Mr. Green & Westside Gunn - Flygod Is Good... All the Time (2018)

De tijdsduur maakt het nogal belachelijk om dit als een volwaardig WG project te zien, maar het is wel een kwartiertje genieten van de lompheid. Toffe beats, zeker Part deux. Mr. Green beats hebben wat meer pit dan waar WG de laatste tijd overheen rapte, moet weer wat feller en dat kan ik wel waarderen.

Meer in-your-face dan deze EP krijg je ze niet gauw. Veel te kort om te gaan vervelen/tegen te steken, wat het tot één van de sterkste Westside Gunn-releases maakt, aangezien velen de schelle stem en de -op z'n zachtst gezegd- 'aparte' flow van WSG maar moeilijk kunnen hebben.

Dit stuk van iemand op RYM is zo mooi verwoord, dit vat het eigenlijk heel goed samen:

Maybe WSG's most effective release: Under fifteen minutes, pure heat, no filler. Most songs are one verse, in and out like a robbery; the beats are equally simple, expertly chosen loops. Nothing sticks around long enough to wear out its welcome; quite the opposite, if you're anything like me, it's just enough to whet your appetite and have you stuck on the replay button.

Stuck on that replay button indeed, heel verslavende EP. Vandaar verhoog ik met een halfje en doe ik 'm in de bestelling.

Deze laatst op vinyl gekocht er weer zeer gecharmeerd geraakt van dit WSG project. Een lekker lomp project waarin WSG precies laat zien waarom je van hem houdt (of haat).

Op zijn laatste album(s) krijgt WSG veel kritiek op het gebruik van trapbeats. Ik ben het daar niet helemaal mee eens, maar op deze EP laat WSG wel zien dat zijn stijl fantastisch klinkt op meer boombap achtige beats.

Belachelijk kort project, maar blijft vet om WSG over die boombapknallers van Mr. Green te horen.