City Calm Down - Echoes in Blue (2018)

Alicia, dit moet jij zeker eens luisteren. Geweldige stem en wat ik live van ze op YouTube heb gezien is erg goed. Tip van DjFrankie.

Ik zet 'm op de luisterlijst! Bedankt voor de tip! jean maurice

Vond hun debuut heel aardig, deze neigt wel heel erg naar The National. Ook hoor ik het laatste album van "onze eigen" Stillwave er in terug.
Mooi gemaakte muziek, maar mis een beetje de spanning van hun debuut.
Titelnummer is wel heel erg fraai!

Voor mij weer een mooie ontdekking deze (nieuwe) band. Zijn stem vind ik heel erg mooi. Lijkt zelfs een beetje op David Bowie. Ik denk dat deze band het in zich heeft om wel eens groot te kunnen worden.

Zeg dat, prachtig!

Een beetje kort van stof dit keer - ik zit namelijk weer op zo'n klein schermpje te tikken - maar hier staan een paar hele mooie liedjes op!

In de jaren 80 zou dit 'gewoon' new wave hebben geheten. Hun nieuwe album 'Echoes in Blue' nu een keer beluisterd en wat een plaat! Ik kreeg meteen dezelfde sensatie als toen ik 'New Gold Dream' van Simple Minds voor het eerst hoorde of 'Heaven Up Here' van Echo & The Bunnymen. De zanger (Jack Bourke) heeft een prachtige stem en de liedjes zitten heel goed in elkaar. Mooi samenspel ook met de synths waardoor er genoeg ruimte overblijft voor het experiment. De band is afkomstig uit Australië en als vanzelf maak je dan een associatie met The Church die hier ook zeker niet misplaatst is. Deze plaat staat bij mij de komende weken zeker op repeat. Aanrader!

Was de hele tijd aan het denken waar die prachtige stem nu op lijkt? Hij heeft ook wel enige gelijkenis met de stem van David Sylvian vind ik. Wat een heerlijk album is dit! Nog even (na zoveel luisterbeurten) en ik ga dit binnenkort hoogstwaarschijnlijk als een meesterwerkje beschouwen.

Deze komt goed binnen! Dat had ik niet verwacht na de eerste luisterbeurt, ik vond het een beetje vlak. Maar het blijkt een echte groeiplaat. De zanger heeft echt een fantastische stem als je er eenmaal aan gewend bent. Verder hoor ik prachtige gitaarpartijen, sfeervolle synthesizers en echt elke luisterbeurt ontdek je weer nieuwe details. The War On Drugs, The National en verder natuurlijk vele 80's bands hoor ik qua invloeden. Grote kanshebber voor mijn 2018 top 10!

Dit gaat zeker een klassieker worden of op zijn minst een doorbraak voor de band. Dit soort albums is uiterst zeldzaam omdat alle nummers minstens even goed zijn en niet snel gaan vervelen. Dit stijgt mijlenver uit boven het gemiddelde wat mij betreft. Wat een uitzonderlijk prachtige plaat!

Zeker aangenaam, maar wel heel erg "copy The National paste". Ik begrijp dat het debuut wat boeiender is. Ga ik proberen, ben benieuwd.