Logreybeam - Perhaps... (2012)

Dit greep me direct bij de strot. Een mistig Parijs, eenzaam in al zijn pracht. Verstilde straten, dronken lieden zwerven eenzaam naar huis. Lantaarns weerspiegelen over de natte straatkeien. Logreybeam zet hier een prachtig stukje verstilde schoonheid neer, met accordeon en piano. Natúúrlijk werkte grootmeester Julien Neto mee aan dit prachtalbum. Kan het anders?

Parijs op zijn mystiekste... 5.

Het is natuurlijk ook niet zo dat ik nou iedere dag naar Julien Neto luister, het is zelfs al weer een hele tijd geleden dat ik die beluisterd heb. Weet je, waarom pakt het ene je wel en het andere je niet? Ik luister best veel en probeer af en toe iets uit buiten mijn comfort zone. Meestal op grond van een positieve recensie en soms pakt dat goed uit, soms minder. Waar jij prachtige beelden voor je ziet, zit ik me te vervelen en te kijken hoe lang het in vredesnaam nog duurt voordat die plaat afgelopen is. Dat is een kwestie van smaak of ik hoor het niet goed of ben ik er te ongeduldig voor. ik weet ook niet hoe oud je bent, misschien speelt dat ook mee. En bij een hoop van dat rustige ambient achtig spul heb ik ook geen idee of ik nou naar muziek of naar mijn tinnitus aan het luisteren ben.

Ik zie wel namen staan in jouw stemlijsten waarvan ik al had moeten vermoeden dat we niet altijd in dezelfde richting zoeken: Jonsi, Nils Frahm, Ozark Henry allemaal wel eens gehoord een paar nummers, maar daar weet ik al van dat ik geen hele albums ga uithouden. We zouden af en toe wel discussies krijgen over de muziek als we getrouwd waren, maar goed qua Japan, Bowie, David Sylvian, Svarte Greiner hebben we ook best nog wel wat common ground. Trek je verder niks aan van mijn mening, ik vind het altijd wel cool als mensen platen op nummer 1 zetten die niemand anders kent. Groetjes!