Mathias Eick - Ravensburg (2018)

Wat een ontzettend lekker album van deze Noorse trompettist. Uitgegeven door het prachtige ECM label. Hij speelt de sterren van de hemel op dit album en laat zich begeleiden door enkele kanjers uit dezelfde stel. Ik vind met name het drumwerk erg gaaf. Dit is de jazz waar ik ontzettend van gecharmeerd ben. Prachtige, subtiele details zijn hoorbaar en geven het album net die emotie die mij aantrekt.

Vind het ook een erg mooi album. Best wel heel anders dan de meeste jazz die ik luister (veel rustiger dit), maar mooie nummers. Children is favoriet, maar sowieso als geheel een goed album. Was live ook prima.

Dan moet/mag je ook eens luisteren naar Björn Meyer - Provenance (2017) Zelfs nog een slag(je) beter.

Thanks voor de tip, ga ik binnenkort beluisteren.

Prachtige plaat waarbij trompettist Mathias Eick zich laat vergezellen door violist Håkon Aase.

Verder heeft Mathias nog een pianist, bassist en wel twee drummers in zijn begeleidingsband. Maar het wordt nergens druk en nergens fusion-achtig. De muziek is eerder een soort ambient-vorm van jazz, vooral wanneer Mathias (met kopstem) woordeloos zingt (hoe noem je zoiets?)

Door de twee drummers en de violist heeft de muziek ook wel een erg folky inslag en dat vind ik een mooie combinatie met jazz.

Ravensburg is een conceptalbum waarbij Mathias Eick zijn duitse roots (zijn oma kwam uit Ravensburg) op muziek zet.

Eén ding is zeker; ECM weet nog altijd te boeien en de wat lichtere, dromerige kant van jazz te belichten.

Na het weergaloze optreden van Eick in het Muziekgebouw 't IJ een maand geleden, heeft deze plaat nog meer lading gekregen.

En nu de dagen kort en guur (heerlijk!) zijn komt deze plaat ook nog meer tot haar recht. Eick en co. weten een sfeer neer te zetten die ik zelden hoor en beleef.

Echt een prachtige plaat en eentje die het verdient in mijn toplijst te staan. Vandaar een volle score van 5*

Hele mooie plaat waar ik in deze maanden veel naar luister. Op Children zit een zo'n uit de toon springend stukje in het nummer, waar m'n vriendin zich altijd aan stoort. Aangezien ze dat ook altijd laat weten, kan ik niet meer naar dat nummer luisteren zonder de focus op dat stukje. Jammer, want dat is eigenlijk m'n favoriete track. Al is het als geheel gewoon een fijn haast meditatief luisteralbum.

Nooit gedacht dat ik zelfs met veel te warm weer zo kan genieten van jazz uit Noorwegen. Prachtige plaat!