Soft Kill - Savior (2018)

Deze twee klinken alvast goed:

SOFT KILL - Hard Candy (official audio) - YouTube

SOFT KILL - Missing (official audio) - YouTube

Ik ben erg benieuwd!

Al ligt de eentonigheid van het geluid toch nog wel ergens op de loer, de post-punk formatie die voor mij ooit de plaat van het jaar maakte, heeft met dit nieuwe album bewezen geen eendagsvliegen te zijn. Helaas kent deze schijf ook geen echte uitschieters en vind ik de zang nog altijd een beetje monotoon.

Hier word ik dus niet vrolijk van.

En zo hoort het! Want dit ís Soft Kill.

Voorlopige favoriet: Trying Not to Die!

Ik doe mijn best!

Ik word hier wel vrolijk van. Wat er bij mij vaak op de loer ligt is de houdbaarheid van sommige tracks. Dit was met name het geval met het vorige album Choke. Wat mij op dit album het meest opvalt is juist het ontbreken van eentonigheid. De eerste 4 tracks blazen mij omver en track nummer 5, Missing, haalt mij direct uit de euforie. Meer een Misser dan Missing.....
Trying not to Die is wat mij betreft hun meest radiovriendelijk nummer ooit. Wel erg goed inderdaad, maar de donkere titeltrack Savior is vooralsnog mijn favoriet.
Het tweede gedeelte van het album moet ik mij nog wat meer in verdiepen.
Ook ik doe mijn best!

En nu begrijp ik Alicia wat beter. Vanaf Missing wordt het allemaal wel wat minder interessant en inderdaad bij vlagen wat eentonig. Hard Candy is nog wel een prima afsluiter. Toch overall een goed album en is Soft Kill voor mij toch een favoriet onder de hedendaagse postpunk bands.
Toch veel respect voor zanger Tobias Grave die tijdens zijn 50 dagen durende wereldtour te horen kreeg dat zijn vrouw tijdens de bevalling bijna doodbloedde en zijn kind wekenlang in het ziekenhuis aan het infuus lag. Zeker gezien zijn voormalige heroïne verslaving en gevangenistijd. Het was allemaal een inspiratie voor dit album.

Ah... heel naar als zulke dingen in je leven gebeuren. Dit wist ik niet en ook al bedoelde ik iets heel anders met 'dat je er niet vrolijk van wordt': er was dus wel degelijk iets aan de hand en op een bepaalde manier ook goed waarneembaar zodat je van deze geluiden ook echt niet vrolijk kunt worden. Hopelijk zijn moeder en kind nu weer helemaal gezond. Voor het overige blijft ook voor mij dit een prima post-punk gezelschap.

Yes, deze plaat vind ik wel in het rijtje passen. Ik vond de vorige twee albums iets beter, maar wellicht is het een 'groeiplaatje'.

Jezus, wat is dit goed zeg!

Een zeer verslavend album!

Savior is momenteel de meest gedraaide plaat in huize Alicia. Van een vermeende eentonigheid is dus nu absoluut geen sprake meer.

Maar ik word er nog altijd niet vrolijk van!

Dit is een prachtige plaat! Hieronder een interview met Tobias Grave waarin je kunt lezen hoe het album tot stand is gekomen onder zeer tragische omstandigheden!

Q&A: Soft Kill’s Tobias Grave on addiction, redemption through fatherhood and "Savior" | Decibel Magazine - decibelmagazine.com

Deze kerstdag eens hun discografie doorgenomen en beluisterd via hun bandcamp. Oudere albums die ik niet in mijn bezit heb. Toch wel een héle goede band dit! Inderdaad zeker een van de betere in het genre en als je wat meer te weten komt over de achtergrond van frontman Tobias Grave stijgt de waardering voor deze band alleen maar meer. Bij mij in elk geval wel.

Ik werd pas echt wakker bij Heresy (2015). Ik blijf Soft Kill zeker volgen vanwege het specifieke melancholieke geluid, maar zeker ook vanwege de vaak sterke songs! Ik vind de drummer ook tof. Hij klinkt echt gedreven op dit album.

