The Greatest Hits '93 Vol. 2 (1993)

Deze Greatest Hits vind ik 1 van de betere! Veel grote hits.
Favorieten zijn Leila K, Ace Of Base, Snow, The Goodmen, Robin S, CB Milton, Jenny Bee, Rene Klijn, Haddaway, Dr Alban en 2 Unlimited!

Met het vreselijke Lumberjack heb ik dan weer helemaal niets! (dat nummer met die kettingzaag).

4*

Ik vond het juist een hele leuke novelty-hit, net zoals die van Consolidated. Briljant was dat!

The Bluebells... was dat niet een wat oudere hit?

Ja, die werd in 1993 opnieuw uitgebracht. Ik dacht naar aanleiding van een reclamespot of een serie. Ik vind het nummer van Jenny Bee nog steeds alleraardigst. Verder veel joekels van hits op deze verzamelaar, hier hebben ze destijds goud geld mee verdiend door de samenstelling.

Yup, ik heb deze ook nog. Favorieten hier zijn 8 en 10. En Tribal Dance is een van de beste nummers van 2 Unlimited. Echt vervelende muziek staat hier niet op, al hoef ik nummer 4 niet meer te horen.

Die reclame was anders wel geslaagd!

Maarja, het nummer op zich is ook niet veel.

Het tweede deel van 1993 en hoe anders dan deel 1. De dancepop neemt hier nu een aanzienlijk deel voor zijn/haar rekening, er zijn meer novelty hits en de verantwoorde pop lijkt naar de uitgang gejaagd te zijn.
Dit deel herinnert me heel erg aan mijn eerste stagetijd toen een hoop van deze hits uit de radio schalden waar ik werkte.
Een paar klappers die ook classics zijn geworden zoals The Good Men, Robin S, Spin Doctors die onvermijdbaar waren in 1993 en Shaggy die ik toen nog wel kon waarderen. Ook All that she wants was 1 van de kenmerkende hits van 1993 tesamen met Haddaway waar dit deel mee opent.
Wat guilty pleasures dan zoals Jenny B en CB Milton die ik beiden toen veel hoorde, ook tijdens het uitgaan.

Mr.Blue heeft toch wel wat en had een aangrijpende aanleiding, The Lumberjack is een silly single maar kan er wel om lachen en de expliciete sexrap van Consolidated zou ik dan ook weer meer als een novelty hit zien.

Voor de onderkant valt het deze keer mee, alleen Sing Hallelujah hoort daar absoluut bij voor mij, net zoals The Radios en Leila K heb ik ook wel te vaak gehoord.
De mindere opvolgers van grote hits voor Captain Hollywood en 2 Unlimited zijn OK.

Dit deel is een beetje de radio 2 pop eraf aan het houden of dit lag gewoon aan het aanbod van de hits op dat moment.

Beste nummer: Robin S-Show me love
Slechtste nummer: Dr. Alban-Sing Hallelujah

Wat vond ik Informer van Snow destijds een onwaarschijnlijk irritant nummer. Nog steeds denk ik, ik ga het niet checken!

Hier staan veel nummers op die een soort van iconisch geworden zijn, of je ze nou leuk vindt of niet.

Veel vrólijke liedjes, ook. Lag het aan het seizoen? 8 en 9 zijn in z'n soort iig grote favorieten; blijvertjes van vroeger. Eigenlijk is een redelijk deel van deze cd destijds zo'n beetje stukgedraaid, en écht slecht vind ik bijna 30 jaar later geen enkele; op z'n ergst matig. Ook 2 Unlimited heeft slechtere gemaakt dan deze (wel een wat foute video; heeft iets stereotyperends/cultural appropriation-achtigs waar je anno nu wat moeilijker mee aan zou kunnen komen).

O.k., Jackyl is typisch een product voor puberjongetjes, en het wat onbenullige liedje van Roots Syndicate gaat ook niet snel op, maar het is niet dat de radio meteen uit gaat als het voorbij komt.

Snow komt als Foute Uur e.d.-cliché enigszins m'n neus uit, maar dat ligt niet aan het nummer.

Deze cd stond destijds bijna een half jaar lang in de verzamelcd-lijsten, lag zo'n beetje overal.

A licky boom boom down!

Informer is een van de weinige paradehits uit 1993 die ik door de jaren heen beter ben gaan vinden, ik verstond er totaal niets van: let's play ATARI, maar kennelijk zegt-ie Yes she gentle-ly are-ee. Die trompetsamples vind ik ook ontzettend kick-ass gedaan, dat vind ik net zo mieters klinken als de snelheid van stab somewhere down the lane

De laatste tijd hoor ik veel om me heen hoe de jaren negentig de beste tijd was die we hebben gehad, ik denk dan GA WEG JOH de jaren negentig heb ik van dichtbij meegemaakt met teveel ellende en de hitlijsten werkten daar aan mee. Ik vond het maar een beetje droevig gesteld na 1991. Gelukkig ontdekte ik des tijds Suede en Radiohead, want om de single muziek gaf ik geen ene zier meer.

Is dit trouwens weer zo'n reeks geweest om de jeugd nog meer geld uit hun zak te kloppen? Hebben ze al die volumes over vier ceedees uitgesmeerd of was dit zo'n periodieke release zoals Hitzone? Van spindoctors krijg ik direct jeukaanvallen, dat nummer werd elk uur op alle radiozenders en teevee gedraaid. Evenals Ace of Base, alleen het verschil is dat die momenteel nog redelijk vaak gehoord wordt. Nog eentje tot slot: Haddaway, die was naar mijn mening gekatapulteerd als de nieuwe superster, maar na twee monsterhits kon hij er ineens geen mallemoer meer van. Vreemd toch dat na twee debuutsingels totaal niets meer lukt?