David Porter - Gritty, Groovy, & Gettin' It (1970)

Ik dacht de naam David Porter ergens van te kennen, dat kan kloppen aangezien hij met Isaac Hayes heeft gewerkt. Nu kende ik zijn muziek nog niet, Gritty, Groovy, & Gettin' It is een mooie eerste kennismaking. David Porter spreekt mij op dit album enorm aan, simpelweg omdat hij een fantastische zangstem heeft. Een lekker vol geluid komt er uit zijn mond, daardoor heeft het album een warme uitstraling. Productioneel is dit ook al een prima plaat, met name de eerste paar tracks (Guess Who? ) zijn een lust voor het oor. Het maakt Gritty, Groovy, & Gettin It tot een fantastische soulplaat van de week.

Dat gemiddelde mag wel wat omhoog!

Ik vind het allemaal wat magertjes. Had wel wat meer pit in mogen zitten.
Alleen ''The Way You Do the Things You Do'' vind ik wel leuk

Voor mij had het allemaal wat minder gemogen. De strijkerarrangementen zijn veel te sterk aanwezig en verpesten zowat elk nummer. Jammer, want op zich zijn het heel goede nummers. Zo begint de albumopener erg sterk en begin je al op het beste te hopen, om tegen het einde van het nummer alweer dat enthousiasme te moeten intomen, juist door die overdaad in de composities. Mijn favoriet is in elk geval dus ook het ongestreken 'The Way You Do the Things You Do'.

Wat een verschil trouwens met zijn partner in crime Isaac Hayes, die juist op een briljante manier strings in zijn werken wist te verweven...

David Porter kende ik inderdaad al van zijn werk met Isaac Hayes. Leuke keuze daarom voor soulalbum van de week.

De opener is best aardig. Porter heeft een warm stemgeluid en vocaal te boeien. Muzikaal is het dik in orde. Goede opener.
'Guess Who?' is in de lijn van de eerste song. Lekker rustige soulmuziek dus. Het glijdt allemaal lekker voorbij.
Nochtans dus een album dat lekker wegluisterd. Het knalt me dus ook niet omver. Op naar song nummer 3
Die song is 'I'm Telling You'. De intro belooft al wat meer funky invloeden. Lekker gitaarrifje. En ja, het is ook een stuk sneller nummer. Ja, ik vind dit een lekker nummer.
Daarna komt 'Just Be True'. Daarmee gaat het tempo weer drastisch omlaag. Niet dat het heel erg stoort. De sound van David blijft er conformtabel om naar te luisteren.
'The Way You Do the Things You Do' is een nummer dat in tempo afwijkt in het nummer zelf. Naar het einde toe gaat het iets meer uptempo. Het is één van de betere nummers van het album.
'Can't See You When I Want To' is een erg vol nummer. Zowel qua zang als qua orchestratie. Beetje saai nummer.
'One Part - Two Parts' gooit het tempo weer wat omhoog. Dat mag ook wel na de vorige song. Lekker nummertje.
'I Don't Know Why I Love You' is dan alweer de afsluiter. Een kort album dus. Goed gezongen, maar daar houdt het ook wel bij op.

Het album is dus maar zo-zo. Niet ergs ofzo, maar niet altijd even boeiend. Eigenlijk maar 2 uitschieters.

''The Way You Do the Things You Do'' is volgens mij een cover want het orgineel is dacht ik van ''The Tempations''. Alleen ik vind het wel een geslaagde versie van het nummer!

Saaie plaat. Het openingsnummer is meteen het beste nummer. Jammer..

Ik heb deze twee keer geprobeerd, maar dit is het niet voor mij. De orchestratie is toch wel erg gedateerd en klinkt eerder belegen dan nostalgisch.
De zang is qua stem best in orde, maar mist personality. Bij de langzame nummers komt dat met name naar voren. Ik hoor wel dat hij er de soul in wil leggen, maar het komt niet aan. Niet bij mij althans. Je gaat dan vanzelf luisteren naar de techniek. Ook die is in orde, maar ik hoor maniertjes, het gaat niet vanzelf en dat gaat tegenstaan.

Als positief punt wil ik het laatste nummer zeker noemen, want dat is dan toch wel aardig. Alsof het op een ander, onbevangener moment is gemaakt. Een positieve swing, niet van die truttige violen en gewoon een lekker nummer.

Na de 1e luisterbeurt heb ik dit soul vd week lang niet meer geluisterd. Ik was nl. niet zo enthousiast en na de 2e luisterbeurt nog niet.

Ik ben het met kemm en sq eens, de arrangementen zijn gedateerd en te aanwezig. Een aantal nummers vind ik de poppy door de productie en de refreinen. Ik mis de soul. Maar David Porter heeft wel een aangename stem.
'The Way You Do the Things You Do' en 'I Don't Know Why I Love You' zijn mijn favoriete nummers. Vooral de laatste vind ik erg goed soul nummer. Dit nummer wijkt ook meer af van de rest van het album. One Part Two Parts is ook nog leuk nummertje.

Nog eens beluisterd. Degelijk soulalbum zonder meer. David Porter heeft ontegensprekelijk een prachtige stem en ook muzikaal klinkt het allemaal best lekker. Het album mist echter een uitschieter, al staan er zeker ook geen stinkers op.