Voxtrot - Voxtrot (2007)

Voxtrot is een bandje uit Austin, Texas en heeft wat EP's op naam staan. Alleraardigste overigens.
Nu is er dus een volwaardig debuut op komst met nieuwe nummers.

Introduction opent de cd met mooie indie-pop. Zoetgevooisde stem, sprankelend gitaarwerk en mooie opbouw. Ik heb het al vaker gehoord, maar daarmee zeg ik niet dat het onaangenaam is. Dit is gewoon prima pop-rock.
Kid Gloves verlaat het indie-pad een beetje en verkent de rock wat meer in de vorm van een vrolijk nummer. Toch moet ik zeggen dat ik de zang nogal aan de magere kant vind, evenals de compositie. Wil ik scherpe pop-rock dan zijn daar zoveel andere bands die dit kunstje net even beter beheersen dan Voxtrot.
Piano opent Ghost en je gaat welhaast denken met Coldplay van doen te hebben. Ook hier is het toch de stem van Ramesh Srivastava die echt tekort schiet. Het geluid is wat iel.
En hoe prima dit nummer verder ook klinkt, het wil niet echt beklijven bij mij. Het 'mist' iets. Ik ervaar geen scherpte of spanning en als het dan gewoon mooi moet zijn kies ik wel voor bands als Saybia of Coldplay die dit beter doen.
Stephen is verre van indie. Dit is gewoon wat melige pop en het begint me nu een beetje te vervelen. De toegevoegde strijkers zijn saai i.p.v. sterk aanvullend, het piano-loopje doet me weinig en de zang, tja daar heb ik al opmerkingen over gemaakt.
Gelukkig willen de heren ons niet laten indutten en raggen we even in de eerste tonen van Firecracker. Daar blijft het verder dan wel weer bij, want het blijkt gewoon een popnummertje te worden. Dit vind ik dan weer aardiger dan de vorige nummers.
Brother In Conflict gaat wat meer The Strokes-kant op. En door dit nummer blijf ik mijn aandacht er dan weer bij houden want bijna waren ze me kwijt. Niet dat dit nu zo hemelbestormend is, maar het rockt lekker weg.
Easy is ook wat scherper en opeens moet ik een beetje aan de zanger van Starsailor denken (alhoewel ik die sterker vind). Easy is een aardig nummertje, maar het doet me verder niet zo heel erg veel. Misschien heb ik dit soort nummers al te vaak gehoord.
Future Pt. 1 is ook redelijk soft en gaat een beetje richting The Thrills. Wat me nu ook opeens te binnen schiet is dat ik The Smiths nergens meer in terug hoor; iets wat op de EP's wel het geval was. Hier is wederom sprake van een sprankelende gitaar. Laat de lente maar komen en zet uw ramen wijd open.
Ook Every Day is luchtig van toon. Waar ik normaal dol ben op strijkers daar vind ik het hier de boel wat te zoet en klef maken. Op zich is het een leuk liedje, maar het huppelt me iets te veel door. Zoals ik al zei: leuk voor een heerlijke lente-dag waar je onbekommerd een boekje in de zon wilt lezen en daar een lekker muziekje voor op de achtergrond bij zoekt.
Real Life Version is een mooie piano-ballad. Maar als je een niet al te sterke zanger hebt is het oppassen geblazen want dan is die stem juist zo belangrijk om zo'n nummer net dat extraatje te geven. En ja hoor: hoe mooi dit nummer ook is, met een krachtiger zanger zou het beter uit de verf gekomen zijn. Jammer.
Single Blood Red Blood mag het debuut-album afsluiten. Ook dit nummer heeft een prima up-tempo maar weet mij nergens echt goed te raken. Het heeft de vrolijkheid van een Kaiser Chiefs, alleen klinkt dit allemaal vlakker. Geen slecht nummer hoor, integendeel, maar het is me net even wat te flauwtjes.
Tja en dan moet er met sterren gestrooid gaan worden. Ik zit een beetje tussen 2,5* en 3* in. Maar als ik heel eerlijk ben moet ik concluderen dat dit album me niet veel doet en moet ik streng zijn. Inderdaad: de 2,5* staat er.

Eindelijk is ie er dan, het eerste album van Voxtrot. Eerdere EP's stonden al bol van de kwaliteitspop, alleen is geen enkel nummer daarvan op dit album terug te vinden. Toch ben ik hier erg benieuwd naar en heb ik hooggespannen verwachtingen. Toch jammer dat mijn voorganger hier er niet erg enthousiast over was.

Waarom is dat jammer? Je hebt het toch nog niet gehoord??? Zelf vond ik sommige nummers van de EP's erg lekker, maar het valt me hier allemaal wat tegen. Wie weet trek jij straks dezelfde conclusie. Jouw opmerking over dat het jammer is is misschien wat voorbarig
Hoe dan ook wel een bandje waar potentie in zit, maar dit debuut is mij iets te veel flauwe hap.

Het is meer dat ik de EP's, en dan voornamelijk Mothers, Sisters, Daughters & Wives, erg goed vind. Mijn verwachtingen voor het eerste volledige album waren dan ook hoog. Als ik dan gelijk een teleurgestelde reactie zie, vind ik dat jammer, omdat dat misschien aangeeft dat ze de lijn van de EP's niet hebben kunnen doortrekken.

