Ihsahn - Ámr (2018)

Gekke plaat van Ihsahn, hij gaat heen en weer tussen fraaie technische prog en veel te zoete zanglijntjes (die me eigenlijk een beetje aan een boyband doen denken), zoals op Twin Black Angels. Ik waardeer de muzikant en zijn vroegere prestaties, maar ik kan hier erg weinig mee.

Ik vind het juist een van de meer verfrissende platen van dit jaar. Echt zo'n plaat die niet in een hokje te stoppen is. Het is inderdaad niet het niveau wat we van Ihsahn gewend zijn (zeker in vergelijk met zijn Emperor periode), maar al met al best een leuke plaat.

Weer een behoorlijk schizofreen werkje van meneer Ihsahn, waarop wederom een mengeling te horen is van toegankelijke poppy rock en duistere progressieve metal. Productioneel enigszins aan de kunstmatige kant, maar verder wel een sfeervolle, afwisselende plaat, met heel wat sterke songs. Zoals ook het geval was op alle eerdere albums niet over de hele linie geslaagd, maar zeker onderhoudend.

Leuk om eens te horen, maar Ihsahn blijft verder niet echt mijn ding. Ik moet wel zeggen dat ik de cleane stukken niet echt zie als poppy rock, maar meer als prog rock alá Dream Theater of Spocks Beard.