Fugazi - In on the Kill Taker (1993)
mijn stem
74 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Dischord
-
Facet Squared (2:42)
-
Public Witness Program (2:05)
-
Returning the Screw (3:13)
-
Smallpox Champion (4:02)
-
Rend It (3:48)
-
23 Beats Off (6:41)
-
Sweet and Low (3:37)
-
Cassavetes (2:30)
-
Great Cop (1:52)
-
Walken's Syndrome (3:18)
-
Instrument (3:44)
-
Last Chance for a Slow Dance (4:39)
1
geplaatst: 18 juni 2020, 01:47 uur
Maakt net iets meer indruk dan voorganger Steady diet of nothing,ook omdat die plaat wat betreft geluid min of meer een voortzetting was van Repeater terwijl Fugazi op In on the Kill Taker toch wat nieuwe elementen aan hun sound toevoegt.
Gebleven is de dynamische post hardcore en de duo zang van Ian MacKaye en Guy Picciotto die elke keer zo'n fantastisch contrast oplevert,en daarbij komen deze keer de lichte gitaar noise invloeden die de band een beetje meer richting,bijvoorbeeld een groep als Sonic youth brengt.Ook hoor je dat ze weleens naar Wire geluisterd hebben.
In on the Kill Taker is daarnaast ook een erg gevarieerd album,korte snelle punk erupties als Public Witness Program en Great cop worden afgewisseld met uitgesponnen,meer experimentele gitaar rock zoals 23 Beats Off en Last Chance for a Slow Dance. Daartussen is er natuurlijk ook nog steeds plaat voor de typische temperamentvolle Fugazi songs met veel aandacht voor ritme.
Dat alles levert In on the Kill Taker toch een plaatsje op bij de betere albums van de band uit Washington, D.C.,al ontlopen ze elkaar qua kwaliteit nu ook weer niet zoveel.
Hoe dan ook,erg sterk album.
Gebleven is de dynamische post hardcore en de duo zang van Ian MacKaye en Guy Picciotto die elke keer zo'n fantastisch contrast oplevert,en daarbij komen deze keer de lichte gitaar noise invloeden die de band een beetje meer richting,bijvoorbeeld een groep als Sonic youth brengt.Ook hoor je dat ze weleens naar Wire geluisterd hebben.
In on the Kill Taker is daarnaast ook een erg gevarieerd album,korte snelle punk erupties als Public Witness Program en Great cop worden afgewisseld met uitgesponnen,meer experimentele gitaar rock zoals 23 Beats Off en Last Chance for a Slow Dance. Daartussen is er natuurlijk ook nog steeds plaat voor de typische temperamentvolle Fugazi songs met veel aandacht voor ritme.
Dat alles levert In on the Kill Taker toch een plaatsje op bij de betere albums van de band uit Washington, D.C.,al ontlopen ze elkaar qua kwaliteit nu ook weer niet zoveel.
Hoe dan ook,erg sterk album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.