David Porter - Gritty, Groovy, & Gettin' It (1970)

David Porter kende ik inderdaad al van zijn werk met Isaac Hayes. Leuke keuze daarom voor soulalbum van de week.

De opener is best aardig. Porter heeft een warm stemgeluid en vocaal te boeien. Muzikaal is het dik in orde. Goede opener.
'Guess Who?' is in de lijn van de eerste song. Lekker rustige soulmuziek dus. Het glijdt allemaal lekker voorbij.
Nochtans dus een album dat lekker wegluisterd. Het knalt me dus ook niet omver. Op naar song nummer 3
Die song is 'I'm Telling You'. De intro belooft al wat meer funky invloeden. Lekker gitaarrifje. En ja, het is ook een stuk sneller nummer. Ja, ik vind dit een lekker nummer.
Daarna komt 'Just Be True'. Daarmee gaat het tempo weer drastisch omlaag. Niet dat het heel erg stoort. De sound van David blijft er conformtabel om naar te luisteren.
'The Way You Do the Things You Do' is een nummer dat in tempo afwijkt in het nummer zelf. Naar het einde toe gaat het iets meer uptempo. Het is één van de betere nummers van het album.
'Can't See You When I Want To' is een erg vol nummer. Zowel qua zang als qua orchestratie. Beetje saai nummer.
'One Part - Two Parts' gooit het tempo weer wat omhoog. Dat mag ook wel na de vorige song. Lekker nummertje.
'I Don't Know Why I Love You' is dan alweer de afsluiter. Een kort album dus. Goed gezongen, maar daar houdt het ook wel bij op.

Het album is dus maar zo-zo. Niet ergs ofzo, maar niet altijd even boeiend. Eigenlijk maar 2 uitschieters.

Ik heb deze twee keer geprobeerd, maar dit is het niet voor mij. De orchestratie is toch wel erg gedateerd en klinkt eerder belegen dan nostalgisch.
De zang is qua stem best in orde, maar mist personality. Bij de langzame nummers komt dat met name naar voren. Ik hoor wel dat hij er de soul in wil leggen, maar het komt niet aan. Niet bij mij althans. Je gaat dan vanzelf luisteren naar de techniek. Ook die is in orde, maar ik hoor maniertjes, het gaat niet vanzelf en dat gaat tegenstaan.

Als positief punt wil ik het laatste nummer zeker noemen, want dat is dan toch wel aardig. Alsof het op een ander, onbevangener moment is gemaakt. Een positieve swing, niet van die truttige violen en gewoon een lekker nummer.