Mark Kozelek - Mark Kozelek (2018)

Is al te beluisteren op de site van sun kil moon. The Banjo Song deed mij lachen. My Love for you is Undying is even saai als een documentaire over de moleculaire verbindingen in een tomaat en de andere nummers bleven over het algemeen niet echt hangen. Dit wordt geen hoogvlieger. Weed Whacker is het zeker wel waard om te beluisteren:

Mark Kozelek "Weed Whacker". Video by Luke Gibbs. - YouTube

Toch kabbelt het wel lekker voort en stoort het nergens. Ik vind het een heerlijk opstartplaatje voor de dag.
Maar inderdaad niets bijzonders.

Mark Kozelek is één van mijn favoriete artiesten. De man heeft al zoveel moois gemaakt, met Red House Painters, Sun Kil Moon (behalve die van vorig jaar dan, ugh), Desertshore, Jimmy Lavalle en onder zijn eigen naam. Muziek die ik vaak draai en die ook vrijwel nooit verveelt.

Maar dan deze plaat... Anderhalf uur lang wordt mijn geduld op de proef gesteld en eerlijk gezegd is dat al op na de eerste paar nummers. Dan gooit hij er ook nog 3 van meer dan 10 minuten tegenaan.
En waar gaat het allemaal over. Het enige nummer dat me enigszins kan bekoren is Sublime, tevens een van de kortste nummers. De praatzang-stijl die Kozelek zich heeft aangemeten de laatste paar jaar vind ik een stuk minder aantrekkelijk dan zijn 'normale' zang van eerdere albums en ik hoop dat hij daar snel weer naar terugkeert. Zo niet, dan vermaak ik me nog steeds prima met de rest van z'n werk.

Het duurde even, maar hij is binnengekomen. Een prachtige, reflectieve plaat. Doordat er qua instrumentatie vrijwel alleen van gitaren gebruik gemaakt wordt, blijft het ook lekker rustig.