Gaz Coombes - World's Strongest Man (2018)

Supergrass heeft voor mij wel enkele heel goede en mooie nummers gemaakt. Wist Matador wel te pruimen en Deep Pockets is wel leuke single. Eentje om in de gaten te houden.

Mag van mij een combo vormen met Cass McCombs.

Walk the Walk is een super fijn single'tje!

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, voor de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR First Listen

Een nieuwe van de voormalig frontman van Supergrass... de eerste paar nummers alvast geluisterd en die klinken vertrouwd. Zo te horen meer ruimte voor synths en dus schuift zijn geluid op richting Indie Rock.

Deep Pockets met wat dominante dromerige synths a la Franse act Air, bekend van Sexy Boy

Ik heb nooit geweten dat Gaz in zijn uppie bezig was. En nu is er al weer album nummer drie. Ik heb de laatste weken even wat schade ingehaald door naar Matador te luisteren. World's Strongest Man borduurt verder op dat album. Erg fijn is het! En divers. Soms funky (Walk the Walk), soms nonchalant (Deep Pockets), en soms moet ik er bijna van huilen (Slow Motion Life). Het is knap dat het zo divers is, muzikaal maar ook qua sfeer en nergens voelt dat geforceerd.
Op meerdere momenten doet Gaz me ook denken aan een iets lichtere versie van Thom Yorke. Soms net zo melancholisch maar wel iets meer pop en meer 'ruimte in de muziek'.
Oxygen Mask had trouwens ook zo een liedje van Other Lives kunnen zijn.

De eerste beluistering valt goed, ik meen zelfs het op één na meest interessante / aansprekende album die afgelopen vrijdag is uitgekomen.

Voor mij een ideale mix van Pop, Rock en synths met de herkenbare stem / vocale stijl van Gaz Coombes lekker op de voorgrond. Muzikaal interessant genoeg om minstens mijn persoonlijk Album Top 50 te halen.

Mmm, van alle puike platen die er de laatste tijd uitkomen (Courtney Barnett, Beach House, Arctic Monkeys, Stephen Malkmus, Parquet Courts) springt deze er verreweg het meest voor mij uit, ik zet hem ieder geval het vaakst op. Maar net als Gaz' vorige twee solo-albums (beiden ook ontzettend sterk) lijkt het erop dat het nagenoeg genegeerd wordt, ik hoor en lees er ieder geval niks over. Nu heb ik Supergrass altijd ergens een wat miskend bandje gevonden, eeuwig geassocieerd met de kwik-kwek-en-kwak-rock van Alright terwijl ze zich per album weer verder ontwikkelden (vooral de derde, titelloze, en Road Of Rouen, zijn grote favorieten van mij). En solo gaat Gaz daar gewoon doodleuk mee verder. Qua productie klinkt dit album echt als een klok, zeker op koptelefoon wordt het op momenten welhaast Radioheadesque (Thom en Gaz zijn oude schoolvrienden heb ik wel eens gelezen, maar dat terzijde). En de songs openbaren zich per luisterbeurt verder. Natuurlijk blijft Gaz' strot z'n grootste troef, maar hij weet deze altijd in dienst van het nummer te stellen. Wie behoefte heeft aan een verslavend spannend weemoedig zomeralbum zoekt niet verder.

Dit zal inderdaad nooit wat gaan doen, waarom? Het is mij ook een raadsel. Net als het feit dat de titelloze van Supergrass hier niet wordt gewaardeerd.

Wordt die hier niet gewaardeerd? Bizar, zo'n waanzinnig album! Maar het enige Supergrass-album dat ik minder vind was hun laatste, Diamond Hoo Ha, die was wat geforceerd rockerig (het experimentele 'lost album' Release The Drones klonk dan weer zeer veelbelovend, maar toen viel de band dus uit elkaar, hopelijk zal het alsnog op een dag het daglicht zien). De rest is stuk voor stuk fantastisch.

Zo zo, wat een album. Aangenaam verrast, ook al heb ik Supergrass altijd wel weten te appreciëren. Echt interessante nummers, met muzikaal genoeg variatie. Doet mij soms vreemd genoeg denken aan Black Keys (bv. op deep pockets)

Eigenlijk is alles wat ik wilde zeggen hierboven al gezegd. Ook deze plaat, heb Matador links laten liggen, sluit aan in het rijtje. Heerlijke plaat.

bizar, ik ook bekend met Supergrass vanaf de zero's maar ook mij waren de solo platen van Gaz langs me heen gegaan. Deze klinkt in ieder geval heerlijk. Geen stemmen nog voor in Waves trouwens? Wat een heerlijk nummer is dat!

Eerst deze plaat maar eens ontdekken dan aan de rest beginnen