Mick Abrahams' Blodwyn Pig - Pig in the Middle (1996)

Lange tijd was Mick Abrahams een vergeten naam in de rock- en bluesgeschiedenis. De gitarist van Jethro Tull had die groep al na het debuutalbum uit 1968 verlaten, maakte een vervolg met de groep Blodwyn Pig om die groep na twee albums in 1971 te verruilen voor een solocarrière, die eveneens na twee albums strandde.
Hij blijft echter actief in de muziekwereld, al ruilt hij midden jaren '70 zijn gitaar in voor een reguliere baan in de financiële wereld. Een incidenteel optreden hier en daar, dat kan er wel bij. Abrahams wordt weer opgemerkt als hij in 1993 in eigen beheer het album Lies uitbrengt, waarbij het de fanclub van Jethro Tull is die de belangstelling voor hem helpt groeien en al helemaal als hij in 1990 op een Duitse fanclubdag het podium deelt met Ian Anderson.

Dit is na Lies het tweede album van Mick's Abrahams Blodwyn Pig. Het verscheen bij blueslabel A New Day. Met de toevoeging van zijn eigen naam aan de groepsnaam laat hij zien dat dit anders is dan de albums uit '69 en '70. De jazz is verdwenen, maar waar op Lies onversneden bluesrock het recept was, kiest hij hier voor een bredere aanpak.
Opener Raining Again is een zeer aangenaam popnummer, in Going Down zit een vleugje reggae en Whiskey Dreams heeft met zijn country-invloeden wel iets van het werk van Mark Knopfler. In de andere nummers staat blues(rock) op het menu, van ingetogen tot luid, inclusief akoestische en slidegitaar.
Abrahams is niet alleen een getalenteerd gitarist, nee, hij heeft bovendien een stem met rauw randje, zoals hij bewijst in het stevige Goodbye, waarin blijkt dat zijn gitaarspel moderne invloeden bevat; heerlijke solo! In I'm Bored foetert hij op alles wat hem het leven moeilijk maakt, tot en met de Britse belastingdienst toe.

Bassist is Mike Summerland, drummer Graham Walker. Extra variatie is er dankzij gastmusici, waarbij toetsenist en accordeonist Mick Parker, die met dat laatste instrument cajun in Mo' Bad News brengt. Nick Payne speelt diverse blaasinstrumenten en Clive Bunker, voormalig drummer van Jethro Tull, zorgt voor enige percussie. Dit alles maakt dat Pig in the Middle gevarieerder is dan de comebackplaat van Blodwyn Pig, wat mij goed bevalt.
Een (latere?) versie van de cd bevat een viertal liveopnames van labelgenoten The Mechanics en Jackie Lynton. Wat me deed grijnzen zijn de droogkloterige opmerkingen die Abrahams op de cd-hoes maakt, lees zelf!

Het album staat niet op mijn streamingplatform, maar is via YouTube hier te beluisteren, inclusief bonussen. Het volgende album dat Mick Abrahams uitbracht was One, waarop Ian Anderson gastrollen vervult.