Borealis - The Offering (2018)

Goed uitgevoerde power metal, die misschien niet uitblinkt in originaliteit maar dat ruimschoots goedmaakt met een sterke uitvoering van de nummers. De band doet sterk denken aan Evergrey op sommige momenten.

De composities zijn vrij recht-toe-recht-aan, daar waar genregenoten nog wel eens een omweg willen nemen zodat de instrumentalisten ruimte hebben om hun kunnen te etaleren. Voor de afwisseling is het wel eens prettig een directe benadering te horen.

Zwak punt is het vele gebruik van fade-outs bij nummers.

Vooralsnog zet ik in op een 3,5.

Als deze gasten eens memorabele songs gaan schrijven, wordt het een band om rekening mee te gaan houden. Qua sound en power is er genoeg aanwezig, maar het is vooral die energie die blijft hangen. Dat gebeuk lijkt zo van Mercenary te komen verder is er nog steeds Evergrey in hun aanpak te bespeuren. Regelmatig wordt de melodie wel ver weggedrukt en komt de zanger weer op de top van kunnen zijn best doen er boven uit te komen. Ik had bij dit nieuwe album op iets meer inhoud gerekend, maar er is nog tijd genoeg om volwassen te worden.

Naarmate ik dit album vaker luister heb ik wel meer moeite met het drumgeluid dat erg plat, hard en zonder dynamiek in de mix staat. Met name de basdrum dendert me teveel door, maar ook de gated reverb op de snaredrum stoort. Ik vermoed dat de drums getriggerd zijn.

Jammer, wat dit is toch wel een flinke smet op een verder prima album.

De zang is er ten opzichte van het vorige album flink op vooruit gegaan, waardoor het songmateriaal van deze canadese metalband hier meer divers en overtuigender klinkt. Wel jammer dat echte uitschieters ontbreken; de songs zijn goed maar onderling een beetje uitwisselbaar. Echt memorabel wil het ook niet worden. Gelukkig is het gitaarwerk heerlijk vet, met loodzware riffs die moeiteloos naar binnen glijden en het album naar een iets hoger plan tillen.