Jeff Lynne - Armchair Theatre (1990)

Witte randen horen bij de hoes.

Inderdaad, die heeft mijn exemplaar ook .

Onderhoudend plaatje van Jeff Lynne. Hier haalt hij niet het niveau van zijn eerdere werk met Electric Light Orchestra, maar een slechte plaat is dit zeker niet. Kabbelt soms iets te rustig weg, maar echt slechte songs staan er niet op. Uitschieters ? Every Little Thing, Lift me up, September Song vind ik de beste, de rest is minder spectaculair, maar al bij al een leuk plaatje (3,5 /5)

Now you're gone, stormy weather, september song: leuke nummers! Helaas ook wat mindere, maar dat was bij ELO in de jaren 80 ook altijd zo.

Lekkere cd. Er staan geen echte parels op, maar ook geen flinke uitschieters. Als je 'm zou horen en niet zou weten, dat het een solo van Lynne was, had het even goed ELO kunnen zijn of The Travelling Wilburies. Lekker pretentieloos album met heel duidelijk zijn eigen duidelijk Lynne-concept. Gewoon leuk om weer eens uit het stof te halen. Alweer bijna 20 jaar uit, god, wat gaat de tijd hard.

Voor de geinteresseerden: ik heb begrepen dat George Harrison meedoet op 'Every Little Thing', 'Lift Me Up', 'The September Song' en 'Stormy Weather'. Daarnaast moet er nog een b-kantje zijn genaamd 'Sirens'.

Ik zal deze binnenkort zelf ook eens opzoeken.

Jeff Lynne doet vooral geen ELO, al geven zijn vocalen onmiskenbaar aan dat het toch om hem gaat.

Hij is, ook onmiskenbaar, op zijn best als hij in z'n eentje ELO mag spelen. Ik heb dat liever, dan dat hij zich gaat bemoeien met anderen, of anderen laat meedoen op zijn solo cd's.

Solo cd's scheppen altijd de ruimte/mogelijkheid om weer eens een draak van een cover als Semptember song uit de motteballen te halen (het origineel wordt echt nooit verbeterd) terwijl een ELO cd altijd aan hooggespannen verwachtingen van eigen bedenksels moet voldoen. Verwachtingen van een trouw publiek, overigens.

Een solo cd biedt ruimte tot freewheelen en de vraag "wat had ik eigenlijk allemaal nog op de plank liggen", nummers in ieder geval waar een rechtgeaarde ELO fan eigenlijk niet op zit te wachten.

Uitzonderingen bevestigen dan nog de regel (Every little thing, Nobody home).

Het is overigens al geruime tijd stil, rond Lynne. De laatste studio cd was volgens mij Zoom van ELO (2001), die overigens niet eens zo heel erg slecht werd ontvangen. Zou Jeff Lynne met pensioen zijn?

Jeff Lynne is bezig met het maken en produceren van door George Harrison nooit, of in andere versie, opgenomen nummers. Voor Beatles fans smullen dus. Wanneer die uit gaat komen is niet bekend, maar hij komt er aan.

Ah, bedankt voor de info! De ELO fans zullen dan nog even moeten wachten, Ad!

Fijne plaat van Lynne, moeilijk te verkrijgen! Favorieten zijn "Lift me Up", "Now you're Gone" en "Blown Away".

Wat je te horen krijgt? De typische ELO/Beatles-sound en wat van Lynne's rest-invloeden.

Absolute topper voor mij op dit album is Nobody Home, vrij rauw en blijft opbouwend tot het einde, lijkt eindeloos door te gaan maar nog te kort, als je snapt wat ik bedoel.

