Sonata Arctica - Unia (2007)

powermetal op z`n best. deze plaat gaat wederom hoog scoren. 4,5*

Zeker een goede plaat, vernieuwend, en toch Sonata Iets zwaarder en langzamer, maar het zit wel goed, Tony blijft goed!!

Ik was 'vroeger' echt helemaal fan maar ben afgehaakt ná Winterhearts Guild. Met die plaat was niks mis, met Reckoning Night wel. En zo te horen is het een neerwaardse spiraal, gecombineerd met een dalende interresse voor dit soort muziek jammer

Vernieuwend, maar niet beter. Ik keek erg uit naar deze plaat, maar tot op heden valt ie mij een beetje tegen. De snelheid in de muziek van Sonata is er de laatste paar jaar helemaal uitgehaald. En dat is jammer. Daarom zijn voor mij Ecliptica en Silence nog steeds de beste albums.

Toch is het geen slecht album, en misschien moet ie nog wat groeien. Reckoning Night vind ik ook een goede cd, dus Unia heeft zeker nog kans op een betere waardering van mijn kant.

3*

Ik heb hem besteld op dubbel-vinyl, maar moet nog binnen komen. Ben heel benieuwd, en de recentie volgt later.

Ik ben juist groot fan vanaf Winterhearts Guild waar de band met Gravenimage en Ruins Of My Life al liet zien dat snelheid en trage stukken prima afgewisseld konden worden. Dit album is inderdaad niet zo snel, maar ik heb nog geen moment iets van die snelheid gemist. Vooral Caleb en The Harvest zijn topnummers die iedere Sonata fan toch goed zou moeten vinden. 4,5 sterren

Geweldig album, echt een groeidiamantje. Hoewel verschillend in stijl met voorgaande albums, knappe gevarieerde nummers, goed uitgedacht, met leuke details en goede instrumentatie en produktie.

"In black and white" zet gelijk de sfeer (mid-tempo), hoewel het ook soms nog iets sneller kan, maar het wordt nooit meer de snelle power metal als van het debuut album "Eliptica". Maar dat is ook niet erg. De band is door de jaren heen ge-evolueerd tot deze sound, en dat doen ze goed. Het klinkt allemaal heel volwassen allemaal. Luister maar eens naar "It won't fade" of "Caleb", of de prachtige ballad "Good enough is good enough"

Ik heb de dubbel-vinyl uitvoering, en die heeft twee bonus nummers, het geweldige heavy "To create a warlike feeling" en een verdienstelijke cover van Gary Moore's "Out in the fields".

Ik vind de eerste 6 nummers heel erg sterk, de andere 6 helaas wat minder. De nieuwe stijl van dit album vind ik wel een pluspunt. De razendsnelle powermetalnummers van de vorige albums zijn absoluut geweldig, maar SA heeft hier eigenlijk wel het toppunt in bereikt.
Ik vind Unia beter dan Reckoning Night, maar haalt het niet bij de andere albums.

Een vriend van me stuurde een link van een video op youtube. het was het nummer paid in full. vond het een geweldig nummer en heb gelijk deze CD aan mijn collectie toegevoegd. Heerlijke powermetal 4*

In Black and White en The Harvest zijn anders behoorlijk snel.. Het is meer de rest van de sound die wat veranderd is. De gitaarsolo's zijn minder aanwezig, de afwisseling tussen nummers zit in een totaal andere structuur en Tony's stem gaat niet meer zo hoog als op Ecliptica.
Ik weet niet of het volgende album in dezelfde stijl gaat komen, maar ik hoop dat ze toch weer een beetje van de vroegere albums meenemen.
Dat is toch hetgene wat mijn interesse ving in de eerste plaats. Dit is nog steeds een goed album hoor, met een paar sterke nummers. Ik ben 25 november in Tilburg te vinden, laten we hopen dat de nieuwe gitarist er evenveel van kan als Jani.

De ene helft fantastisch (It Won't Fade, Caleb, The Vice, The Harvest)... de andere helft zeer matig.
Ik ga toch voor de oudere albums.

Dit is echt een topalbum, en misschien wel de beste tot nu toe. Het was inderdaad even wennen maar ik denk dat ik het nu zo ongelovelijk vaak heb beluisterd! Het album verveelt ook minder snel dan de anderen omdat er best veel diepgang in elk nummer zit.

Go Sonata!

Heerlijk album =D helemaal niets mis mee op misschien het iets te 'saaie' laatste nummer en het prijsbiljetje wat er altijd aan hangt

Ik vind Good Enough is Good Enough best wel een sterk nummer

Ben ook minder fan van dit album, komt meerendeels doordat het veel te rustige nummers zijn, van mij mogen ze wel weer eens een 2de Silence maken, had toch wel de beste nummers met als absolute uitschieter The Power of One.

Zeker ben alleen bang dat ze dat in de toekomst niet meer zullen evenaren.

Ik vond het gitaarspel in deze eerste cd zonder Jani nogal tegenvallen. 2.5* voor de moeite

Volgens de officiële site was de gitaar gewoon nog in handen van Jani Liimatainen ten tijde van de opname van dit album. Het volgende album zal het eerste zijn waarop Elias Viljanen te horen is.
Ik heb hem wel live horen spelen, maar niet duidelijk genoeg dat ik kan vertellen of hij beter of slechter is dan Jani.

Ik ben er wel mee eens dat de gitaarsound erg veranderd is. De meeste solo's worden met het keyboard gedaan.

