0
geplaatst: 30 april 2018, 09:20 uur
Wanneer de nacht valt en je naar buiten staart, met alleen het zachte getik van regen op de ruiten, kan men zomaar in een lucide droom vallen. Lange, uitgerekte gedachteflarden overheersen. Ieder subtiel verschil is hoorbaar. Je mompelt wat op een hese toon, nauwelijks met enige substantie. Er is niemand, er is niks. Slechts jij en je gedachten. Dat is Grouper. Dat is Grid of Points.
Met een lengte van slechts 21 minuten is de onderdompeling in dit melancholische bad maar van korte duur. Het is als een scène in een droevige arthouse film. Grouper - die in het dagelijks leven de naam Liz Harris draagt - neemt je voor even bij de hand, geeft een kijkje in een andere werkelijkheid, en laat je dan weer wegnemen. De laatste 30 seconden van deze plaat symboliseren die terugkeer, wanneer de piano wegsterft en er plots het geluid van een stoomtrein te horen is. Die trein brengt je weg naar het nu, terug naar je plaats voor het raam en het zicht op de donkere nacht.
De rest van mijn recensie op Nieuweplaat:
[http://www.nieuweplaat.nl/album/grouper-grid-of-points/]
Met een lengte van slechts 21 minuten is de onderdompeling in dit melancholische bad maar van korte duur. Het is als een scène in een droevige arthouse film. Grouper - die in het dagelijks leven de naam Liz Harris draagt - neemt je voor even bij de hand, geeft een kijkje in een andere werkelijkheid, en laat je dan weer wegnemen. De laatste 30 seconden van deze plaat symboliseren die terugkeer, wanneer de piano wegsterft en er plots het geluid van een stoomtrein te horen is. Die trein brengt je weg naar het nu, terug naar je plaats voor het raam en het zicht op de donkere nacht.
De rest van mijn recensie op Nieuweplaat:
[http://www.nieuweplaat.nl/album/grouper-grid-of-points/]
* denotes required fields.
* denotes required fields.