The Ark - Prayer for the Weekend (2007)

Van dit album zijn 2 nummers al bekend: de single Absolutely No Decorum en de inzending voor het songfestival The Worrying Kind.
Beide nummers zijn weer op en top The Ark. En nu maar hopen dat ze die Zweedse finale gaan winnen. Ze maken goede kans want ze zijn in de polls veruit favoriet en zo hoort het

Yesssssss: ze gaan Zweden vertegenwoordigen dit jaar. Als liefhebber van deze band hebben ze mijn volledige steun

Hé een nieuwe van The Ark. Dat is goed nieuws
Nu maar hopen dat ze ook een keer voor een live concert naar Nederland komen, want dat is volgens mij nog nooit gebeurd (althans, niet dat ik me kan herinneren).

Volgens mij ook niet (helaas). In Nederland is de band ook niet echt bekend, vooral in de Scandinavische landen en Duitsland en Italië schijnen ze het goed te doen.
Ze zijn dan ook de bekendste deelnemers aan het songfestival van dit jaar, terwijl Nederland waarschijnlijk denkt met het zoveelste flauwe, typische songfestivalbandje te maken te hebben.....

Ik volg the ark ook al vanaf het prille begin, ben benieuwd was ze een beetje uit het oog verloren. Eerlijk gezegd vind ik het niet zo geweldig dat ze met het songfestival meedoen, misschien wel goed voor een internationale doorbraak.

Zelfs die hebben ze al niet echt meer nodig.
De stap mee te doen past een beetje bij het campy imago van de band: ik denk dat ze er zeer hoog mee zullen gaan scoren. Jammer? Welnee, staat er tenminste wat leuks op het podium in Helsinki.

Dat wel . En als Justin Hawkins dan ook nog voor Engeland mee mag doen dan heeft het songfestival 2007 er een kijker bij.

The Ark heeft wél in Nederland opgetreden. In 2001 stonden ze op Eurosonic. Daar stonden ze in Huize Maas voor een handvol mensen. Er is een documentaire over The Ark waarin de band in de bus naar Nederland zit en het heeft over al die boeren in Nederland. Tevens heb ik 1 nummer van het optreden. Namelijk Patchouli. Mijn vriendin is megafan, vandaar.

Heeee, een nieuwe van de Ark!! En naar het SONG!FES!TI!VAL!!!!??? Mijn hemel, dan moet ik toch maar eens gaan kijken... Nu al topfavorieten natuurlijk!!!

voorlopig een 4. Prima 4e album. Maar dat heeft niets met mijn beoordeling te maken.

