Josienne Clarke & Ben Walker - Seedlings All (2018)

De verkopen van hun vorige album Overnight waren, ondanks dat het een prachtplaat was, erg bescheiden. Clarke en Walker waren bang geen volgende plaat meer te mogen maken voor Rough Trade.

Alle opofferingen, teleurstellingen en emotionele trammelant waren die het echt wel allemaal waard geweest om hun droom te blijven vervolgen?! Een van die teleurstellingen was tijdens de promotietoer van Overnight in Amerika, een pijnlijk lege zaal tijdens een optreden in The Windy City, Chicago.

Het leidde tot de opener van Seedlings All, Chicago, met een persoonlijke, openhartige tekst :

“It’s not Chicago’s fault
That no one came to see me play
It’s not the rain that ruined the parade
The cookie’s gonna crumble
And money’s gonna burn
So make your peace with failure
A lesson that you learn”

Die lege zaal deed hen weer eens beseffen, dat je niks cadeau krijgt in het leven. Het duo ging aan de slag met de instelling alsof het hun laatste album zou kunnen worden, een make or breakalbum. Clarke was tijdens het schrijfproces op zoek naar antwoorden op pijnlijke persoonlijke vragen en dus op zoek naar catharsis.

Zo vraagt ze zich in het liefelijke Maybe I Won’t af of ooit ze moeder zou willen worden:

“I thought a mother’s hands would grow on my arms somehow
I thought I’d know
Thought I’d have days and days to decide
But maybe I don’t
Maybe I won’t”

Mede veroorzaakt door de vele boeken over psychologie en literaire boeken, die Clarke leest, kwam ze in een existentiële crisis terecht. Ze verwoordt haar problemen in All Is Myth.

In het bijzonder fraaie Bathed in Light spreekt Clarke zich openlijk uit over het zich ongemakkelijk voelen voor aanvang van een optreden, maar ook over of mensen geïnteresseerd zullen zijn in wat ze te vertellen heeft:

“There’s a doubt in my mind
I’m the one that will get left behind
That I’ll write everyday
But no one cares to hear what I say
That I’ll stand and I’ll sing
But no one will be moved to join in
That I’ve lost all I’ve got
All it was that turns out I’m not”

Het etherische Ghost light verhaalt over een relatie, die spoedig op de klippen zal lopen. Voor Sad Day had ze genoeg vertrouwen om zich te laten inspireren door de muziek van Bill Whithers ook al klonk het eindresultaat anders dan ze vooraf gedacht had. Tien jaar geleden zou ze dat overigens nog niet gedurfd hebben.

Inspiratie voor Things of No Use kreeg ze door te luisteren naar Richard & Linda Thompson’s The Cavalry Cross. Het meest opvallende nummer is het hypnotische Bells Ring, waarin je de invloed hoort van Laurie Anderson’s O Superman en de electropop van Lali Puna.

Daarnaast klinkt de muziek van onder anderen Motown, Sam Cooke en Karen Dalton door in het repertoire. Uiteraard ontbreken, zoals gewoonlijk, de geweldige arrangementen van Walker niet.
Clarke had Seedlings All bijna niet willen maken, vanwege het autobiografische karakter van de teksten, wat haar uiteraard kwetsbaar maakt.

Het is tekstueel hun meest persoonlijke album tot nu toe, daarnaast biedt het muzikaal gezien een hoop vernieuwing. Wederom een prachtige aanvulling van hun reeds schitterende oeuvre, hopelijk niet de laatste.