Wat betrefd de covers, Don't Let Go was één van Jeff's favoriete nummers, ik kon het nummer niet maar ben blij dat ik het nu wel ken, hij had het evengoed in kunnen ruilen tegen de B-kant van Every Little Thing, nl. I'm Gone. Precies dezelfde rockabilly style, maar dan wel van eigen hand. De twee andere covers waren favorieten van zijn moeder, door haar overlijden besloot hij ze uit te brengen. Op zich niks op aan te merken, maar ik zie liever eigen werk. Op deze twee laat hij, aan degene die daar nog aan twijfelen, toch even horen hoe goed hij kan zingen zonder alle poespas van overdubs en effecten.

Het door Ravi Shankar geïnspireerde Now You're Gone schijnt bij vele favoriet te zijn, ik vind het wat minder door de doffe klank van de muziek als ook de vocalen. Toch wel een beetje produktie foutje lijkt me.

Ik ben eigenlijk pas de laatste jaren elo (lees Jeff Lynne) gaan waarderen. In de jaren 70 vond ik het allemaal te makkelijk en in de jaren 80 teveel de jaren 80. Ik merk dat ik steeds meer fan aan het worden ben. Zowel elo alswel zijn bemoeienissen elders. Ik ken natuurlijk lang niet alles maar wat ik bijv. geluisterd heb van de laatste 2 cd's van de jaren 80 vind ik niet echt leuk (te jaren 80?).

Dit solo album kende ik niet dus op de gok aangeschaft. Prachtige nummers(o.a. Now you're gone!) afgewisseld met natuurlijk ook enkele mindere. Echt een prima album.

Ik zie dat mijn cd een nummer 12 heeft: een bijna 8 minuten durende versie van every little thing, echt top. Een half * erbij, het aantal "mindere" nummers worden er minder.

Ik lees her en der iets over een nieuw solo album van J.L. in 2012. Weet iemand er iets meer over?

Dat is de remix die op de 12" staat, maar als deze bij jou op het album staat, dan vraag ik me af of je wel een orgineel album hebt.

Betreft het nieuwe solo album, dat wordt al 4 jaar geroepen, maar ik heb de hoop al opgegeven, het laatste wat ik gehoord heb is dat dit album uitgebracht zou worden na het nieuwe album van Joe Walsh (The Eagles). Deze is geproduceert door Jeff en heet Analog Man en volgens mij is deze vorige maand uitgekomen, maar nog steeds geen Jeff Lynne solo.

Productioneel een topper van Lynne. Ieder nummer staat als een huis van de eerste tot de laatste seconde.

Opvallend is de transparantie: je hoort ieder instrument en geluidje gedetailleerd staan in het stereobeeld. Toch voegt het allemaal samen tot een perfect geheel: helder, zuigend en meeslepend. Ongelooflijk knap in elkaar gezet.

Prachtig hoe de gitaar van George Harrison erin komt tegen het einde van Lift Me Up.

Schitterend zijn de voetstappen in de klassieker Stormy Weather; wat een vondst!

En wat te denken van drums en percussie; prominent aanwezig, maar steeds gedoseerd en voorzien van die speciale' ELO-touch'; een randje galm met een fonkelsterretje. Het sprankelt.

Tekstueel zijn de meeste nummers geen diepgravers. Het blijft meest in het stramien 'I miss you so, please don't go '. Kennelijk sloot dat aan bij de belevingswereld van Jeff op dat moment.

De afsluiter Save Me Now is daarop dan een uitzondering. Hier wordt de aardbol sprekend opgevoerd, gebukt gaand onder vervuiling en verwoesting. Een mooi eco-thema, doet enigszins denken aan soortgelijke nummers van de Beach Boys. Vreemd einde trouwens met een grap tot slot.

Ik draai dit korte album nog steeds en kan er nog geen genoeg van krijgen.

Deze week als remaster uitgekomen. Hoewel ik vond dat er weinig op het orgineel was aan te merken, moet ik toch zeggen dat het goed te horen is.

De bonustrack zijn de moeite waard, Borderline is een andere versie dan de destijds op de 12" van Lift Me Up verscheen, niet alleen muziekaal maar met compleet andere tekst. En Forecast vind ik een juweeltje. Deze song heeft iets eigenaardigs waar ik nog niet mijn vinger op kan leggen, iets in de manier van zingen is niet helemaal zoals ik dat van Jeff gewend ben, neigt misschien iets naar Oasis......

