A Place to Bury Strangers - Pinned (2018)
Alternatieve titel: Pinned [Brainwashing Machine Edition]
mijn stem
38 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Dead Oceans
-
Never Coming Back (5:14)
-
Execution (2:10)
-
There’s Only One of Us (3:17)
-
Situations Changes (5:08)
-
Too Tough to Kill (2:07)
-
Frustrated Operator (2:28)
-
Look Me in the Eye (1:51)
-
Was It Electric (3:46)
-
I Know I’ve Done Bad Things (4:43)
-
Act Your Age (1:58)
-
Attitude (2:28)
-
Keep Moving On (3:07)
-
When You’re Alone * (4:06)
-
The World Dies * (2:20)
-
She Goes Out with the Devil * (5:25)
-
Flickering Fly * (2:02)
-
Punch Back * (3:21)
-
Delusion of Time * (3:24)
-
Now That You’ve Left It All * (3:01)
-
I Will Follow You * (3:45)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
38:17
(1:05:41)
2
geplaatst: 13 april 2018, 21:25 uur
Ik vind dat juist niet.
Deze plaat is fragmentarisch, rommelig, chaotisch en soms lo-fi. Een catchy refrein is er niet te bekennen, maar het swingt en funkt wel op momenten. Er is minder noise, ja, dat wel. Daarvoor in de plaats krijgen we gothic/darkwave, funk en dansbare postpunk. Het kent wel raakvlakken met de plaat Worship, maar die plaat klonk juist wel heel toegankelijk en refreingericht. De samenzang met de nieuwe drumster/zangeres werkt verfrissend en zorgt voor een nieuwe creatieve impuls. Dat kan ook gezegd worden van haar drumspel, dat door creatief gebruik van hi-hat en toms speelser klinkt dan ooit.
Als er voor mij 1 groot nadeel aan dit album is: het zit wellicht te vol met (onafgemaakte) ideeën, zodat het nooit als 1 geheel aanvoelt. De korte speelduur van sommige tracks zorgt er ook voor dat het nogal fragmentarisch aandoet.Maar ik hoor hier juist een band die opnieuw begint en niet bang is om nieuwe dingen uit te proberen. Dit kan nog wel eens geweldig uitpakken op een volgend album.
Deze plaat is fragmentarisch, rommelig, chaotisch en soms lo-fi. Een catchy refrein is er niet te bekennen, maar het swingt en funkt wel op momenten. Er is minder noise, ja, dat wel. Daarvoor in de plaats krijgen we gothic/darkwave, funk en dansbare postpunk. Het kent wel raakvlakken met de plaat Worship, maar die plaat klonk juist wel heel toegankelijk en refreingericht. De samenzang met de nieuwe drumster/zangeres werkt verfrissend en zorgt voor een nieuwe creatieve impuls. Dat kan ook gezegd worden van haar drumspel, dat door creatief gebruik van hi-hat en toms speelser klinkt dan ooit.
Als er voor mij 1 groot nadeel aan dit album is: het zit wellicht te vol met (onafgemaakte) ideeën, zodat het nooit als 1 geheel aanvoelt. De korte speelduur van sommige tracks zorgt er ook voor dat het nogal fragmentarisch aandoet.Maar ik hoor hier juist een band die opnieuw begint en niet bang is om nieuwe dingen uit te proberen. Dit kan nog wel eens geweldig uitpakken op een volgend album.
0
geplaatst: 3 augustus 2018, 01:29 uur
.Veel songs zijn maar half uitgewerkt en hebben te vaak een niet al te sterke melodielijn.Dat hoeft niet altijd een probleem te zijn maar op Transfixion vind ik het eerlijk gezegd net iets te veel van het goede.
Dit schreef ik over hun vorige album ruim drie jaar geleden en nu met Pinned vind ik het toch wel echt een probleem geworden.Het euvel op de nieuwe plaat is nog verergerd en de songs missen bijna zonder uitzondering een 'hook' of sterke riff en de 12 nummers samen vormen min of meer een stuurloos geheel.
Niet dat het echt slecht is want een voldoende haalt Pinned nog wel (net) maar dit is toch wel echt hun zwakste album.En dat terwijl ze in het verleden met bijvoorbeeld het catchy Keep slipping away wel echt sterke songs maakten.Die tijd lijkt in 2018 (voorlopig) definitief voorbij.
Teleurstellend album,al moet ik er wel bij zeggen dat ik de bonus nummers niet ken.
Dit schreef ik over hun vorige album ruim drie jaar geleden en nu met Pinned vind ik het toch wel echt een probleem geworden.Het euvel op de nieuwe plaat is nog verergerd en de songs missen bijna zonder uitzondering een 'hook' of sterke riff en de 12 nummers samen vormen min of meer een stuurloos geheel.
Niet dat het echt slecht is want een voldoende haalt Pinned nog wel (net) maar dit is toch wel echt hun zwakste album.En dat terwijl ze in het verleden met bijvoorbeeld het catchy Keep slipping away wel echt sterke songs maakten.Die tijd lijkt in 2018 (voorlopig) definitief voorbij.
Teleurstellend album,al moet ik er wel bij zeggen dat ik de bonus nummers niet ken.
* denotes required fields.
* denotes required fields.