Fire Tiger - Suddenly Heavenly (2018)

Na het eerste album Energy. (2013) beoordeeld te hebben, ook maar meteen werk maken van de opvolger.

Ook hier weer overwegend rockmateriaal. Opener Love the Way knalt er meteen lekker in. Prima rocksong met degelijk gitaar- en drumwerk. Op Ice Age komen ze met wat meer synthwerk. Door dit synthgebruik heb ik me bij mijn kennismaking met deze band, gisteren, laten verleiden om me wat meer in hun oeuvre te verdiepen. Typisch 80's. Sailing to Neverland pakt de rockkant dan weer direct op. Hier word ik wel blij van.

Waar bij het debuutalbum juist het middendeel mijn favoriet is, is dat op dit album dan weer juist niet. Op Be Bygones zitten er dan nog wel enkele tempowisselingen in, maar speciaal is het nummer niet. Faces haalt het tempo wat omlaag, maar kan mijn aandacht niet over de hele duur vasthouden. Verder wel een sympathieke track en eindigt met een behoorlijk lang outro. Guarantee is dan weer een rocker, maar meer van het standaard type, tegen het einde wordt het door de herhaling, vreemdgenoeg, wel wat beter. Op Feeling komt mijn favoriet, de koebel, tevoorschijn. In het begin ook weer diverse tempowisselingen, ietwat ergerlijk aangezien je er dan niet lekker in komt, maar goed. Ook de nodige afwisseling tussen rock en wat synths.

Bij You Changed Me gaat de snelheid weer omlaag, een echt popnummer. Niet verkeerd. Easy Road is een pop/rocknummer waar een geleidelijke opbouw in zit met wat semi-prog invloeden. Fijne track. Het titelnummer is dan weer duidelijk pop. Vrolijk, maar niet al te noemenswaardig. Al met al net iets minder dan het debuutalbum van Tiff en haar mannen. Maar voorlopig naar boven afgerond toch ook nog 4*. Sommige nummers kunnen nog wat groeien, anderen zitten aan hun max.