Ik heb de remaster nog niet gekocht omdat ik tot nu toe tevreden was met het origineel.Twee prangende vragen heb ik hier over:
1. Hoe is het opgelost met het grapje aan het eind van Save Me Now ? Is dit weggelaten vanwege de daarop volgende bonustracks?
En 2: is de remaster harder (gecomprimeerder) dan het origineel of juist dynamischer van geluid? ik hoor het graag, want opnieuw 17 euro neertellen is in deze dure maand een beetje veel. Dan kan ik de twee bonustracks ook als koop-mp3 downloaden (jakkibah). Tegen mijn principes, want ik wil een echt plaatje in mijn handen, maar vooruit, het kan voor een keertje.

Het einde "grapje" is opgeschoven naar het eind, zit nu dus achter forecast. Deze remaster is zo veel dynamischer dan het origineel, het geluidsbeeld is echt veel breder geworden, ik vind het zijn geld zeker waard. Ik had niet verwacht dat een remaster bij dit album zo'n verschil zou maken.

Ik zet 'm direct op mijn verlanglijstje !

Hm, op zich weinig bijzonder. Now You're Gone heeft een apart soort van Arabisch tintje maar dan heb je het wel gehad.

Ook qua tekst is het allemaal erg rechttoe rechtaan en weinig opzienbarend.

Sinatra doen. Niks nieuws.
September Song - Frank Sinatra
versie van Jeff Lynne

Stormy Weather - Frank Sinatra
en dan: Jeff

Deze link werkt wel:
September Song

En Stormy Weather ... dat kun je er zo bij bedenken.

Na ELO ging Lynne solo, 42 jaar oud en een aantal rijke ervaringen verder; zijn Electric Light Orchestra eindigde feitelijk al direct na Secret Messages in 1983, toen een deel van de band opstapte. Als driemanschap werd dan nog Balance of Power geproduceerd, dat in 1986 uitkwam. Hierop kon Lynne zich uitleven op de synthesizer- en sampletechniek van die dagen.
Productiewerk kwam er volop: voor Brian Wilson, Randy Newman, Tom Petty, George Harrison, Roy Orbison en samen in supergroep The Traveling Wilburys.

En dan in 1990 dit soloproject: compacte popsongs, gitaarrock, rock&roll, niet ver van de Wilbury-sound en opvallend minder electronische bliepjes en piepjes, zoals op de platen in de jaren '80. Jeff's liefde voor akoestiek, weliswaar van zijn kleine studio, kwam nu tot z'n recht. Opgenomen in '89 en '90 in Engeland en afgemixt in L.A., de nieuwe thuisbasis van de zanger.

Het is een album met energieke gitaarrockers en twee 'evergreens' uit grootmoeders tijd: September Song en Stormy Weather. Een heel album vol met vergelijkbaar materiaal kwam in 2012 uit onder de titel Long Wave.

Het album markeert een nieuwe richting van Lynne, na het vastgelopen Orchestra. Frisse gitaarsongs, fraaie koortjes maar een cello wordt niet meer gehoord. Stuk voor stuk gedegen popsongs die na herhaald draaien goed blijven hangen. Lynne, hier vooral als producer, was toch als songwriter nog niet afgeschreven. Wie dit afzet tegen een Out of the Blue, moet beseffen dat dit echt andere koek is. Een moedige stap om uit de impasse te komen. Appels en peren zien er niet alleen anders uit, ze smaken ook verschillend.

Favoritieten op dit album: Lift me Up, Don't Say Goodbye, What Would It take en Blown Away.
Fraai is de eco-song aan het eind: Save Me Now. Actueler dan ooit en tekenend voor Lynne, die niet altijd de diepte ingaat, maar hier bewijst een hart voor de wereld te hebben.