Parquet Courts - Wide Awaaaaake! (2018)

Waar voorgaande albums nog vooral schatplichtig waren aan jaren 60 garage en jaren 90 noiserock/indie, gaat het nu juist de punky artrock kant op van de late jaren 70 en begin jaren 80. Die lijn werd eigenlijk al ingezet op 'Human Performance' en wordt op 'Wide Awake!' fijntjes doorgezet. Hier zijn invloeden van The Clash, Talking Heads, Elvis Costello, Devo en ook de New York Underground scene uit die tijd inderdaad evident met funky ritmes en hoekige baslijntjes, en een zanger die hard zijn best doet om als Joe Strummer (- en zo nu en dan Elvis Costello) te klinken. Toch is het resultaat ontzettend fijn. Leuk, aanstekelijk en energiek plaatje. Misschien niet zo sterk als de eerste paar albums, maar ik hoor wel vooruitgang na - het in mijn ogen niet bijster sterke - 'Human Performance'. Origineel is het allemaal niet natuurlijk, maar ik word er zeker blij van.

Een ander belangrijk punt is de productie. Eindelijk valt Danger Mouse als producer een keertje niet op. Pas als je van de mans aanwezigheid weet hebt en bijvoorbeeld de nieuwe single Mardi Gras Beads hoort, dan vallen de puzzelstukjes samen. Dat nummer klinkt ook meer als Danger Mouse, dan Parquet Courts. Een typische Danger Mouse productie met een dikke laag van achtergrond synths en spaghettiwestern gitaarlicks. Voor de rest levert hij goed werk af, houdt hij zich op de achtergrond en legt hij vooral de nadruk op de reeds bestaande sound van de band, in plaats van zijn eigen stempel door te drukken. Al moet natuurlijk gezegd worden dat met Danger Mouse achter de knoppen, de band stiekem wel veel radiovriendelijker is geworden.

Hoogtepuntjes zijn meezinger Wide Awake!, Violence (klinkt als een eerbetoon aan The Electric Flag), NYC Observation (kan zo op een Clash-plaat), Extinction (doet denken aan Bush Tetras) en Tenderness (met calypso pianoriedeltje).

Wat een goeie afwisselende plaat leveren ze hier af. Chapeau !!