Maar zoals je zegt, ik heb het album nog niet gehoord, dus we zullen zien wat ik er uiteindelijk van vind

Nou, nou wat een vergelijking met bands hierboven. Zelf vind ik dat ze een aardig goeie eigen buzz sound hebben gecreerd.

Er zitten aardig wat meeslepende nummers in zoals Firecracker en Kid Gloves.

Waar ik het wel mee eens ben is dat de nummertjes me 'n beetje ontglippen. Had ik bij de EP's ook al.

4*

Minder gitaargeweld dan op de EPs maar nog steeds zeer fijne popmuziek. 4/5 maar dat zal waarschijnlijk nog wel meer worden.

Ik vind dit nu al een van de beste cd's van het jaar. De EP's zijn inderdaad allemaal wat rauwer, en wat gewaagder. Je moet het echter allemaal in perspectief zetten: deze cd is bedoeld voor het grote publiek, ik verwacht dat de jongens van Voxtrot nog steeds van die ruige nummers blijven maken die jullie van de EP's gewend zijn, maar ze zijn nou eenmaal op zoek naar een wat meer commercieel succes. (je hoort mij niet direct top 40 materiaal zeggen, maar een wat bredere doelgroep heeft een band nog nooit tekort gedaan).

Ik was op slag verliefd toen ik Stephen, gevolgd door Firecracker hoorde. Beide nummers zijn staan zo ontzettend sterk in hun schoenen dat ik dit album alleen om deze twee tracks al zou willen hebben. Waar Stephen de zachtere, vrolijkere kant van de pop-rock verkent, slaat Firecracker keihard terug met een 'In-Your-Face' geluid waar je u tegen zegt.

Voor de rest vind ik dat elke track wel een mooi aspect heeft, de ene wat meer dan de andere, soms denk ik bij een bepaald nummer dat ze het er min of meer als opvuller op hebben gezet, als geleide naar het nummer wat er na komt. Dat is geen probleem overigens, het legt de nadruk op de nummers waar het echt om gaat.
Deze plaat krijgt van mij een dikke 5/5

Als ik je verhaal zo lees lijkt me 2,5 ster nog vrij hoog
Elk nummer is wel wat mis mee.

Ik ben het echter veel met je eens. Deze cd boeit op bijna geen enkel moment. Dat komt vooral door de stem van de zanger die af en toe wat zacht en vlak klinkt.
Ook voor mij 2,5 ster...

Zoals verwacht een fantastisch debuutalbum. Over het algemeen een stuk rustiger dan de EP's, maar de songs zijn nog altijd ongelooflijk sterk.

Ik vind dit eigenlijk alleraardigst. Een van de leukste verassing van '07, ik had nog nooit van deze band gehoord. Van mij krijgt-ie er voorlopig 3.5*.

er zitten toch wel een aantal sterke nummers tussen. Steven en Firecracker zijn mijn favorieten. Af en toe hoor ik wat belle&sebastian achtige melodie+teksten.

punt erbij naar 3,5*

de EP's leggen de ladder vrij hoog, jammergenoeg te hoog.. want het album valt een beetje "tegen" [al is dat niet helemaal het goede woord]

toch nog 3.0* [voorlopig]

Heb al wat eerder materiaal gehoord van deze band.
Klonk toen aardig beter dan dit album.
Toch geen onvoldoende.
Dus 3 sterren, voorlopig....

Gun het wat draaibeurten!
Singlekeus, Blood Red Blood, is wat middelmaat maar nummers als Firecracker en Easy hebben toch de potentie om uit te groeien tot songs waarmee ze live prima voor de dag kunnen komen.
Nu nog iemand charteren die een mooie cd maakt van al die ep's....

Volkskrant videorecensie over dit album dekt de lading wel.. Het album begint me steeds beter te klinken.

http://www.vk.tv/video/index.php#tag=muziek&kanaal=nieuw&id=9856&;

4* voor mij voor dit album van Voxtrot. Deze plaat is net niet zo sterk als de eerdere EPs van de band, maar nog steeds een hele mooie collectie songs, zeker gezien de tijdsdruk waaronder ze hebben moeten werken. Ze hadden het ook makkelijk kunnen houden door een hoop songs van de EPs te gebruiken, maar dat hebben ze niet gedaan, waarvoor lof!

De B-kantjes van Voxtrot blijven trouwens ook geweldig, luister maar eens naar "Loan Shark", het B-kantje van de Firecracker-single.

Eerst vond ik 't ietwat tamme indiepop / rock, maar damn, wat ben ik verliefd geworden op deze band! Valt voor mij uitstekend in het "troubled teenager"-rijtje. Heerlijk weemoedig, een beetje aanstellerig bijna. Daar houd ik eigenlijk sowieso een beetje van.

Favorieten zijn Every Day, Real Live Version, The Future Pt. 1, Easy en Kid Gloves

Overigens, heb ik dit album al die tijd fout getagged of is het gewoon Real Life Version? (Wat ik tevens een stuk logischer vind, maar goed)

4,5*

Apart, jaaaaren geleden de LP gekocht bij Sounds in Venlo op de gok. Leuke nummers wel, maar voor mij niet zo bijzonder. Zie ik tot mijn verbazing dat deze LP voor 5x de originele prijs wordt aangeboden op Discogs