Ik heb nu zo'n beetje alle albums van Sonata Arctica geluisterd, maar deze trekt me niet zo. Heb hem al een paar keer opgezet, maar daarna is het niet zo dat ik er weer snel naar verlang.
Het gitaarwerk is trouwens inderdaad nog van Jani Liimatainen.

Ben benieuwd hoe Elias Viljanen het doet. Tony is verantwoordelijk voor de lyrics en de melodien. Elias Viljanen zal dan toch enigzins bepalen hoe het gitaarwerk zal gaan klinken. Wel in overleg natuurlijk, maar hij moet het op de eerste plaats bedenken. Dus ik hoop dat hij in dat opzicht een goede gitarist is.

Nieuwe album komt na de zomer. Ik heb ergens de vertaalde versie gelezen, maar hier is hij nog even in het Engels.

In April we start recording and as before me & tony are working at our home studios while the other guys records at more "professional" studios and by the end of May everything should be recorded and we're ready to mix & master.I know a lot of you are really eager to hear what the album sounds like and probably the speculations have already started on the forums etc. I can only say that it's a bit darker and maybe not so complex as Unia. Nevertheless it's definately not a back to the roots album with fast power-metal.All the trademark sonata stuff is on there, solos, lots of singing some slower songs....actually I can hardly wait to hear how it turns out myself.

en toen startte het verval van sonata arctica.. of toch niet?
nou het nieuwe album moest in de lijn van dit album doorgaan dus het lijkt erop dat dit de 'pink bubbles go ape' van sonata arctica is

Waar ik me bij dit album toch het meest aan stoor is de manier waarop ze zang en geluid combineren. En dan bedoel ik: Er zitten wat nummers bij waarbij de muziek totaal niet past bij de vocalen. Wat ik prettig vind, is wanneer de muziek en de vocalen samensmelten tot een mooi geheel. Dat is bij Unia soms niet het geval.

De muziek is wel echt lekker af en toe, zoals op een gegeven moment in My Dream's But a Drop of Fuel for a Nightmare. Alleen dat is nou ook weer net zo'n nummer waarmee ik dat probleem heb.

Voorlopig een magere 3,5*

Tja, je moet er wel het geduld voor hebben om het wat te laten groeien. Ik weet nog hoe ik dit album op 'n bepaald moment 'rotzooi' noemde, dat zou ik niet nog 'n keer zeggen

Knap albumpje. Hun nieuwe single komt in August en het album zelf in September. In dezelfde stijl als Unia, maar dan iets minder complex en donkerder.

Ze hebben in elk geval met dit album extra laten zien dat het hele goede muzikanten zijn. Mede door de complexe nummers.

Het volgende album wordt weer in de stijl van Unia ja, maar dan donkerder en minder complex. Verder veel zang en melodie. Het herkenbare Sonata Arctica geluid in ieder geval. En uiteraard nu voor het eerst met Elias Viljanen.

Ik verwacht dat ze op Lowlands de nieuwe single gaan spelen.

Meer melodie heeft de nieuwe inderdaad. Ik besef me nu pas hoe, voor SA begrippen, kaal Unia is. Vooral de eerste drie nummers zijn allesbehalve boeiend hierom. The Days of Grays brengt weer een beetje de sfeer van het oude werk terug, wat hier duidelijk niet zo is. Vandaar toch een verlaging naar 3* hier. De paar goede nummers veranderen daar niets aan.

tjongejonge, begin zelfs ik de muziek een beetje aan te horen te vinden.
vooral it wo´nt fade, wat een nummer is dat. caleb en in black and white mogen er ook wel wezen

Na Reckoning Night was ik de band een beetje uit het oog verloren. En dan hoor je opeens mensen praten over hoe Unia een slechte plaat was, een teleurstelling. Waarom dan? "Ja, het is geen Sonata Arctica meer."

Meteen gekocht! Heerlijk als bands zichzelf proberen te vernieuwen, maar zo extreem als Sonata Arctica het hier gedaan heeft maak je zelden mee. Nergens meer snelle nummers, nergens meer de kalme, geruststellende ballades... dit alles heeft plaats moeten maken voor een loodzware sound, een speelse, maniakale afwisseling van toonsoorten, thema's en tempi. Neem nou To Create A Warlike Feel: dit nummer vliegt alle kanten op, blijft nauwelijks een paar maten constant en het refrein laat maar twee keer van zich horen. Eerlijk is eerlijk, SA is hier origineel bezig en heeft een geheel eigen manier van progressieve metal. Ik had weer hoop voor de band, en gezien The Days of Grays heb ik die nog meer.

Beste nummers: To Create A Warlike Feel, The Worlds Forgotten The Words Forbidden en Fly With The Black Swan.

Helemaal mee eens echt een geniale plaat dit is een teminste wel een (Finse) band die weet te groeien. Dat kunnen we bijvoorbeeld van Stratovarius niet zeggen aangezien sonata arctica daar vaak mee vergeleken wordt,en nu nog steeds hetzelfde speelt. Nou Sonata arctica is tig keer beter.

Fantastisch album vind ik dit. Sonata Arctica bracht hiermee iedereen op het verkeerde been, bijna elke "fan" lijkt (lees ik hieronder) het album eerst helemaal niks te vinden. Dit gold ook zeker voor mij. Echter, na vele luisterbeurten kom je erachter dat dit een ontzettend goed album is, met een paar gruwelijk mooie nummers. Heel knap gedaan en telkens weer genieten.

Ik zag het ook in een eerdere recensie. De eerste 6 nummers zijn super en daarna wordt het minder. Vooral 'For the Sake of Revenge' is een fantastisch nummer.

Klopt het dat in het tekstboekje teksten van nummer 10 en 12 ontbreken?