Supersister - Present from Nancy (1970)

Leuke ontdekking, deze nederlandse broekjes met een heel geloofwaardig progalbum

practig plaatje van 1970 van de hollanders met een erge drang naar experiment , zeker in die tijd , en nu nog altijd goed

Briljant Album van deze Haagse progrockers. Vooral het af en toe "smerige" orgelgeluid van Robert Jan Stips valt op. Overigens ook het fluitgeluid van Sacha van Geest.

Ik lees zojuist op de Plato site dat de eerste vier Supersister platen door een engels (!!) platenlabel, Esoteric, opnieuw zijn uitgebracht.
Met bonustracks.
Volgens de recensie schijnt het om goed verzorgde en klinkende uitgaves te gaan.

Wat een genot om na zo'n kleine 40 jaar na dato deze parel uit de vaderlandse pophistorie zonder tikken en overslaan te kunnen draaien.
De Esoteric uitgave die ik nu beluister klinkt zeer goed, is voorzien van de twee eerste singles als bonus en heeft een zeer uitgebreid boekwerkje met veel informatie.
Het blijft schandalig natuurlijk dat een brits label dit moest uitbrengen; shame on you nederlandse platenindustrie !!!

0,5 erbij voor de prachtige 'sound' van de geremasterde versie.

Heb de 3 two-fers van deze band bij Bol.com besteld en er vandaag 2 van binnen gekregen: Iskander/Spiral Staircase & deze met To The Highest Bidder (Pudding/Superstarshine is dus die 3de). Mijn eerste indruk doet me gelijk denken aan Soft Machine's Volume 2, maar dan zeker op gelijkwaardig niveau. Zeer avontuurlijke muziek, dit! Je kunt je er haast niks bij voorstellen dat dit uit Borsato-land komt...

Een plaat als deze had al minstens op 4 pagina's moeten zitten...

Na het hele album te hebben beluisterd kan ik alleen het volgende nog toevoegen:

Supermuziek!

Borsato-land?? Verklaar u nader

Ze zijn naar me onderweg (rechtstreeks besteld bij Esoteric). En je hebt gelijk dat het vreemd is dat er eigenlijk geen kwaliteitslabel voor reissues is in Nederland. Pseudonym wilde dat ooit zijn maar heeft het toch een beetje laten afweten vind ik.

Overigens, Esoteric gaat nog meer Nederlands doen want op de rol staan de eerste 2 Alquins en de eerste 3 Earth & Fire albums. Nou nog de Solution catalogus en ik ben een tevreden man

Die manie in Metamorphosis...
Dat ze dat bijna zo'n 4 minuten volhouden...

27 augustus 2010 ligt ie weer in de winkel!

Ik zag dat ik hier nog geen berichtje had geplaatst.

Ook op dit debuutalbum bewees Supersister niet onder te doen voor de internationale prog acts. Het is een vrij drukke plaat, en daarom misschien wat ontoegankelijk, maar wat een composities zeg!

En dan te bedenken dat in Nederland rond deze tijd ook nog o.a. Solution, Focus en Ekseption actief waren, heb ik even wat gemist zeg....

Ontoegankelijk en soms wat droog , maar over het algemeen goed volgbaar.
Het debuut van Supersister is m.i. mooier dan dat van Focus.

Pseudonym was op de goede weg, maar is failliet gegaan, als ik het wel heb. Kennelijk is de markt voor dit soort albums toch aan de krappe kant om rendabel te kunnen zijn. Voor het overige ben ik het eens met je klaagzang over de staat van verkrijgbaarheid van Nederlandse popklassiekers. Al doet Universal het momenteel leuk met die goedkope heruitgaven van o.a. Supersister, Cuby, Alquin etc.

Ik sluit me aan bij je opmerking over de catalogus van Solution. Al heb ik eigenlijk alleen behoefte aan Cordon Bleu op CD - voor het overige heb ik ze redelijk compleet.

Goed debuut en wat een lef van die jonge gasten om zulke experimentele muziek te maken die toch ook wel goed in het gehoor ligt. Niet te hard of alleen maar geluidescapades.
Deed me af en toe denken aan Strawbs en Soft Machine.

Op de 2008 versie van Esoteric staan als extra "She was "Naked", Spiral Stairchase", "Fancy Nancy" en "Gonna Take Easy". Deze nummers vind ik samen "Corporation Combo Boys/Mexico" het hoogtepunt van deze CD. Andere meer experimentele nummers vind ik minder lekker in het gehoor liggen.

En af en toe sta ik lekker in de ouwelullenstand en vind ik het heerlijk om deze muziek weer eens op te zetten. Bij veel prog ga ik gapen, maar bij Stips en consorten niet.

Verfrissende Nederlandse progrock. 'Mexico': ongeëvenaard?
gr's een niet ouwe lul.

Als ik mijn favoriete Supersister-album zou moeten kiezen, twijfel ik altijd tussen deze 'To the Highest Budder' en 'Pudding en Gisteren'. 'Pudding en Gisteren' was mijn introductie tot de band, en is daarom alleen al erg waardevol. Maar 'Pudding en Gisteren' kent toch wel wat flauwe momenten, en deze plaat heef dat minder. 'Corporation Combo Boys' begint wel wat melig en is verder ook maar een kort cocktailjazz-liedje met ditto melige zang, ala Zappa, wiens band ook in het liedje wordt gequote.

Ik kan natuurlijk ook zeggen dat ze alle drie favoriet zijn, en dat doe ik dan maar ook. 'Iskander' is nog wel gaaf, maar daarna was het ook wel klaar met de band. De allernieuwste plaat (alweer uit 2019) vind ik dan ook wel okay. Maar die eerste drie platen van Supersister zijn wel echt erg goed, vind ik.

Binnenkort een nieuw album.
Nancy never knew.
En ze gaan tieren.
Jipeee
https://www.facebook.com/share/p/1Xfqmtc2sd/