Sevdaliza - The Calling (2018)

Verrassing! De nieuwe EP is 3 weken eerder uitgebracht dan aangekondigd.

Soul Syncable en Human Nature waren al als single beschikbaar, zonder video.

Afsluiter Observer is het meest toegankelijke nummer op dit album Pop / R&B / Dance die meer lijkt op haar eerste nummers enkele jaren terug. Eigenlijk past het niet goed bij de rest van het album dat flink veel trager en donkerder klinkt. Sevdaliza gebruikt bij de rest vaak een Ethereal stem met dus veel hoge noten en ook zijn er in de compositie's meer Oosterse (Perzische) klanken te horen. Human Nature met de definitie / definiëren van egoism als onderwerk is tekstueel het sterkte nummer.

De eerste beluistering land bij mij gelijk aan haar vorige album Ison (2017) klinkt allemaal interessant maar niet heel toegankelijk door het trage tempo, de donkere introverte sfeer en de vele kronkels in de nummers. Het zal net als bij de voorganger waarschijnlijk vele luisterbeurten nodig zijn om het echt te omarmen. Ook dit album is voor mij net als de vorige meer een album voor laat op de avond... niet eentje die ik meteen weer op zet als ik hem net gehoord heb.

Beetje vreemd dat single Mad Woman hier niet op staat... lekker vette synths in een donker sfeertje.

Uitgekiende ambitieuze productie, uit Nederland. Ik vind de nummers wél prima in het gehoor liggen: gepassioneerde zang met gevoel, zorgvuldig geplaatse ritme’s, donker atmosferisch, hier en daar gewaagd met exotische akkoorden. Ik vind wel dat er wat kunstgrepen worden gedaan (oa. autotune, moet dat nou?), waardoor het er wat dik bovenop ligt, althans zo ervaar ik het.

De Nederlandse Sevdaliza heeft een redelijke populaire EP te pakken met dit The Calling. Met zeven songs ook vrij lang voor een EP in een ambitieuze poging origineel te zijn. Sou Syncable is bijvoorbeeld cool en 5d is lekker sfeervol. Soothsayer wordt mooi ingekleurd en Observer heeft een old school vibe. Vrij afwisselend dan ook met een MJ cover als miskleun.

Op welk nummer doel je nu?

Ik vermoed Human Nature