The Ark staat bij mij altijd garant voor solide 4* albums. Het debuut (tevens ook de tijd dat ik ze ontdekte) zelfs 4,5*.
Waarom? Omdat het heerlijk is op zijn tijd uit je dak te gaan van deze ongecompliceerde party-rock band.
Dat klinkt eng, maar is het niet omdat The Ark het wel met passie en kwaliteit doet en daarbij ook wat zinnigs heeft te melden. Denk hierbij aan het nummer Father of a Son van het tweede album waarbij ze duidelijk maken dat ook homo's kinderen kunnen opvoeden. Een pittige boodschap en toch luchtig verpakt.
Mij verbaasde het voor geen meter dat de band mee ging doen aan de voorronden van het Songfestival in Zweden. Ook verbaasde het me niet dat de band won en Zweden daadwerkelijk gaat vertegenwoordigen in Helsinki. Ze hoeven de halve finale niet te gaan winnen want ze zijn direct geplaatst in de finale door de hoge notering van vorig jaar. Die hebben ze dus al op zak.
En ik zal het eerlijk zeggen: het zal me niet verbazen als ze daar erg hoog gaan eindigen, sterker: winnen. En ja dat zeg ik zonder blikken of blozen zoals ik dat vorig jaar ook al bij Lordi zei (en je weet hoe dat afliep).
Is dat The Worrying Kind dan zo'n sterk nummer? Nou nee. Typische, oubollige songfestival cliché-rock en zeker niet behorend tot het beste werk van de band. Maar dat is daar niet nodig. Het nummer blijft wel hangen, de act is aanstekelijk en toch en toch is het een lekker nummer. Wat heerlijk als je van tijd tot tijd schaamteloos voor je wansmaak kunt uitkomen nietwaar?
Maar The Worrying Kind opent het feest op dit album niet. Dat doet titelsong Prayer For The Weekend. Een zeer aanstekelijk feestnummer met een disco vibe. Ik zou haast zeggen Boney M revisited, maar daarme doe ik het nummer dan wel ernstig te kort. Dit is gewoon heupen los en swingen maar. Niks meer of minder.
Na The worrying Kind komt Absolutely No Decorum, een nummer dat al een tijd te horen is via de website van de band en tevens eerste single van dit album. Op en top The Ark rock zoals we het kennen van de voorgangers. Veel sterker ook dan The Worrying Kind en hier hadden ze zeker ook het podium mee kunnen bestijgen daar in Helsinki.
Little Dysfunk You klinkt wat donkerder en doet me zeker in het begin wat aan Marc Almond / Soft Cell denken. Na bijna een minuut verandert dit al snel en herkennen we de typische Ark-sound al weer. En dat is knap te noemen, want een eigen sound is toch echt iets dat deze mannen hebben weten te creëren ondanks allerlei vrij algemene invloeden. Leuk nummer.
Op New Pollution rockt de Ark gewoon door. Aanstekelijk en zeker ervoor zorgend dat je keihard mee wilt gaan zingen. Leuk voor in de zomer: autoramen open en galmen maar. Succeskans 100%. Nummers van deze band nestelen zich vaak snel in je kop en gaan daar niet snel meer uit en dat vind ik niet bepaald erg te noemen.
Thorazine Corazon heeft een intro dat mijn wenbrauwen wat doet fronsen. Je kunt ook net over het randje gaan namelijk en dat gevoel heb ik hier een beetje. Kitsch of party party is leuk, maar het kan soms ook verkeerd uitpakken. Dit nummer is er dan zo eentje waar ik niet echt koud of warm door kan raken. Het irriteert me zelfs een beetje en daarbij gaat dit nummer als een nachtkaars uit lijkt het wel.
I Pathologize krijgt weer een disco touch mee. Het blijft een poprock nummer maar die disco saus maakt het net even wat lekkerder en wat swingender. Daar weten de heren bij mij zeker mee te scoren.
Death To The Martyrs heeft wederom van die galmende koortjes. Hoe heette die band ook al weer die zo erg als Queen klonk, die band die die leuke pakjes ook weer uit de kast trok. The Darkels, The Dark...je weet wel.
Het gaat een beetje die richting op. Alleen blijft dit net nog binnen de randjes (waar ik die gillende 'Darkness dame' er over heen vond gaan). Toch valt dit nummer in de categorie 'zeer twijfelachtig'.
All I Want Is You is ook een over the top nummer. Had zo op het songfestival gekund. Leuk nummer, echt waar. Maar ik begin nu wel een beetje het gevoel te krijgen dat de band nu wel heel erg grossiert in meligheid en luchtigheid en daar moeten ze mee oppassen bij mij, want dit kan op den duur wel eens gaan vervelen. Voor nu is het gewoon een aardig liedje.
Gimme Love To Give: handjes op elkaar en meezingen maar. Dit is behoorlijk cheesy en wederom randje. Toch vind ik het nog grappig te noemen, maar dat is tevens mijn kritieke punt: voorheen vond ik The Ark niet grappig maar gewoon lekker en luchtig en daar zit verschil in. Op deze manier begint de band een parodie op zichzelf te worden.
Uriel is de afsluiter en tevens een ballad. Gelukkig maar, want het is een degelijk nummer die wat serieuzer overkomt. Best een mooi nummer, niet hemelbestormend maar wel fijn om dit album zo te horen eindigen.
En daarmee komt dus een einde aan het album dat door de songfestivalgekte ongetwijfeld een hoop extra aandacht zal krijgen in Europa. Nu is de band in veel landen al erg populair en dat zullen ze zeker ook wel gaan voelen tijdens dat festival: meer aandacht maar ook meer druk op de bekende schouders. Of ze er veel extra fans mee gaan krijgen betwijfel ik want daar is het songfestival volgens mij allang het platform niet meer voor.
En mochten mensen deze band vinden opvallen en interesse tonen begin dan eerst met het debuut-album om vervolgens stap voor stap de discografie langs te gaan.
Deze nieuwe toevoeging is het meligst en gaat soms wat over het randje. Oh daar hou je van en je vind dat songfestival liedje zo leuk? Tja dan heb ik niks gezegd en stel ik voor om gewoon lekker te genieten van ongecompliceerde pop rock. Laat de zon maar lekker schijnen!

En the points from aERo?.............

Well hello this is aERo calling. Thanks for the wonderful show.
And here are the results of the aERodynamIC jury: The Ark...... 4 points.

Thank you and goodnight!

ik vind het wel een leuk album, maar ik vind wel dat ze overschaduwd worden door Mika en Scissor Sisters. die vind ik toch net wat sterker. verder veel plezier met deze plaat in de auto

Daar ben ik het totaal niet mee eens.

Commercieel gezien wel, artistiek gezien niet, wat mij betreft.

Jammer trouwens dat ze The Worrying Kind spelen op het Songfestival. Staat er eindelijk eens een leuke band en dan spelen ze een van de mindere nummers.

Ben ik met je eens: het is een wel heel erg cliché songfestival nummertje terwijl deze band zoveel beter kan. Neemt niet weg dat ze mijn steun wel hebben, daarvoor ken ik deze band al te lang en vind ik ze ook te leuk

Vandaag weer eens gedraaid (deze keer de vinyl versie, met een veel lelijkere hoes dan de cd, welke foto dan weer aan de binnenkant staat). Wat heb ik een zin in het concert over anderhalve week. Zag al wat beelden voorbij komen en het lijkt een over de top feest te gaan worden.
Dat is de heren wel toevertrouwd en met meezingers zoals op dit album gaat dat echt helemaal goed komen.