Devin Townsend - Physicist (2000)

Van alle solo cd's van Devin Townsend is deze degene die het meest aanleunt bij wat hij brengt met Strapping Young Lad.

De opzet van Physicist was om een plaat te brengen die de stijl van SYL mengde met die van Devin solo en zo klinkt dit dan ook.
Meng er in de eerste nummers hier en daar nog wat Ministry-invloeden onder en je hebt er nog een iets beter idee van hoe dit klinkt.

Een opwindende en compacte cd (die in het oeuvre van Hevy Devy wel eens over het hoofd word gezien) die misschien niet de diepgang heeft van de andere cd's van Devy, maar dit gaat er weer als zoete koek in.

Ik ben geen fan van Strapping Young Lad (te Death Metal-achtig), en dus vind ik automatisch dit album ook wat minder...
Victim, Death en Devoid zijn poep, Irish Maiden, Material en Planet Rain het tegenovergestelde daarvaan. Enfin, het is een nogal wispelturig album met zowel hoge hoogtepunten als zeer diepe dieptepunten.

Ik vind de song 'Kingdom' nog altijd schitterend. Geeft mooi aan hoe moeilijk een relatie kan zijn. Of althans, dat haal ik uit deze tekst. Wederom wordt dit gebracht met fantastische vocale uitspattingen van dhr. Townsend. 'Baby please... there is no hurry, I'm fiiiiiine!!!

ik dacht dat dit in eerste instantie de opvolger was van Strapping Young Lad's City maar dat ie te melodieus was voor die band dus heeft ie het als DT uitgebracht (op dit album spelen namelijk ook alle leden van SYL mee, das bij de andere solo albums van Devin niet).

Gaaf album iig, de Ministry vergelijking van Ravenstein is goed gevonden want dit album pompt en beukt net zo hard.

Inderdaad veel overlappingen met Strapping Young Lad, maar ja, Townsend blijft natuurlijk een schizofreen mannetje. Lekkere songs, heerlijk vet geproduceerd. Iets minder extreem dan Strapping YoungLad en iets melodieuzer, dat wel.

Nee, de songs komen van een (jam)sessie met Jason Newsted, toenmalig bassist van Metallica. Zijn mede-bandleden James Hetfield en in mindere mate Lars Ulrich waren niet zo blij met zijn sideprojects en daardoor ketste Jason's betrokkenheid bij dit project af.

Mijn favoriete Devin song is op dit moment Planet Rain. Die vocalen zijn van een andere planeet.

But it's quiet now, quiet now
Cause it's the end of the world!!!

Dit is een fel werkje van Devin. Het is niet zo hard als SYL, maar beukt er toch goed op los. Planet Rain is niets voor mij, het is vooral het korte en krachtige wat ik hieraan waardeer. Toch heeft Devin op mij met andere werken meer indruk gemaakt.

Japanse bonus track Ocean Machines is een fenomenaal goed nummer. Eigenlijk onbegrijpelijk dat het niet op dit of ander album als een regulier nummer staat.

Hard, maar niet zo compromis- en genadeloos als het werk van SYL. Over de gehele linie een sterk album van Devin, alleen doet de productie de muziek geen recht toe. Het album klinkt plat en schel. Kingdom (opnieuw opgenomen op Epicloud met 'onze' Anneke) en Planet Rain zijn de prijsnummers, maar er staan eigenlijk geen slechte nummers op dit album.

Score: 79/100

Devin laat er geen gras over groeien, opener Namaste dendert over je heen, is keihard en vormt een degelijke opener maar maakt nog niet nieuwsgierig. Victim is van hetzelde laken het pak. Material klinkt wat toegankelijker en vormt een fraaie compositie, het is wat afwisselender en de tempowisselingen spreken mij meer aan. Kingdom is een topper, hoewel het nummer met een andere productie tegenwoordig beter tot zijn recht komt. Daarmee is direct een klein euvel genoemd, het geluid is wat kil en de productie had beter gekund. Death doet zijn naam en titel eer aan, wat een gebeuk en wat een snelheid, knap gedaan maar dit lijkt wel een overblijfsel van Strapping Young Lad, Townsend's andere band. Planet Rain vormt een hoogtepunt op deze schijf, wederom een lang epos met een en al bombast, grote geluidsmuren worden opgetrokken en de overgangen zijn om door een ringetje te halen. Conclusie; enkele uiterst snelle en agressieve nummers die mij maar weinig doen, maar ook enkele absolute hoogtepunten waarin het spel tussen hard en zacht en enkele tempowisselingen uiterst goed wordt uitgewerkt.

Tussenstand:

1. Ocean Machine
2. Physicist
3. Infinity
4. Cooked on Phonics