Iron & Wine - Our Endless Numbered Days (2004)

Na een tijdje weer opgezet en verhoog het naar 4*. Er staan namelijk behoorlijk veel mooie nummers, meer dan ik mij herinnerde. Maar Sodom, South Georgia blijft het meesterwerkje.

Heeft de band zijn naam plots veranderd in Iron + Wine?

Dit is toch wel erg fijn. Heb het ooit weggelegd omdat ik het inderdaad wat aan de saaie kant vond. Maar goed, ik zat toen ook op de fiets en dat is niet het beste moment om intieme muziek als deze voor het eerst te beluisteren.

Gelukkig heb ik een vriendin die weet wat goede muziek is en mij The Creek Drank The Cradle cadeau deed. Nadat ik de schoonheid van dat album ontdekt had, kon ik hier niet meer omheen. Ongekend mooi, mogelijk nog beter dan zijn voorganger. Misschien een wat vage term, maar moet bij dit album onwillekeurig denken aan het woord 'troostrijk'. Prima muziek dus voor een frisse herfstdag. Samuel Beam, bedankt!

Belated Promise Rings

Ik ken van deze plaat enkel de laatste twee nummers, maar wat een parels zijn dat, zeg. Ik ga het hele album maar eens beluisteren, benieuwd of het me even goed bevalt (of beter) als 'The Creek Drank the Cradle'..

Bijzonder integer bijna fluisterend gezongen album van Samuel Beam in zijn Indie folk band Iron and Wine. Intieme liedjes met een intiem karakter. Geschikt voor de late uurtjes. Wat mij betreft geen uitschieters of toppers. Ben wl gecharmeerd van de nummers waarop hij zich met een banjo begeleid. Fraaie opname overigens. Klinkt als een klok. Het lijkt wel of Samuel exclusief voor mij staat te zingen. Mooi.

Waarom heet deze artiest bij zowat elk album anders? Het is nu een beetje lastig om zijn albums te vinden op de site..

Ik was helemaal vergeten dat ik deze plaat had. Ooit zo maar eens gekocht, en te weinig gedraaid. En nu pas merk ik hoe prachtig dit album is. Deze gaat nog even niet terug de kast in!

Alweer een blinde aankoop. Kende alleen het tweede nummer. Die vond ik heel aardig. Gelukkig staan er veel betere en mooiere tracks op. Het klinkt mij erg vriendelijk en warm in de oren. Van heel veel variatie is geen sprake maar daardoor is het een zeer compleet album geworden. Vooral Fever Dream en de weergaloze afsluiter zijn tranentrekkend mooi.

Tijd geleden dat ik deze gehoord heb, heb 5 stuks van ze op vinyl (incl. 2 EP's).
Dit is de beste.
Zo''n liedje als Naked as we came is waarom ik I&W zo mooi vind. Beetje als CSN&Y maar die stem is mooier dan welke dan ook van CSN&Y.
Dat getokkel, banjo, sfeer, briljant.

Heb niet meer alle platen geluisterd sinds the Shepherd's Dog, mss toch weer eens doen.

Ter gelegenheid van het feit dat het vijftien jaar geleden is dat Our Endless Numbered Days verscheen wordt er een luxe uitvoering van dit meesterwerk uitgebracht. Het album wordt aangevuld met acht niet eerder uitgebrachte demo’s. Sam Beam is een singer-songwriter, die bekend staat om zijn literaire, oprechte teksten, die altijd met zijn warme, gedempte stem worden gebracht. Liedjes waar de kracht zit in het subtiele en de puurheid. In een notedop, Our Endless Numbered Days is een album over het verstrijken van tijd en hoe weinig invloed je daarop kan uitoefenen. Dit jaar zal Beam in juli en augustus samen met Calexico door Europa toeren, of Nederland aangedaan wordt is nog niet bekend.

Zeer fijngevoelig album die je flink in je hart kan treffen. Heerlijke sfeer, maar album levert een klein beetje aan glans in gedurende de gehele speelduur, als de creatieve put der songwriting wat uitgedroogd lijkt te raken. Naked As We Came is overigens een van de gevoeligste folk liedjes ooit gemaakt. Subliem hoor, petje af voor Sam Beam.

Dit album heb ik recent leren kennen en na een aantal luisterbeurten blijf ik met een dubbel gevoel achter. Enerzijds vind ik het een mooi album. Het gitaargetokkel is prettig en de zang is warm. Het doet me qua stijl en zang een beetje denken aan de wat kalere nummers van Sufjan Stevens.

Het album bevat wat mij betreft ook allemaal goede nummers. Er zijn weinig nummers die er onderdoor gaan. Maar voor mij ook wat te weinig die er echt bovenuit steken. Ik mis nummers op het album waarvoor ik hem uit de kast haal. Nummers die ik altijd kan draaien, die ik in een heleboel playlists die ik heb zou toevoegen. In die categorie staat eigenlijk enkel de afsluiter Passing Afternoon.

De favorieten staan voor mij sowieso aan het einde van het album (wat natuurlijk wel positief is), want naast Passing Afternoon heb ik ook Fever Dream en Sodom, South Georgia aangeduid.

3,5*

Oef, wat zijn de demoversies op de bonuskant van de plaat genieten zeg. De liedjes van Sam Beam komen optimaal tot hun recht wanneer ze met de krakerige kwaliteit van The Creek Drank the Cradle zijn opgenomen, en dat bewijzen deze demo's. Veel intiemer krijg je muziek niet.

Als liefhebber van Sufjan Stevens en Bonnie Prince Billy, zou I&W prima in mijn straatje moeten passen. Echter drijft het gezwemel van Beam mij tot waanzin. Het komt niet echt binnen bij mij en tekstueel vind ik het ook allemaal niet erg spannend.