James Newton Howard - Unbreakable (2000)

Een haast verplichte vergelijking tussen The Sixth sense en Unbreakable score kan ik niet uit de weg gaan. Beiden bouwen vooral voort op een underscore bestaande uit een wat violen, een vaak herhaald piano motiefje en een koor wat zeer laag volume aanwezig is. Dit creert de mysterieuze sfeer. Het grote verschil is echter dat Howard hier zich in houdt qua koorgebruik, wat niet vereist was in dit geval. Deze score moet het niet hebben van scherpende violen en een enorme dreun van het orkest om je tegen het plafond te jagen. Over het geheel een hypnotiserend effect, met hier en daar wat ‘’luidruchtigere’’ dramatische versie van een thema. Een ander verschil is de toepassing van een kalme kunstmatige beat, die iedere keer weer een magisch gevoel met zich meebrengt. Eenmaal erin opgaand is het dan ook even schrikken als in een track (waar ik de naam niet van zal noemen) ineens het ‘’horror’’element van The Sixth Sense om te hoekk komt kijken. Het vreemde en bijzondere is dat bij de tot nu toe naar schatting, 70 luisterbeurten, ik mij iedere keer weer kapot schrik! Kortom een onbreekbare score. 5 sterren