dimensie heeft op dit album (helaas) plaats gemaakt voor de herkenbare, van gitaarloopjes doordrenkte, Neptunes sound. Daar waar ik eerder heel blij was met de terugkeer van the Neptunes, kom ik nu toch een beetje van de koude kermis thuis. Ik was namelijk in de veronderstelling dat Timbaland gewoon het merendeel van de plaat zou produceren en de samenwerking met the Neptunes een aantal fijne hitjes op zou leveren. Niks is minder waar, de grootste hit op dit album Say Something komt toch weer uit de handen van Timbaland & Danja.

Dit album had volledig door Timberland en Danja geproduced moeten zijn.
Die nummers springen er duidelijk uit terwijl de nummers met Neptunes dat totaal niet doen.
Gemiste kans...

Het is zelfs een beetje beschamend wat zo'n nummer als Say Something op dit saaie album doet,
Man wat knalt dat nummer er boven uit.

Deze plaat heeft een veel te zomerse sfeer voor februari. Ik probeer hem in mei nog wel eens of zo.

KLinkt op het eerste gehoor vooral als enorm 'geproduceerd'.

Heb hem vanochtend eens beluisterd. Vooralsnog een tegenvaller. Het mist het experimentele van FutureSex en de meerdere lagen van 20/20. Het zijn vooral 'simpele' songs en het hele Americana sfeertje loopt er hier en daar wat geforceerd doorheen. Productie is wel weer dik in orde. Hopelijk een groeier. Filthy valt namelijk ook steeds beter.

nou nou vind het gemiddelde hier voor alsnog erg laag. Het is zeker niet JT zijn beste plaat maar na een aantal luisterbeurten staan er zeker hele fijne nummers op! Higher higher, montana, midnight summer jam en sauce zijn erg sterke tracks. Vind deze plaat zeker niet slechter dan die laatste van taylor swift, ed sheeran of starboy van the weeknd die een stuk hoger scoren. Als pop/r&b album erg geslaag, alleen had hij nooit die misleidende album trailer moeten uitbrengen.

Bij mij nu ook...

Mijn favo's tot nu toe zijn:
'Supplies', 'Flannel', 'Midnight Summer Jam', 'Filthy' en 'Man of the
Woods'.

Toch wel een tegenvaller, ik ben meer gecharmeerd van de 'Pop / R&B' genre van 'FutureSex/LoveSounds' en de 2 delen van 'The 20/20 Experience', dat is op deze voor een groots deel weg.
Met 'Country' of 'Country / Pop' muziek daar heb ik eigenlijk niets mee.
En daarom pakt het album mij niet zo.

Favorieten zijn nu ook anders:
'Supplies', 'Filthy', 'Montana' en 'Breeze Off the Pond'.

Het album heeft ook niet de kracht die 'FSLS' en de '20/20-reeks' wel hadden, namelijk de langdurige nummers / nummers die 2 delig zijn met geweldige outro's.
Bij die 3 vond ik Justin op z'n best.

Multitalent Justin Timberlake leek het muzikale gedeelte van zijn carrière even gedag te hebben gezegd. Tot hij, redelijk verrassend voor mij, toch dit jaar weer met een nieuw album op de proppen komt. Een album waar weer legio producenten voor ingehuurd zijn met usual suspect Timbaland en the Neptunes ook van de partij.

Het werd allemaal vooraf gegaan met de eerste nieuwe single Filthy. Een nummer waar ik in het begin even aan moest wennen, maar ik moet zeggen dat het toch wel een erg fijn nummer is geworden. Wel heel anders dan de vrolijke discoplaat die Midnight Summer Jam is, maar zo houdt Timberlake de variatie er lekker. Luister ook maar eens naar Sauce, een nummer dat geheid hitmateriaal is vanwege zijn aanstekelijkheid.
Het is op dit album niet altijd raak met Justin. De titeltrack heeft nog wel een geinig gitaartje, maar verder is het wat een lauwe song. Ook Higher Higher is redelijk inwisselbaar te noemen. Supplies is zelfs matig en Flannel wat te slapjes. Ook jammer is het wat té brave The Hard Stuff.
Ik luister dan toch liever naar het leuke Wave, het aanstekelijke Say Something en het fijne Montana. Of wat te denken van het cool geproduceerde Livin’ Off the Land en het onbezorgde Young Man. Prijsnummer op dit album is voor het duet met Alicia Keys (Morning Light). Een sympathiek nummer waar ik erg blij van word.

Een prettig album dus weer van Timberlake. Al haalt het over de gehele linie het niet bij het experimentele FutureSex/LoveSounds. Maar of Justin het niveau van die moderne klassieker ooit nog zal halen is sowieso de vraag.

Ach ja, dit is geen kwaliteit van begin tot eind - maar het huidige gemiddelde van lager dan 3 zie ik als onterecht, gezien het ronduit sterke begin van dit album en de strakke productie van het grootste deel van de songs.

Wat mij betreft een prima album, alleen aan de lange kant. Er zijn 6 a 8 nummers waar ik nog regelmatig met veel plezier naar luister. Waarschijnlijk zal die wel ergens onderin mijn album Top 100 van 2018 eindigen. De eerste kennismaking met de singles en het album viel wat tegen omdat ik dit geluid nog niet van hem gewend was, maar het went bijzonder snel.

Het is andere koek van Justin die een iets minder commercieel Pop geluid laat horen dat ook wat minder dansbaar is. Ach het is tenslotte ook al 25 jaar geleden dat hij bij Mickey Mouse Club terecht kwam.

Lang niet zo erg als door de media werd bestempeld.
Midnight summer jam en Sauce zijn prima tracks.
Alleen heeft men rare single keuzes gedaan en dan nog net een hit gepakt met Say something.
De country invloed is overigens heel erg minimaal, het klinkt vooral geproduceerd (net zoveel country als Perzische invloed bij Ed Sheeran) en naar het einde toe wordt het allemaal wat gezapig.