Black Stone Cherry - Family Tree (2018)
mijn stem
21 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Mascot
-
Bad Habit (3:15)
-
Burnin' (3:28)
-
New Kinda Feelin' (3:34)
-
Carry Me On Down the Road (4:34)
-
My Last Breath (4:18)
-
Southern Fried Friday Night (3:26)
-
Dancin' in the Rain (3:57)
met Warren Haynes
-
Ain't Nobody (5:09)
-
James Brown (3:58)
-
You Got the Blues (4:09)
-
I Need a Woman (3:19)
-
Get Me Over You (4:32)
-
Family Tree (5:10)
0
geplaatst: 2 mei 2018, 09:10 uur
Dit is misschien toch wel hun beste plaat. Een ontzettend lekkere rocker met genoeg afwisseling erin. Deze komt veel volwassener over dan de eerdere platen en heeft, in tegenstelling tot de vorige weer wat meer een country vibe erin zitten.
Ik wacht nog even met een cijfer geven, maar hij bevalt zeer goed.
Ik wacht nog even met een cijfer geven, maar hij bevalt zeer goed.
0
geplaatst: 2 mei 2018, 09:53 uur
Mijn review op Zware Metalen
Family Tree is alweer het zesde album van Black Stone Cherry. En evenals met de eerdere albums levert de band ook met dit album weer een uitstekend product af. Toch bleef ik na eerste beluistering van dit album met een tweeslachtig gevoel achter.
Op Family Tree laat Black Stone Cherry dertien nummers lang southern rock horen in de traditie van Lynyrd Skynyrd, Allman Brothers Band (luister maar eens naar Carry On Down The Road) en anderen. De nummers zitten goed in elkaar, er wordt goed gemusiceerd en de plaat klinkt als een klok.
De reden dat ik in eerste instantie toch enigszins ambivalent was ten opzichte van dit album is het gemis van het rauwe randje dat eerdere releases van Black Stone Cherry kenmerkte. Hierdoor gaat toch een deel van het onderscheidend vermogen van de band verloren en dreigen de dertien nummers een dozijn te vormen. Maar net op het moment dat je denk dat het album wel lang genoeg heeft geduurd, sluit de band af met het titelnummer, het absolute hoogtepunt van de plaat.
Uiteindelijk geeft de goede kwaliteit de doorslag in mijn oordeel en kan ik toch niet anders dan concluderen dat Family Tree een prima plaat is geworden.
Family Tree is alweer het zesde album van Black Stone Cherry. En evenals met de eerdere albums levert de band ook met dit album weer een uitstekend product af. Toch bleef ik na eerste beluistering van dit album met een tweeslachtig gevoel achter.
Op Family Tree laat Black Stone Cherry dertien nummers lang southern rock horen in de traditie van Lynyrd Skynyrd, Allman Brothers Band (luister maar eens naar Carry On Down The Road) en anderen. De nummers zitten goed in elkaar, er wordt goed gemusiceerd en de plaat klinkt als een klok.
De reden dat ik in eerste instantie toch enigszins ambivalent was ten opzichte van dit album is het gemis van het rauwe randje dat eerdere releases van Black Stone Cherry kenmerkte. Hierdoor gaat toch een deel van het onderscheidend vermogen van de band verloren en dreigen de dertien nummers een dozijn te vormen. Maar net op het moment dat je denk dat het album wel lang genoeg heeft geduurd, sluit de band af met het titelnummer, het absolute hoogtepunt van de plaat.
Uiteindelijk geeft de goede kwaliteit de doorslag in mijn oordeel en kan ik toch niet anders dan concluderen dat Family Tree een prima plaat is geworden.
0
geplaatst: 11 juni 2018, 22:56 uur
Tja, hier kan ik dus helemaal niets mee. De voorgaande albums van deze amerikaanse rockband kon ik wel waarderen, maar hier is men compleet doorgeschoten richting bluesy rock 'n' roll, voorzien van nietszeggende teksten. De songs zijn daarnaast weinig spannend opgebouwd en kabbelen maar een beetje door. Muzikaal steekt het allemaal netjes in elkaar en het album is uitstekend geproduceerd, maar het doet me bar weinig.
0
geplaatst: 23 september 2018, 21:38 uur
Wat jammer dat men de moderne invloeden overboord hebben gegooid
0
geplaatst: 2 juli 2020, 07:47 uur
Het is ook niet helemaal mijn band. Het zijn geen slechte muzikanten, maar toch vind ik hun muziek niet allemaal even goed. Vallen bij mij in de grijze middenmoot.
* denotes required fields.
* denotes required fields.