Paolo Conte - Collezione (1988)

Schitterend album, speciaal voor het Nederlandse publiek uitgebracht(...) Via dit album leerde ik Paolo Conte kennen, weergaloos! Laatste 3 nummers ken ik trouwens niet, die stonden niet op de (dubbel-)LP versie

Leuke verzamelaar van PC. Hij heeft een prachtige, donkere en flegmatieke manier van zingen. Gli Impermeabili is een briljant nummer (over grijze regenjassen?) en het rare van Max is dat dit nummer in mijn ogen zo snel afgelopen is. Hij had daar nog wel een minuut of twee aan vast kunnen plakken. Wereldnummer!

Dit album werd uitgebracht in mijn geboortejaar en het is ook het eerste album dat ik van Paolo Conte hoorde. Ik vind het simpelweg subliem! Ik ken de LP-versie, maar de toegevoegde nummers op de cd zijn zeker de moeite waard, alhoewel ik Lo Zio misschien toch net een middelmatig nummer vind.
Mijn favoriete nummers op deze cd zijn er velen, maar ik denk dat Aguaplano toch wel de reden belichaamt waarom ik elke Paolo Conte luisteraar adviseer deze cd te kopen.
Hoewel Aguaplano natuurlijk op de gelijknamige cd geluisterd kan worden, vind ik deze compilatie toch nèt even beter. De absolute hoogtepunten van Aguaplano (de cd) zijn op Collezione gecombineerd met andere topnummers, zoals Sparring Partner en Sotto le Stelle del Jazz.
Met inmiddels een aardig aantal albums van Paolo Conte in mijn bezit, vind ik Collezione nog steeds hèt album dat me doet thuiskomen.

Ideale plaat voor deze warme dag. Lome italiaanse rokerige jazzy muziek. Deze lp destijds gekocht omdat ik Max zo'n mooi nummer vond en de wijze waarop deze Paolo zijn nummers bracht wel boeiend vond. Daarnaast ook leuk om naast de italiaanse teksten, deze vertaald te zien in het nederlands.
Naast Max nog genoeg ander moois om van te genieten. Natuurlijk Aquaplano, maar Sotto le Stella del Jazz heeft ook wel wat.
Gli Impermeabili is hier ook nog een bescheiden hit geweest geloof ik. Come-di met zijn whaawhaa's vind ik zelf ook lekker up-tempi.
Aardige verzamelaar en een goede kennismaking met deze man zijn repertoir.

Grappig is dat bij de cd versie in het boekje de Nederlandse vertallingen zitten van de nummers.

De eerste CD die ik gekocht heb was volgens mij dit album van Paolo Conte. Vanavond weer eens beluisterd en het blijft toch altijd verrassend mooi. Wel vreemd dat het hier op MM 'jazz' genoemd wordt. Ik kan dat er toch niet direkt uit herkennen. Ik zie Paolo Conte's songs toch meer als een Italiaanse variant van het Franse chanson.

4,0*

De verkoop van dit album kwam goed op gang nadat "max" de boel in gang trok. Het was met die plaat dat ik voor het eerst op zijn bestaan gewezen werd.

Heerlijke plaat voor de zomeravonden.

Werkelijk fantastische muziek staat op deze Collezione van Paolo Conte. Hij en zijn uitstekende muzikanten leiden je door klanken- en kleurpaletten die je letterlijk voor je ziet als ernaar luistert. Italiaanse kleuren en klanken, die op de hoes zijn een mooi voorbeeld. Waarom klanken? De poëzie die Conte gebruikt, is meestal beeldend. De muziek is een mengsel van stijlen van Italiaanse pop en jazz, een prachtige combinatie. De stem van Conte is prachtig en veel nummers zijn buitengewoon prettig. Ze komen van 7 verschillende albums die hij voor 1988 uitbracht. Hoogtepunten zijn Aguaplano, Max, Sparring Partner, Come-Di & Gli Impermeabili. Maar dan doe ik de rest onrecht aan.
Ik had het genoegen toen ik in een half jaar in Italië woonde, om Conte in 1991 daar te zien optreden. Van dat optreden herinner ik mij dat de Italianen ook weg waren van Un Gelato Al Limone, een prachtnummer, wat helaas hier niet op staat. Het concert was werkelijk fantastisch, de zaal bleef maar klappen, ook toen het zaallicht al aan was. Bij de derde toegift kwam dan toch nog Max.