Necros Christos - Domedon Doxomedon (2018)
mijn stem
4 stemmen
Duitsland
Metal
Label: Sepulchral Voice
-
Temple I - Zohar of the Sky (3:01)
-
I am Christ (10:42)
-
Gate of Sooun (2:45)
-
Temple II - Cistern of Bethlehem (1:23)
-
Tombstone Chapel (6:01)
-
Gate of Damihyron (1:12)
-
Temple III - Helper of YHVH (0:40)
-
He Doth Mourn in Hell (7:11)
-
Gate of Aion Tsevaoth (2:00)
-
Temple IV - Oracle of Men (1:37)
-
Seven Altars Burn in Sin (12:23)
-
Gate of Arba-Hemon (1:00)
-
Temple V - Bereshit (1:57)
-
Exiled in Transformation (7:04)
-
Gate of Behet-Myron (2:00)
-
Temple VI - Weight of Gold (1:01)
-
The Heart of King Solomon in Sorcery (9:55)
-
Gate of Sulam (1:09)
-
Temple VII - Alive in Sheol (1:27)
-
The Guilt They Bore (7:34)
-
Gate of Jehudmijron (1:02)
-
Temple VIII - Smoke in Fire (1:15)
-
Exodos (10:05)
-
Gate of Dimitrijon (1:36)
-
Temple IV - Redeemer to Zion (1:06)
-
In Meditation on the Death of Christ (13:59)
-
Gate of Ea On (2:01)
0
geplaatst: 21 mei 2018, 20:37 uur
Beluister het volledige album: Domedon Doxomedon
Interludes en intermezzo's op metalplaten zijn vaak onnodig. Necros Christos stopt zijn platen er helemaal vol mee en daarmee zou het echt een ramp moeten zijn om naar te luisteren. Integendeel. Dit Duitse gezelschap is een van de weinige bands die zijn Temples en Gates (de interludes) echt gebruikt als sfeerversterkers voor een opvolgende midtempo death/doomkraker of schakels in het geheel. Mysterieus gitaargetokkel, sitarspel, ambient: het komt allemaal wel langs. In de ''songs'' speelt Necros Christos heerlijke death/doom die flink wat Morbid Angel in zich in heeft: de band snapt dat een goede riff lekker monotoon en doordringend mag zijn en de ritmesectie helpt daar volledig in mee. Ook heeft de zanger een verrotte en droge deathgrunt die zeer verstaanbaar is. Deze zwanenzang duurt maar liefst twee uur, maar zo lang voelt het compleet niet aan.
Interludes en intermezzo's op metalplaten zijn vaak onnodig. Necros Christos stopt zijn platen er helemaal vol mee en daarmee zou het echt een ramp moeten zijn om naar te luisteren. Integendeel. Dit Duitse gezelschap is een van de weinige bands die zijn Temples en Gates (de interludes) echt gebruikt als sfeerversterkers voor een opvolgende midtempo death/doomkraker of schakels in het geheel. Mysterieus gitaargetokkel, sitarspel, ambient: het komt allemaal wel langs. In de ''songs'' speelt Necros Christos heerlijke death/doom die flink wat Morbid Angel in zich in heeft: de band snapt dat een goede riff lekker monotoon en doordringend mag zijn en de ritmesectie helpt daar volledig in mee. Ook heeft de zanger een verrotte en droge deathgrunt die zeer verstaanbaar is. Deze zwanenzang duurt maar liefst twee uur, maar zo lang voelt het compleet niet aan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.