Bij nader inzien en vaker beluisteren is de voorganger 'Choke' ook beter dan ik in eerste instantie bij de eerste luisterbeurten dacht. Maar dit album is wel heel erg goed.

Absoluut!

De berichten hier maken me erg nieuwsgierig! Vanmiddag na werk maar eens luisteren.

Savior de afgelopen week een paar keer per dag geluisterd. Ik kan er momenteel geen genoeg van krijgen, erg verslavend spul. Hoe Bunny Room in het titelnummer overgaat en als dan de drums en bas erin komen, heel mooi.

Ik heb het album besteld. Ik kan niet wachten tot ik hem heb. Ik zal dan ook een uitgebreider commentaar geven. Maar door jouw positieve opmerking duurt het wachten nog langer.

Als je dit album met een goede koptelefoon luistert dan is het helemaal volop genieten. De productie is hier erg goed en beter dan op de voorganger vind ik. Het gaat echter om de muziek en die is groots. Wat een feest van herkenning is dit zeg. Duidelijk beïnvloed door -ik noem er eens een paar- The Chameleons, The Sound en Asylum Party maar dan in een modern jasje. Alle liedjes zijn goed en gaan mij nergens vervelen maar bij (hoe toepasselijk!) 'Cry Now, Cry Later' hield ik het letterlijk niet meer droog. De zang van Tobias Grave komt hier ook heel goed tot zijn recht maar het mooiste vind ik zijn stem klinken als hij een paar tonen hoger gaat zingen. Het op de voorgrond tredende uitwaaierende gitaarwerk in combinatie met de synths en bas is van een ongekende kwaliteit die zich makkelijk kan meten met de eerder genoemde voorbeelden. Het drumwerk van gastdrummer Adam Bulgasem draagt het hele album op een subtiele wijze en is ook hier weer van grote klasse. Ik heb de cd versie met de extra bonustrack die een mooie passende aanvulling is op het album. Dit is zeker een van de beste albums van 2018 in het genre en voor de liefhebbers een must.

Op hun vorige Soft Kill - Choke (2016) staat een ode aan DjFrankie , het 2e nummer.
De grote inspiratiebron voor deze band.

Ik mag hopen van niet

got to know him and his mother quite well and was fairly shocked when he was arrested and charged with the murder of one of the people who tried to take my life two months earlier. Frankie is a beautiful and tragic figure in my life and I am waiting for him to beat his case and come home, this song is for him.

Hieronder een link met een ouder interview (voor dit album) afgewisseld met live beelden van een live optreden. De geluidskwaliteit van het optreden is slecht maar door het interview krijg je wel wat meer interessante achtergrondinformatie over de band.

Soft Kill Documentary Short Film on Vimeo

Een band die zich kan meten met de grote bands van weleer. Ze zouden wel wat meer aandacht verdienen wat mij betreft. Dit album is verreweg hun beste tot nu toe.

Misschien de volgende die we in de rotatielijst gaan pushen.

Of gewoon in je top 10 zetten.

Dit album blijft maar groeien bij mij. Wat een rijke volle sound hebben ze hier neergezet ondersteund door prachtige haast poëtische lyrics. Ik ken eigenlijk alleen de voorganger (Choke) en de andere albums van hun bandcamp of YouTube maar volgens mij is dit verreweg hun beste tot nu toe maar dat kan ik niet helemaal goed beoordelen omdat ik alleen de voorganger als origineel in mijn bezit heb.

Heresy blijft mijn lieveling, maar Savior is ook super, maar dan anders. Eigenlijk vind ik ze allemaal top, behalve het voor mij wat matige Circle of Trees. Dit is dan ook het enige album van Soft Kill dat ik niét heb gekocht.

Staat op mijn wenslijst maar is op het moment moeilijk te krijgen.

Wat is Swaddle toch een geweldig nummer.

Beslist een vlammende postpunk plaat. Misschien wel de beste recentere release in het genre.

Mis de chemie, de drive. Monotone vlakke composities en zang. Elke vergelijking van deze lichtvoetige muzikanten met de Cure, Chameleons etc gaat mank door gebrek aan kwaliteit.