Haley Heynderickx - I Need to Start a Garden (2018)

recensie op de krenten uit de pop:
review on: De krenten uit de pop: Haley Heynderickx - I Need To Start A Garden - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De uit Portland, Oregon, afkomstige singer-songwriter Haley Heynderickx, maakte de afgelopen jaren al indruk met wat singles en een EP, maar brengt nu dan eindelijk haar volwaardige debuut uit.

I Need To Start A Garden bevat acht tracks en duurt slechts een half uur, maar in dat half uur hang je aan de lippen van Haley Heynderickx.

De jonge Amerikaanse singer-songwriter doet dat met vooral wat traditioneel aandoende folksongs, die meestal genoeg hebben aan een sobere maar sfeervolle instrumentatie en aan een stem die dwars door de ziel snijdt.

De instrumentatie leunt zwaar op de akoestische gitaar, maar door incidenteel een trombone, een elektrische gitaar (die uit het niets zorgt voor een rockimpuls), een piano, een ritmesectie en subtiele elektronica in te zetten, houdt Haley Heynderickx haar muziek spannend en veelzijdig.

Met name de trombone voorziet het debuut van Haley Heynderickx van een bijzondere sfeer en het is een sfeer die perfect past bij haar bijzondere stem. Het is een stem die het goed doet in het ingetogen en wat donkere muzikale landschap dat op I Need To Start A Garden domineert, maar Haley Heynderickx is zeker niet de zoveelste pastoraal klinkende folkie.

De stem van de jonge Amerikaanse singer-songwriter kan meerdere kanten op schieten, kan hier en daar wat onvast klinken en loopt vooral over van emotie. I Need To Start A Garden doet me daarom wel wat denken aan de folkie platen van Joni Mitchell, al lijken de stemmen van de levende legende en de debuterende singer-songwriter niet echt op elkaar.

De veelzijdigheid van Haley Heynderickx is goed te beschrijven door het feit dat ik op I Need To Start A Garden ook met grote regelmaat wat hoor van P.J. Harvey, die net als Haley Heynderickx in ieder woord dat ze zingt gevoel kan leggen. Verdere invloeden variëren van Nick Drake tot Jeff Buckley, maar al deze invloeden dragen uiteindelijk maar een klein beetje bij aan het bijzondere geluid dat Haley Heynderickx op haar debuut creëert en dat ook zo maar richting de folk-noir kan schieten.

Het is razend knap hoe de singer-songwriter uit Portland je kan betoveren met eenvoudige akkoorden en een stem en het is minstens even knap hoe Haley Heynderickx haar songs prachtig inkleurt met allerlei accenten en toch een over het algemeen sober en intiem geluid weet te behouden, waarin een enkele uitbarsting geen verbazing wekt.

I Need To Start A Garden duurt misschien maar 30 minuten, maar omdat de muziek van Haley Heynderickx van een opvallende intimiteit en intensiteit is, is dat ook voldoende. Ik hoor I Need To Start A Garden inmiddels voor de zoveelste keer en iedere keer dat ik de songs van Haley Heynderickx hoor ben ik nog wat meer onder de indruk van haar stem en haar teksten, word ik nog wat meer betoverd door de fraaie instrumentatie en word ik beneveld door de unieke sfeer die Haley Heynderickx weet te creëren.

Het levert een debuut van een hele bijzondere schoonheid en intensiteit op en het is een debuut dat naar veel meer smaakt. Wat een talent, wat een belofte. Erwin Zijleman

Haley Heynderickx was voor mij één van de grootste verrassingen van 2018. De zangeres uit Portland, Oregon met de Vlaamse achternaam en Filipijnse oorsprong, groeide op in een streng religieus gezin en ontwikkelde zich via het kerkkoor tot zangeres. Haar debuutalbum I Need To Start A Garden is een wonderschone plaat die past in de beste folktraditie. De begeleiding is vaak minimaal en uiterst subtiel: Haley op gitaar, af en toe aangevuld met bas, drums, piano of trombone. De liedjes zijn over het algemeen dan ook klein en breekbaar, al zijn er voor de variatie ook wat uitbundiger stukken, zoals in Worth It en het wat atypische Oom Sha La La, dat je voorzichtig een meezinger zou kunnen noemen. In dat laatste nummer bezingt ze ook de tuin uit de albumtitel: “I’m going to start a garden in my backyard, cause making this song up is just as hard.” Op de albumhoes zie je haar grappig genoeg ook daadwerkelijk in een tuin staan. De liedjes op deze donkere folkplaat zijn stuk voor stuk ontwapenend mooi; een zin als “I am humbled by breaking down” in Show You A Body geeft me elke keer weer kippenvel. Mijn favoriete nummer is The Bug Collector, al is het alleen maar omdat de trombone in dat liedje zo goed tot zijn recht komt.