Half Waif - Lavender (2018)

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR First Listen

Ken deze zangeres niet maar zal eens een paar nummers aanhoren.

Heeft wat van de ingetogen sfeer van Jenny Hval albums maar beduidend minder experimenteel, misschien meer zoals Daughter. Herinneringen aan Laurie Anderson in het openingsnummer. Haar mooie stem doet dan weer denken aan die van Caroline Polachek (van Chairlift). De rest later beluisteren

Volgens Last.fm voor wie ook houdt van: Flock of Dimes, Allison Crutchfield, Julien Baker, Waxahatchee, Torres

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Half Waif - Lavender - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De naam Half Waif duikt al een tijdje op in lijstjes met muzikanten die je maar beter in de gaten kunt houden, maar tot voor kort had ik nog geen noot van de muziek van de band uit Brooklyn, New York gehoord.

Half Waif is de band rond de Amerikaanse singer-songwriter Nandi Rose Plunkett, die eerder deel uit maakte van de band Pinegrove.

Op Lavender, de derde plaat van Half Waif, maakt deze Nandi Rose Plunkett indruk met bijzondere vocalen en een al even bijzonder klankentapijt.

Op Lavender domineren de synths en deze komen in vele lagen uit de speakers, samen met drums, piano en al even veel lagen van de stem van Nandi Rose Plunkett. Het levert een plaat op met een bijzondere en hier en daar bijna mystieke sfeer.

Lavender zal daarom wat minder in de smaak vallen bij muziekliefhebbers met een allergie voor zweverigheid, maar liefhebbers van klanken die breed uitwaaien en van klanken die beelden van surrealistische landschappen op het netvlies toveren zijn bij Half Waif absoluut aan het juiste adres.

De muziek van de band uit Brooklyn heeft raakvlakken met de bijzondere klanken van Julia Holter, heeft soms wat van Agnes Obel, maar roept bij mij ook met grote regelmaat associaties op met de muziek van Tori Amos, al heeft Nandi Rose Plunkett haar demonen wat beter onder controle en mogen de popliedjes van Half Waif deels vervliegen voor ze uit de speakers komen.

Zeker wanneer de piano de vele lagen synths verdringt, is de muziek van Half Waif wonderschoon en maakt Nandi Rose Plunkett indruk met haar zang, die soms langs de Autotune lijkt gegaan, maar die ook intens en emotievol kan klinken.

Toen ik Lavender van Half Waif voor de eerste keer beluisterde kabbelde de plaat aangenaam maar ook wat anoniem voort op de achtergrond, maar bij aandachtige beluistering en zeker bij beluistering met de koptelefoon openbaart zich een spannend en wonderschoon muzikaal universum.

Het is de muziek die Kate Bush had gemaakt wanneer ze veertig jaar later was geboren, maar Half Waif vindt ook net zo makkelijk inspiratie bij Joni Mitchell of bij Florence & The Machine.

Met het noemen van namen doe je Lavender van Half Waif uiteindelijk tekort, want de bijzondere klanken op de plaat kiezen nadrukkelijk een eigen weg. Het is een weg die waarschijnlijk niet bij iedereen in de smaak zal vallen, maar hoe vaker ik naar deze plaat luister hoe intenser ik de prachtsongs van Nandi Rose Plunkett koester en hoe meer bijzonders ik ontdek in de fascinerende muziek van haar band. En ik weet heel zeker dat deze bijzondere plaat nog lang niet is uitgegroeid. Erwin Zijleman

Soms doen haar uithalen denken aan Sinéad O'Connor en dan weer aan St. Vincent, dat zijn dan de nummers die ik het meest waardeer (bijv. de eerst 3 nummers van het album) en ook Salt Candy bevalt goed.

Oké, ik dacht dus even dat die titel een of ander dialect was voor 'half wijf'.

Op eerste gehoor weinig unieke eigen invalshoeken. Vandaar wellicht al die verwijzingen naar andere Muzikale vrouwen. Maar het klinkt verzorgd en stijlvol. Toch maar even checken Volgende week donderdag in de kelder van Paradiso, waar ze in 3 kwartier mag bewijzen wat ze waard zijn..